teamblog

Ter Leede Vrouwen 2: Wat een teamprestatie!

Zaterdag 27 november stond voor Ter Leede Vrouwen 2 de uitwedstrijd in Utrecht tegen Hercules Vrouwen 1 op het programma.
De afgelopen 3 seizoenen een angstgegner voor Ter Leede Vrouwen 2, hoe zou dat nu zijn? In de stand stonden beide teams dicht bij elkaar. In de weg omhoog zou een overwinning een hele lekkere welkomer zijn. Met een ietwat gehavende selectie vertrokken we richting Utrecht, waar het vooraf vooral de vraag was, hoe lang gaan Suzy en Kristel het houden vandaag. Omdat we een gehavende selectie kennen, was daar vandaag het basisdebuut voor de 15-jarige Amanda. Een talentvolle aanvalster spelend in de jeugd van Ter Leede.

Veel informatie vooraf over tegenstander Hercules hadden we niet, maar ga vooral vandaag uit van je eigen krachten. Speel als een team, wil de bal graag hebben, hou hem als team in bezit en ga er vanuit dat dit je laatste competitiewedstrijd voor de winterstop in, sluit de goede reeks van de afgelopen weken vandaag af een overwinning en dus drie punten in de tas mee naar Sassem.

In de openingsfase van de wedstrijd ontspon zich een leuk schouwspel om naar te kijken. Ter Leede wat meer het balbezit, Hercules dat vooral de as in onze opbouw dichthield en ons in de opbouw naar onze backs dwong om van daar uit ons onder druk te gaan zetten. Een leuke uitdaging om aan te gaan, probeer er op snelheid onderuit te voetballen. Onze youngster Amanda zorgde voor het eerste gevaar, na een goede combinatie werd zij in de diepte weggestuurd, met een mooie actie omspeelde ze haar tegenstander die niets anders kon doen dan Amanda naar het kunstgras te werken. Amanda maakte hierdoor gelijk kennis met het “grote vrouwenvoetbal”. Willemijn eiste de vrije trap op, alle camera’s op de bank werden gereed gemaakt om die bal in die winkelhaak te zien vliegen, helaas was het ijdele hoop…. de muur stond in de weg. Toch was het Ter Leede dat aanvallend het meest dreigend was. Een scrimmage voor het doel kon ter nauwernood tot corner worden gewerkt, een corner die door Iva vervolgens op een haar na werd gemist. We zaten er aanvallend lekker in, maar ook verdedigend stonden we prima. Gaven weinig kansen weg onder leiding van het hereningde centrale duo Kristel en Renate. Het storen van de opbouw op de helft van de tegenpartij, iets waar we het de laatste weken vaak over hebben gehad in aanloop naar wedstrijden. Dat het ons de 0-1 opleverde is een fantastische beloning! Kim koos het juiste moment, vrat haar tegenstander op en krulde die bal met links heerlijk binnen! BAM 0-1! Nu koppie erbij houden, want een geslepen ploeg als Hercules slaat zomaar in eens toe, wisten wij uit de afgelopen jaren. Bij vlagen combineerden wij er lustig op los, in de eindfase kwamen we soms net een teen te kort om de 2e goal voor rust op het scorebord te zetten. Maar de strijd die iedereen met elkaar leverde… Dat was de pluim die de ploeg terecht kreeg in de rust. Onder het genot van een heerlijke warme bak thee uit een gieter, warmde iedereen zich op en waren we het met elkaar eens….We zitten er heerlijk in vandaag. De lijn van de warming-up, die op het scherpst van de snede was, hebben we doorgezet in de 1e helft en met een verdiende voorsprong zitten we hier nu. Maar hou die vast de 2e helft, probeer weg te blijven uit de fysieke duels, want eigenlijk op iedere plekje op het veld zijn wij fysiek de mindere. Dus speel die bal snel van A naar B en beweeg! Blijf scherp in de eindfase van het verdedigen en doe dit met je hele hebbe en houwe. Suzy bleef moegestreden na de rust in de kleedkamer achter, Yara kwam voor haar binnen de lijnen en Willemijn schoof 2 linies naar achteren.

Het schouwspel van de 1e helft zette zich de 2e helft voort. Al drong Hercules wel iets meer aan, wij werden soms gedwongen iets meer uit de omschakeling te gaan spelen, maar deden dit erg goed. Het spelprincipe “compact spelen” voerden we gedisciplineerd uit en rondom de helft van de eigen helft zaten wij er heel fel bovenop. Het enige gevaar de 2e helft van Hercules kwam uit een corner tegen, waarbij Renate uiterst alert op de doellijn vakkundig de bal met haar hoofd wist weg te koppen. Dat diezelfde Renate een groot aandeel had bij onze 2e treffer van de middag kenmerkt haar rol als aanvoerdster, altijd gaat ze voorop in de strijd! Vanuit onze 1-2-3 afspraak bij ingooien, ook zo’n regel waar we de afgelopen weken op gehamerd hebben, was haar ingooi een directe assist op de diepgaande Ayla die beheerst de 0-2 binnentikte. Julie wisselde de jarige Eva af binnen de lijnen en ook met het inbrengen van Anouk op het middenveld kozen we voor iets meer verdedigende zekerheid. Het team werkte keihard met elkaar en voor elkaar, de 0 houden is ook wel eens een mooie verdienste voor het team. Yara zetten de 0-3 nog op het scorebord, echter was dat maar voor hele korte duur, Yara zou de bal uit de handen van de Utrechtste keepster hebben geschoten. Deze beslissing gaf het team nog meer kracht om in die laatste fase van de wedstrijd Hercules niet terug te laten komen in de wedstrijd. Een vrije-trap van Hercules werd door Annabel op de lat getikt en Montana wisselde voorin Amanada nog af. Het eindsignaal klonk, 3 punten mee naar Sassem!

Terugkijkend naar de wedstrijd, waar maakten wij nu het verschil?
Was het dat fantastische basisdebuut van Amanda, die met haar jeugdige onbevangenheid bij vlagen ongrijpbaar was voor de Utrechtse verdedigers. Of misschien toch Annabel die een hele solide wedstrijd keepte en op het moment dat ze ons moest redden, de bal knap op de lat tikte. Vergeet de rol van Anouk niet, lang moeten wachten om binnen de lijnen te komen, maar daar met veel balveroveringen belangrijk in het over de streep trekken van de overwinning. Dan Ayla, vanaf het middenveld lekker aanvallend voetballen, acties maken en lekker combineren en bovendien die belangrijke 0-2 scoren. Eva die vanuit de spits en linksbuiten ons aanvallende impulsen gaf en heel veel meters maakte in het storen van de opbouw. Welke rol speelde Iva als rechtsback? Haar tegenstander was ze ruimschoots de baas en ook het aanvallende avontuur in haar spel bracht ons tot veel variatie. Of was het toch Joyce op het middenveld, je mist haar eigenlijk pas als ze echt niet meer verder kan, ze kan zich wegcijferen voor het team, maar kiest ook het juiste moment het team bij de hand te nemen en de lijnen uit te zetten. Dan onze Speedy Gonzales Julie, die vandaag na haar hoofdblessure weer minuten mocht maken en daarin over het veld heen knalde. Was het de rol van Kim op het middenveld, haar eerste 90 minuten dit seizoen en hoe!!! Wat een energie, buffelend van 16 tot 16 en die belangrijke 0-1 binnenschieten. Misschien wel de volgende speelster uit Vrouwen 2 die haar debuut bij Vrouwen 1 zal gaan maken. Of de terugkeer binnen de lijnen van Kristel… een slepende blessure hopelijk achter je gelaten en nu op karater gelijk 90 minuten belangrijke minuten de leiding geven aan het team vanuit je centrale rol achterin. Of Montana, lang moeten wachten op je invalbeurt in een sterk spelend team en de minuten die je maakt alles geven en keihard werken. Was het de rol van Renate, afgelopen dinsdag al haar officieuze debuut gemaakt in Vrouwen 1 in een oefenwedstrijd tegen het Nederlandse Politieteam en nu heersend in en rond onze eigen 16 meter. Voorop gaan in de strijd en je teammaatjes daarin meenemen. Een aanvoerdster pur sang! Was het de rol van Suzy die de eerste helft de plek als linksback verdedigend uitstekend invulde en haar tegenstander geen centimeter ruimte gaf. We mogen de rol van Willemijn als linkeraanvaller en linkerverdediger niet onderschatten. En last but not least Yara, gestart vanaf de bank, maar de 2e helft weer lekker op dreef als rechteraanvaller.

Het was geen individu die het verschil maakte, het verschil maakten wij als TEAM!
En dat is een prestatie waar wij ontzettend trots op mogen zijn. Een lastig Hercules werd als TEAM aan de kant gezet.

DTVTLVR2

Ter Leede Vrouwen 2: leiden of lijden?

Waar wij afgelopen woensdag een afzegging van onze oefenwedstrijd en derby tegen Foreholte Vrouwen 1 kregen, was daar donderdagavond aan het begin van de training de app van Alex Scholte. “Arjan, zou jij spelen tegen Foreholte, onze oefentegenstander heeft ook afgezegd. Oefenen tegen ADO MO16?”

Tijdens een warming-up van de training altijd leuk om de meiden te kunnen mededelen dat we een oefentegenstander hebben en zaterdag toch voor een 11 tegen 11 het veld in kunnen ipv een onderlinge training. Maar ADO MO16? De meiden hadden wat twijfels, denk er lekker over na meiden tijdens de training, aan het einde van de training komen we erop terug. Als trainer had ik die knoop eigenlijk allang doorgehakt, we gaan hem spelen!

ADO MO16, spelend in de jongens hoofdklasse, allemaal talentvolle meiden die onder de bezielende leiding van Alex Scholte worden klaargestoomd voor wat er straks uiteindelijk in de eredivisie gevraagd wordt. En in zijn kielzog neemt Alex ook zijn jonge assistent-trainsters Lisa en Elisa mee, die hij de fijne kneepjes van het trainerschap kan overbrengen! Het trainersvak waarin de Ter Leede Vrouwen voor Alex een hele belangrijke rol hebben betekend. Vandaag ook een weerzien tussen vele oud-pupillen die nu in het Rood Geel van Ter Leede spelen en een verleden in het Groen-Geel van ADO kennen.

Waarom spelen we dan tegen die jonge meiden was de vraag… daar kunnen we kort over zijn. Die meiden zijn jong en onbevangen, spelen om te winnen, maar vooral ook om te ontwikkelen en zullen zaterdag als een stel jonge honden bovenop iedere bal duiken. Daarnaast is de helft van onze eigen groep nog 19 jaar of jonger, dus kom maar op. Eindelijk een keer geen tegenstander die een dubbeldekker op de 16 meter parkeert en niet komt om te voetballen, maar eindelijk weer een tegenstander die jong en onbevangen de gehele wedstrijd bovenop ons dakkie zal zitten en het ons moeilijk zal maken om aan voetbal toe te komen!

En dat was afgelopen zaterdag ook de noot die werd gekraakt tijdens de korte bespreking vooraf. Laat die bal snel van voet naar voet gaan, ben je te traag, zitten ze bovenop je dakkie. Wij moeten leiden in het veld, hou elkaar scherp en actief en voorkom dat leiden met korte ei, lijden met lange in gaat worden. Want dan doen wij iets niet goed!

Op natuurgrasveld 3 begon omstreeks 11.30 uur de wedstrijd. En zoals vooraf voorspelt, als een stel jonge honden werd iedere bal van ons direct onder druk gezet door de meiden van ADO! Aanname niet goed betekende vrijwel direct de bal kwijt! De eerste helft golfde daarom op en neer, kwamen wij halverwege de 1e helft op een 1-0 voorsprong door een mooi schot van Eva, maar was vooral duidelijk dat de ADO meiden het vooraf onder de indruk zijn, direct van zich af gooiden toen het 1e fluitsignaal klonk. Annabel moest aan onze kant een paar keer handelend optreden, een schitterende steekpass van Sophia op Joyce eindigde jammergenoeg voor ons op de paal. Maar de vraag in de rust was vooral… was het leiden of lijden.

Daarover waren de meeste meiden het eens, onze eerste helft voelde meer aan als lijden. Wij moeten sneller handelen als dat we in de competitie gewend zijn en hebben bovendien een tegenstander die ons nergens op het veld met rust laat. Aanvallend gezien beter aandacht op het drukzetten en de omschakelmomenten!

De tweede helft een heel gretig Ter Leede dat in de eerste 15 minuten van de tweede helft de wedstrijd qua stand naar zich toe trok. Suzy en Iva hadden een heel belangrijk aandeel in de 2-0 die van de voet van Yara kwam. De 3-0 was een wonderschone trap van Anouk die haar eerste goal in het rood-geel van een fraaie afstand in de bovenhoek krulde. Bij onze 4e goal kreeg Kim het op haar heupen, behield het overzicht en bediende Eva die haar 2e goal van de middag kon noteren. Maar zoals het een ploeg als ADO MO16 in opleiding betaamt, lieten zij zich niet afschrikken en afleiden door deze goals. Wij moesten scherp en alert blijven in die o zo scherpe en snelle omschakeling van ADO. Renate bleef centraal achterin heel knap overeind in haar eentje tegen 3 Haagse meiden. Toch moesten ook wij 2x vissen deze wedstrijd. Die rappe en behendige linksbuiten zocht constant haar actie en schoot de bal hoog en hard in de kruising bij de 1e paal. De 2e tegengoal is er eentje waarin het lakse en toekijken in het verdedigen in een standaard situatie keihard wordt afgestraft en de 2e Haagse treffer opleverde.

Het lijden van de eerste helft werd gelukkig in het begin van de 2e helft omgezet in leiden van de wedstrijd en elkaar erbij houden. Een hele leerzame oefenwedstrijd voor Ter Leede Vrouwen 2, een wedstrijd waarin je merkt dat je constant “aan” moet staan en waarin leeftijd slechts een nummer is. Ook superfijn en leerzaam dat ADO de laatste fase van de wedstrijd gewoon 1 op 1 ging spelen, goed om ook weer eens mee te maken!

Meiden van ADO, bedankt voor deze wedstrijd. Voor beide kanten een hele leerzame wedstrijd! Dat we elkaar dit seizoen nog eens gaan treffen, daarover zijn de lijntjes kort!

Volgende week weer aan de bak in de competitie tegen RVVH Vrouwen 2. Neem de ervaringen van deze wedstrijd mee naar volgende week!

DTVTLVR2

Ter Leede Vrouwen 2: Eindelijk die overwinningsfoto!

Wie het spel de laatste weken van Ter Leede Vrouwen 2 heeft gevolgd, begreep er soms niets van dat het team met een nederlaag en gelijk spel van het veld stapte… Een bekende voetbal-legende maakte daarover eens de bekende uitspraak “Je moet altijd zorgen dat je een doelpunt meer scoort als de tegenstander.”

En daarmee is Vrouwen 2 aan de slag gegaan. Vorige week trof het al 3x het doel in de uitwedstrijd tegen SC ‘t Gooi wat een gelijkspel opleverde. Zaterdag 6 november onder toeziend oog van vele supporters kreeg het team de mogelijkheid om nu ook op eigen grond het doel te gaan treffen. Tegenstander was Blauw Geel ‘55 Vrouwen 1 uit Ede.

Een bijzondere periode is aangebroken. De nieuwe maatregelen rondom Corona zorgden gister voor een unicum, de wedstrijdbespreking vond voor het eerst ook “online” plaats. Iedere speelster maakt hierin haar eigen keuze die we uiteraard respecteren. Aan ons de taak iedereen “aan boord” te houden. Aandacht tijdens de bespreking lag hem vooral in ons aanvallende spel en de afspraken rondom het storen van de opbouw tegenpartij. Wie doet wanneer wat en waarom.

De wedstrijd-rituelen voor de wedstrijd werden iets aangepast en sprintend betraden de Vrouwen van het 2e de kunstgrasmat van veld 2. Vanaf het beginsignaal was één ding duidelijk, de meiden waren opzoek om deze wedstrijd zelf op voorsprong te komen en het heft in eigen hand te nemen. Binnen een paar minuten ontsnapte Yara aan de aandacht van de Edese verdediging, 1 op 1 met de keepster, een keuze makend die net verkeerd uitpakte. De toon van de wedstrijd was gezet! Ter Leede fel in ieder duel en voorkomen dat de tegenstander gevaarlijk kon worden en zelf met vrijheid binnen de geschetste kaders op zoek naar aanvallen en mogelijkheden om te scoren. De verdediging olv keepster Romy en het herenigde centrale duo Renate en Suzy stond als een huis. Lisa en Iva op de backs konden zich daar heerlijk uitleven! Joyce deelde op het middenveld de lakens uit en zorgde ervoor dat Lotte en Ayla zich op hun voetballende kwaliteiten konden focussen. En voorin creativiteit en werklust bij aanvallers Yara, Eva en Willemijn.

Ter Leede bleef aandringen, de keepster kon veel aanvallen pareren, maar iets na het verstrijken van de de helft van de 1e helft uit een scherpe corner van de voet van Willemijn was het Lisa die de bevrijdende 1-0 op het scorebord kon zetten. Wat een vreugde op het veld, eindelijk komt Vrouwen 2 zelf op voorsprong, nadat een hachelijk moment iets eerder voor onze eigen goal gelukkig in de handen van Romy belandde.

Het verzet was gebroken want enige momenten later via een heerlijke aanval over meerdere schijven was het Willemijn die de 2-0 op het scorebord schoot, de samenwerking en voorbereiding tussen Lisa en Yara die hieraan vooraf ging was een uitstekende! Vlak hierna haalde Willemijn nogmaals hard uit, echter nu stond de paal in de weg.

Alsof die 2-0 voorsprong nog niet genoeg was, schatte Yara vlak voor rust het storen van de opbouw op het juist moment in… waar ze 40 minuten eerder 1 op 1 faalde, schoot ze de bal nu beheerst tegen het doelnetje! Wat een weelde… en een compliment naar alle elf binnen de lijnen. De strijd die iedereen leverde om de bal in bepaalde belangrijke fases te willen winnen was enorm.

In de rust koppies bij elkaar en plan voor de 2e helft maken. In deze “luxe” positie heeft Vrouwen 2 immers nog niet gezeten dit seizoen. Het gaf de ruimte om Joyce en Iva even de benodigde rust te geven en voor hen kwamen Lois en Anouk binnen de lijnen. Blijf scherp en alert en verslap niet, die eerste 10 minuten na rust waarin een stormram van Blauw Geel werd verwacht moeten we “overleven” door als team te blijven strijden en kijk of je zelf die 4e goal op het scorebord kan zetten.

Een verrassing toen we uit de rust het veld op kwamen…. Onze kersverse vader en assistent-trainer Jens kwam de 2e helft met ons meemaken. Kon hij de 3-0 ruststand via de app echt niet geloven en wilde hij ons controleren of we hem niet voor de gek hielden of kon hij echt een uurtje “vrijmaken” om bij ons aanwezig te zijn… Jens en Melissa, nogmaals van harte gefeliciteerd met jullie zoon Luca!

De verwachte storm uit Ede bleef uit, die 4e bevrijdende treffer viel wel! Haar eerste doelpunt in de competitie voor nieuwkomer Eva! Een scrimmage voor het doel werd door Eva op waarde geschat en de bal een tikje geven de doellijn over levert ook gewoon een goal op Eva! Die bal in de kruising gaat ook nog wel volgen…je eerste treffer staat achter je naam!

Kim en Julie kwamen binnen de lijnen voor Yara en Ayla. Ter Leede bleef veel aan de bal, maar werd wel wat slordiger. De ruimtes tussen de linies werd groter en het middenveld stond door de gretigheid soms in een ondertal. Met hard werk en sterk op de bal verdedigen door onze laatste lijn konden we voorkomen dat Blauw Geel gevaarlijk kon worden.

Montana loste voor de laatste 25 minuten Eva af in de spits en zoals een spits graag wil, ging ook Montana op zoek naar haar goal! Het uitspelen van de aanvallen werd iets slordiger, schoten van afstand misten de goal op grote afstand of de Edese keepster redde de bal stijlvol. Toch hadden we nog een toetje in petto en wat voor een…. Vlak voor het sluiten van de wedstrijd veroverde Kim aan de linkerkant op eigen helft de bal, zette daar een versnelling met bal aan het voet in en liet iedereen achter zich… in de 16 aangekomen remde ze wat van snelheid, keek naast zich wie er meegekomen was, maar niemand kon haar bijhouden. Beheerst schoof Kim de bal in de korte hoek. Een bekroning van een herstelperiode en terugknokken uit een blessure wordt hiermee definitief afgesloten Kim! Direct na de 5-0 vond de scheidsrechter het genoeg en floot af! Armen in de lucht en drie punten eindelijk in the pocket. Gestreden als team en vijf verschillende doelpuntenmakers!

Een trouwe volger en lezer van onze verslagen gaf de tip de euforie in het verslag niet te groot te maken… dit moet het begin zijn van een mooie reeks wedstrijden. Ik hoop aan dit verzoek te hebben voldaan en niet te euforisch te hebben geschreven. Laat vooral de trots op het team en de meiden uit dit verslag blijken. De glimlach bij sommige meiden was een meer dan terechte, ik hoop deze de komende weken nog veel vaker te zien!

En laten we nog één keer die bekende uitspraak de revue laten passeren en als belangrijke tip meegeven aan de meiden en staf van het 2e vrouwenteam “Je moet altijd zorgen dat je een doelpunt meer scoort als de tegenstander.” 5x scoren en zelf de nul houden voldoet prima aan deze belangrijke tip!

DTVTLVR2

 

Ter Leede Vrouwen 2: Puntje winst of 2 verloren….

Zaterdag 30 oktober reisde Ter Leede Vrouwen 2 af naar Hilversum om het op te nemen tegen de Gooische dames van SC ‘t Gooi.
Sinds de laatste competitiewedstrijd 2 weken geleden tegen CSW kent Ter Leede Vrouwen 2 de nodige personele uitdagingen. Mandy missen we tot de winterstop met een vervelende blessure aan haar knie. Kristel kampt nog steeds met naweeen van die vervelende Wilnisse elleboog, die een CSW-speelster 2 weken geleden hard op haar voorhoofd liet belandden. Afgelopen woensdag speelde Ter Leede Vrouwen 2 daarom een ingelaste oefenwedstrijd tegen zondag 1e klasser SEP om het missen van deze twee belangrijke krachten op te vangen en te kijken welke interessante mogelijkheden dit de komende tijd zou gaan opleveren. Tot overmaat van ramp bleek Iva afgelopen zaterdag kotsmisselijk in bed te liggen…. tjsa… uitdaging nog groter. 3 van je verdedigers die daar de afgelopen weken een prima indruk achterlieten ontbraken… en dat in die o zo belangrijke wedstrijd tegen SC ‘t Gooi, die net als wij nog puntloos waren gebleven in de korte periode dat de competitie nu onderweg is.

De fase direct na het eerste fluitsignaal een aftastend Ter Leede. Een hard werkend SC ‘t Gooi met een slimme behendige middenvelder en een snelle spits. Zonder grote kansen golfde de eerste 10 minuten voorbij. Een Gooische aanval onderbroken door de scheids deed de wedstrijd openbreken. Geheel volgens de nieuwe regels ontvangt het team dat de bal het laatst in bezit had de bal van de scheidsrechter als deze iedereen op de juiste afstand van de bal heeft gezet. Tijd genoeg dus om snel in je verdedigende organisatie te gaan staan zou je zeggen. De laatste linie van Ter Leede liet dat afweten, zich verrassen en hoe de bal uiteindelijk over de doellijn werd getikt door de Gooische doelpuntenmaakster… dat mag echt niet meer gebeuren! Gelukkig bleven de koppies overeind en was er een overtreding nodig om Yara af te remmen. Willemijn zag wel wat in die bal, eiste hem op en krulde de bal beheerst over de keepster heen tegen het netje aan. Een heerlijke treffer waarmee we binnen 2 minuten na de openingstreffer weer op gelijke hoogte stonden. Nu koppies erbij houden zou je zeggen. Alsof het missen van Kristel, Iva en Mandy nog niet genoeg was, moeten we na een kwartier ook Kim al wisselen. In een duel gaat haar tegenstander bovenop haar hand staan, die gelijk dik is en enorm veel pijn oplevert…. Anouk komt binnen de lijnen om de rol van Kim op het middenveld over te nemen. De wedstrijd die volgde was rommelig en gehaast. SC ‘t Gooi zat er snel en kort bovenop, juist dan is het de kunst om eronderuit te gaan voetballen en de bal nog sneller van voet naar voet te laten lopen. Bovendien zal iedere bal met de juiste snelheid op het juiste been in de juiste richting moeten worden ingespeeld zodat je direct door kan handelen. En daaraan ontbrak het de eerste helft teveel. Ondanks het rommelige spel had Ter Leede wel mogelijkheden om tot scoren te komen, de corners leverden de 1e helft het nodige gevaar op en er werd op doel geschoten. Dat je in de laatste minuut van de eerste helft nog een pingel tegen krijgt door een bal op de hand van de uitstekend spelende Lois, is uitermate vervelend en met een 2-1 achterstand gaan we de rust in.

Zoals wel vaker, weten we in de rust allemaal precies wat en waar het misgaat. Toch besluiten we het drukzetten op de tegenpartij iets anders aan te pakken in de hoop daardoor sneller de bal in bezit te hebben.

De 2e helft een heel ander Ter Leede. De warme thee was blijkbaar goed gevallen en zorgde voor een energierijk en jagend Ter Leede. Die 2-1 achterstand moet worden goedgemaakt, de drie punten zouden vandaag meegaan naar Sassenheim. Een gevaarlijke scrimmage direct na rust gaf aan dat Ter Leede maar 1 doel had, die gelijkmaker op het scorebord zetten. Na een goedlopende aanval wordt Ayla door haar tegenstander tegen de vlakte gewerkt en binnen de 16-meterlijnen levert dit dan een penalty op. De normaal zo koelbloedige Suzy eiste de bal op, maar miste de gelijkmaker op pijnlijke wijze…. Ter Leede voerde de druk nog meer op. De flanken werden goed gebruikt, voorzetten volgden, die gelijkmaker kan niet uitblijven zal je zeggen. Een uitbraak van ‘t Gooi wordt vakkundig door de sterk spelende aanvoerdster Renate teruggekopt naar keepster Annabel en dan gaat het mis. De bal wordt gelijk teruggespeeld ipv even onze rust te bewaren. Een overvloed aan aanvallers bestormen de eenzame Renate, veroveren de bal en werken hem vakkundig over de doellijn…. Cadeautje van jewelste en een 3-1 achterstand, waar we zo dichtbij die gelijkmaker waren. Met Montana ipv verdedigster Lois brengen we een extra aanvaller binnen de lijnen en met nog een half uur te spelen dan maar alles of niets gaan spelen, maar wel blijven voetballen! De druk wordt nog meer opgevoerd, SC’t Gooi kan alleen nog maar tegenhouden en proberen de vaart uit de wedstrijd te halen. De flanken, de as, overal stonden de lichtblauwe Ter Leede speelsters. Rondom de bal er minimaal eentje meer als ‘t Gooi en als we de bal verloren, dook iedereen op die bal om hem weer in bezit te krijgen. Willemijn mag na een vlotlopende combinatie haar 2e van de middag aantekenen. Met nog 15 minuten te gaan is het gelijke spel weer binnen handbereik. Sophia wisselt met de moegestreden Yara. Haar eerste balcontact leverde bijna de gelijkmaker op, uit een scherpe corner van Ayla schiet Sophia maar net aan over. Eva raakt de paal, de Gooische keepster pareert menig schot. Annabel houdt onze ploeg in leven door de 4-2 te redden en dan vlak voor het aantreden van de ruime en terechte blessuretijd is het Montana die vanuit een scrimmage voor het doel de terechte 3-3 over de lijn kan tikken. Precies daarvoor kwam de gretige Montana binnen de lijnen! In de blessuretijd blijft Ter Leede de gevaarlijkste ploeg en vanuit een hoge bal vuurt Willemijn de bal nog 1x op het doel…. zou het dan toch…. Centimeters tekort kwamen we voor die overwinning, de bal scheert over de lat. Niet veel later fluit de scheidsrechter af.

Daar sta je dan, een 3-3 gelijkspel. Het eerste punt in deze nog jonge competitie. Maar voelt dit punt nu aan als een gewonnen punt omdat we ons vanuit een 3-1 achterstand terugknokken naar een 3-3 gelijkspel of voelt dit punt als 2 verloren punten omdat je vandaag 2 doelpunten cadeau doet en je de hele wedstrijd in de achtervolging moet om op gelijke hoogte te komen.

Een heel groot compliment voor iedereen qua werklust, strijdvaardigheid en mentaliteit om als team toch een punt mee naar Sassenheim te nemen.
Maar laten we het ons de volgende wedstrijden aub niet weer zo onwijs moeilijk maken meiden!!!

Komende zaterdag komt Blauw Geel op bezoek, nieuwe ronde nieuwe kansen, komende week gaan we verder met het verbeteren van ons eigen voetballende spel tijdens de trainingen!

DTVTLVR2

 

Ter Leede JO13-1: Rode kaarten op de Molen

De wedstrijd tegen Foreholte was niet alleen een derby maar ook een clinch tussen oud -ploeggenoten, en nieuwe klasgenoten. De strak leidende scheidsrechter Hans had er zijn handen vol aan en na 10 minuten was hij al genoodzaakt om de eerste waarschuwing uit te delen. Net daarvoor had uitblinker Floris de thuisploeg op voorsprong  gezet, 1-0 Ter Leede. De thuisploeg had meerdere kansen om de voorsprong uit te bouwen. Maar de poging van Sam werd onreglementair gestopt. De vrije trap resulteerde niet in een doelpunt maar leverde Foreholte wel een gele kaart op. Het tweede doelpunt kwam er uiteindelijk na een assist van Jesper. De bal belandde via de krullen van het kleinste manneke op het veld, Tako, in het net, 2-0 voor Ter Leede. Het noopte de teammanager van Foreholte tot ingrijpen. Tarik kwam het middenveld versterken en prompt werd uit zijn voorzet de aansluitingstreffer gescoord. Ter Leede keeper Jelle wist de kopbal nog te stoppen maar op de rebound had hij geen antwoord, 2-1 ruststand. 

De eerste corner van Foreholte na rust was de inleiding tot het derde doelpunt van Ter Leede. In de daaropvolgende counter scoorde weer Tako, 3-1 Ter Leede. De aansluitingstreffer liet nog geen minuut op zich wachten. Na grabbelen van keeper Jelle kopte klasgenoot Jens de bal nog van de doellijn. Via het lichaam van de instromende Foreholte spits werd alsnog gescoord, 3-2. De gemoederen naderden ondertussen het kookpunt. Als eerste mocht de Ter Leede aanvoerder zich melden bij de scheidsrechter. Hij had zich vergrepen aan de spelverdeler van Foreholte.  De “jarige Job” liet zich hier niet door van de wijs brengen en verdubbelde de voorsprong, 4-2. Nog geen 2 minuten later kopte Bram Ter Leede zelfs naar 5-2. De drukpan ontplofte. Oud-ploeggenoot Chris kreeg de tweede waarschuwing en zijn ploeggenoot de tweede gele kaart. Ook Ter Leede eindigde de wedstrijd met 10 man. De clinch eindigde in 5-2 overwinning voor Ter Leede. 

 

een trotse vader

 

Ter Leede VR2 vergeet zichzelf te belonen…

Na het verlies van vorige week uit bij IJFC stond de afgelopen trainingsweek in kader van herstel, de pijnlijke nederlaag vergeten op een plek waar wij ons veilig en fijn voelen… ons eigen sportpark de Roodemolen, veld 2! Doorgaan waar we mee bezig waren en kijken waar we een vervolg of verbeterstap konden maken. De gehele selectie is fitter aan het worden, de grote blessurelijst is (op dit moment) verleden tijd. Steeds meer speelsters zijn klaar om binnen de lijnen te verschijnen. Zo ook afgelopen zaterdag… na lang blessureleed werden Julie en Sarah afgelopen donderdagavond “wedstrijdfit” bevonden en kregen beide het sein groen voor speelminuten. Nog lang geen 90, maar wel de eerste stappen daar naar toe.

Jammer dat het tactische plan van trainersduo Reekers & Timmers afgelopen zaterdag (2 oktober) iets na 10 uur ‘s ochtends gedeeltelijk de prullenbak in kon. Vertraging en onbereikbaarheid speelden beiden een rol in aanloop naar de verzameltijd van 10.00 uur. We kunnen de deur dichtdoen en gesloten houden of we kunnen eventjes wachten op onze teammaatjes en kijken hoe we de schade qua vertraging zo beperkt mogelijk konden houden. Wel een wissel in de beoogde basiself tot gevolg… De tijd voor de wedstrijdbespreking bleef gelijk, de concessie werd gedaan in het beschikbare tijd om jezelf om te kleden en klaar te maken voor die o zo belangrijke warming-up! Al rennend maakten de speelsters hun opkomst op trainingsveld 6! Mouwen opgestroopt en klaar voor een felle en scherpe warming up. Heerlijk dat een groep speelsters ook constant elkaar aan het “op scherp zetten” is. Deze opkomst is er daar één van!

Vandaag was IJzendijke Vrouwen 1 onze tegenstander. Een ploeg met een mooie mix van ervaren (ex Nederlandse en Belgische eredivisie) speelsters en jong talent dat de weg binnen de Zeeuwse en Belgische grensstreek naar IJzendijke weet te vinden. Een team dat niet op basis van woord en geschrift richting de KNVB wenste te promoveren naar de hoofdklasse, maar dat dit seizoen geheel op eigen voetballende kracht wil bewerkstelligen. Net als IJFC een titelkandidaat… Ter Leede Vrouwen 2 kon haar borst dus nat maken…

Als je een wedstrijd wil winnen of naar je hand wil zetten moet je doelpunten scoren… en dat is wat Ter Leede vrouwen 2 in die wervelende openingsfase van de wedstrijd na liet… IJzendijke werd op eigen helft achteruit gedrukt en werd gedwongen in te zakken, Ter Leede bepaalde de openingsfase en zat er bovenop, maar was onnauwkeurig in de afwerking. De Zeeuwse keepster werd nog even extra warm geschoten ipv echt op de proef gesteld… en dat terwijl er een drietal kansen zich op hele scoringsrijke posities voortdeden. En ja hoor… dan is een halve kans (als ie al zo groot was) genoeg om die geslepen Zeeuwse aanvoerdster in de 13e minuut de 0-1 te laten aantekenen. Weer belonen de Rood-gele meiden hun goede openingsfase niet… wederom moet het team in de achtervolging, op jacht naar de gelijkmaker. Jammer is het dat Iva halverwege de eerste helft geblesseerd aan haar knie moet uitvallen. Hopelijk valt de schade mee! Ter Leede mag het spel blijven bepalen, maar komt tijdens de 1e helft niet terug in de wedstrijd. De beslissende pass in de eindfase van het aanvallen ontbreekt of is heel erg onnauwkeurig of de schoten op goal zijn rechtdoor ipv in de hoeken, die 100% scoringskans op de 1-1 blijft dus uit.

In de rust vooral de positiviteit erin houden. Een compliment maken voor het spel dat gespeeld wordt en de strijd die wordt geleverd. Alleen jammer dat je daar geen gelijkmaker mee verdiend. Julie blijft in de kleedkamer achter, haar eerste 45 minuten van het seizoen waren hoopvol richting de toekomst.

De tweede helft blijft en mag Ter Leede het spel bepalen. IJzendijke vindt de 0-1 voorsprong wel prima en maakt geen aanvallende aanstalten om de voorsprong te vergroten. Uit een snelle aanval gaat Yara 1 op 1 met de keepster. Dit keer is de afronding wel naar de hoek, echter net iets te ver… tergend langzaam rolt de bal voor ons net aan de verkeerde kant langs de rechterdoelpaal. Ook uit standaard situaties in de vorm van corners en vrije trappen zit het Ter Leede niet mee. De nodige wissels worden doorgevoerd en de laatste 10 minuten speelt het team zelfs met z’n 10en door een krampaanval in beide benen bij één van onze speelsters. Strijdend gaat het team te onder, daarop kan niemand iets aanmerken. Dat het in de 91e minuut ook nog 0-2 wordt is een gevolg van aanvallend risico nemen terwijl je met z’n 10en op het veld staat.

De ingezette lijn qua voetbal moet het team zeker doortrekken! Enige waar men over na moet gaan denken is hoe het voor en rond de goal van de tegenpartij beter tot afronding gaan komen… daar heeft het team nu 2 weken de tijd voor. Dan wacht CSW Vrouwen 1 op ons. Wederom thuis op veld 2. Komende zaterdag geniet Ter Leede Vrouwen 2 door een competitie van maar 11 teams van een extra vrij weekend!

DTVTLVR2

Ter Leede VR2: IJselstein blijkt geen favoriete reisbestemming

Zaterdag 25 september 12.00 uur:

Kom aan boord, kom aan boord, we gaan vertrekken…. Een heerlijk gevoel, we mogen en kunnen we op reis! Ruim 300 dagen geleden reisden we voor het laatst, toen was Sporting ‘70 in Utrecht onze bestemming. Onze eerste bestemming op onze reis die seizoen 2021-2022 heet werd IJsselstein. IJFC Vrouwen 1 was onze tegenstander. Een grote onbekende…. IJFC als vereniging niet, daar zijn we vaker geweest, maar wel het Vrouwen 1 team dat IJFC op dit moment binnen de lijnen heeft staan. Vanuit de top van de zondag hoofdklasse als VV Maarssen, de stap naar de zaterdag 1e klasse gemaakt bij IJFC… in het korte seizoen 2020-2021 lieten ze al zien titelkandidaat nummer 1 te zijn. Ter Leede Vrouwen 2 kon haar borst natmaken… Een mooi meetmoment, want waar staat Ter Leede Vrouwen 2 nu eigenlijk??? Een bijzondere voorbereidingsperiode achter ons gelaten met hoge heuvels en diepe dalen… na de 0-6 bekerafstraffing tegen topklasser Rijnvogels Vrouwen 1 werd er ingezet op onze eigen voetbalvisie, een spel waarin de meiden van Vrouwen 2 zich prettig voelen. Tegen hoofdklasser Wartburgia Vrouwen 2 volgden een veel belovende 1e 60 minuten. Vorige week kon topklasser DSS Vrouwen 1 met pijn en moeite de 0-1 overwinning mee naar huis nemen en eindigde het bekerresultaat in een 3 gespeeld, 0 punten. Maar het ingezette spel van de laatste 2 wedstrijden was veelbelovend.

14.00 uur: Tijdens de warming-up de eerste tegenvaller van de dag. Suzy bleek teveel last te hebben van haar blessure, waardoor Eva voor het eerst dit seizoen in de basis verscheen. Fijn dat de fitheid van de speelsters omhoog gaat en we met een ruim bezette bank dit soort tegenslagen kunnen opvangen vanuit onze eigen selectie! Het wegvallen van Suzy zorgde wel voor wat positionele wijzigingen in het veld.

14.30 uur: Het beginsignaal!!! Yes, onze reis is echt begonnen! IJFC blijkt zoals verwacht over een hele volwassen ploeg te beschikken. Ingespeeld op elkaar en weten wat er wanneer van elkaar wordt gevraagd. Een hele goede behendige 10 aanvallend op het middenveld, een controleur op het middenveld met uithoudingsvermogen om 90 minuten van box-to-box te kunnen spelen en een linksback met een geweldige trap in haar benen. Zet daarom heen hardwerkende speelsters die ook nog eens in de diepte bewegen…. Ter Leede Vrouwen 2 kon aan de bak. En dat lukte de eerste fase van de wedstrijd goed. Compact spelen over het hele veld. Verdedigen is niet alleen kijken maar ook echt de bal verdedigen en afpakken en strijd leveren is de korte mouwen nog verder opstropen en vuile meters maken voor elkaar als dat nodig is. Waar het aan ontbrak de eerste helft is dat wanneer Ter Leede de bal veroverde het de bal te snel onnauwkeurig kwijtraakte of de bal met te hoge snelheid vooruit speelde. Het slaagde er niet voldoende in de veroverde bal lang in de ploeg te houden. Op 2/3e van de 1e helft een overtreding aan de linkerkant van het veld leverde een vrije trap op voor IJFC. De vrije trap verwerken lukte, echter de druk op de 2e bal ontbrak. Vrijgelaten vanaf de 16 meter kon IJFC de 1-0 aantekenen. Koppies vooral niet laten hangen en kijken of we de 1e helft nog terug in de wedstrijd konden komen. IJFC stond verdedigend sterk en met een 1-0 achterstand gingen we de rust in.

15.20 uur: Rust…. Kim, Kristel en Lotte blijven op het veld voor een goede warming-up, er moet iets veranderen om terug in die wedstrijd te komen. In de rust was iedereen het er mee eens, zoals we de 1e helft strijd leverden verloren we de strijd vooral op het middenveld.

Als je op reis gaat met een groep, zal je altijd momenten hebben dat je consessies moet doen, veel leuke ideeën en wensen, maar niet iedereen vind die altijd leuk. Soms moet je je ook leveren voor de groep of iets doen waar je nog niet zo bekend mee bent. Kim en Sophia vervangen Eva en Anouk werden op het middenveld gekoppeld aan Joyce die wat meer ging controleren. Willemijn terug naar de plek waar ze oorspronkelijk zou beginnen, Kristel centraal met Mandy en Renate en Iva speelden op de backs.

15.35 uur: Aftrap 2e helft. De aanpassing zoals in de rust met elkaar besproken voelde direct beter aan. De strijd op het middenveld werd beter, de bal bleef langer in het rood-geel en aanvallend konden we wat meer vooruit komen. Toch een zorgde een miscommunicatie rondom de middenlijn ervoor dat IJFC de winnaar werd van een duel waar er 2 van Ter Leede stonden… bal door de as op die behendige 10 die de bal koelbloedig langs de uitgekomen keepster Annabel afrondde. 2-0 op een moment dat je hem eigenlijk niet tegen wil hebben. Lotte verving de moegestreden Sophia en even later kwam Lois binnen de lijnen voor Yara die met kramp het strijdtoneel moest verlaten. De jarige Mandy verhuisde naar de spits-positie en dat bleek niet eens zo’n gekke keuze… Mandy was een aanspreekpunt, maar bleek ook nog eens een prima afmaker. Waar Willemijn een eerste kans op de aansluitingstreffer na een prima voorzet van Ayla net niet lekker raakte, was het daarna de beurt aan Willemijn om een heerlijke assist te geven waar Mandy heel scherp op reageerde en ons terugbracht in de wedstrijd. Dat Mandy op haar tandvlees liep was duidelijk, een opmerking dat de jaartjes gaan tellen als je een jarig bent is in deze geen terechte… het is juist een groot compliment aan Mandy hoe zij na jaren blessureleed en “gestopt” te zijn, nu weer terug aan het keren is binnen de lijnen en dat op een wijze is waar over na is gedacht! Maar terug naar die wedstrijd, we zitten er weer in, de aansluitingstreffer is gemaakt! IJFC kiest ervoor om tegen te houden, Ter Leede dringt aan… helaas bleef het bij aandringen, die 100% kans op de gelijkmaker bleef uit. We zien wel een keihard werkend en strijdend Ter Leede dat geloof heeft en baalt van de 1e helft. Een afstandsschot van Willemijn vliegt in het zijnet en ballen in de 16 vallen net niet lekker. Suzy neemt de laatste minuten de plek van Mandy nog even over in de spits en ook Lois schuift een linie naar voren. Waar we aandringen om die gelijkmaker te scoren, valt op dat moment de 3-1 vanuit een lange bal van de keeper. Op het moment dat je 1 op 1 staat achterin, moet je proberen ieder duel te winnen. De strijd werd geleverd maar toch ontsnapte de Ijselsteinse aanvalster om de beslissende 3-1 op het bord te zetten.

16.30 uur: Het laatste offensief levert niets meer op en zo eindigt onze eerste reis van het seizoen met een minder prettig gevoel. Bestemming IJsselstein levert dit seizoen een onvoldoende gevoel op. Toch concluderen we wel dat we iedereen iedere wedstrijd moet leveren wat we de 2e helft hebben gedaan. Een groot compliment aan Joyce hoe zij de 90 minuten aantikte hoe zij Kim en Sophia onder haar hoede nam de 2e helft. Een compliment aan Iva die zowel van de rechtsback als linksback keihard heeft gestreden en vaak probeerde de voetballende oplossing te zoeken. Een super fijn gevoel voor Kim dat ze na bijna een jaar blessure-ellende nu ook haar eerste minuten in de vrouwenselectie weer heeft mogen maken…

IJFC Vrouwen 1 heeft ons vandaag laten zien en ervaren wat er in de top van de 1e klasse gevraagd gaat worden…. IJzendijke Vrouwen 1 is komende zaterdag onze tegenstander, nog zo’n volwassen titelkandidaat in de 1e klasse.

Zaterdag 2 oktober 11.30 uur: Veld 2 op ons eigen sportpark de Roodemolen in onze volgende bestemming… een bestemming waar we ons prettig voelen…. Wees er klaar voor meiden van Ter Leede Vrouwen 2!

Uw reisleider…
DTVTLVR2

Ter Leede Vrouwen 2: Complimenten, maar weer geen punten

Vrijdagavond 9 oktober omstreeks 22.15 uur…. een gejuich van opluchting… één van de speelsters die in afwachting is op de uitslag van haar corona-test, test negatief! Yes, we hebben 11 speelsters om aan de start van de wedstrijd te staan. De uitwedstrijd tegen koploper Sporting ’70 notabene…. Geen ideale voorbereiding en omstandigheden voor de vrouwenselectie momenteel, waarbij je als 2e team de gebeten hond bent als er bij het 1e team ook problemen zijn waardoor speelsters niet binnen de lijnen kunnen verschijnen. Een rol waar we je je als 2e team in moet schikken, al was het dit keer wel heel erg vervelend dat ook de aanvulling vanuit de jeugd niet mogelijk was.

Zaterdag 10 oktober, met 2 geblesseerde speelsters (onze “schijnwissels”) erbij verschijnen we aan de warming-up… we willen immers niet helemaal de tegenstander de illusie geven dat we er echt maar 11 hebben om aan de aftrap te verschijnen. Daarnaast hebben we Mandy beschikbaar gevonden om als taxi-centrale tussen Vrouwen 1 en Vrouwen 2 te fungeren. De speelsters die normaliter hun minuten in VR2 maken en nu bij VR1 aanwezig waren, moesten zo snel mogelijk, zonder bekeuringen, vanuit Zeist naar Utrecht worden gebracht om als wisselspeelster bij ons aan te sluiten. Thnx Mandy!

Het hoofdveld op sportpark Voordorp lag er weer heerlijk bij, zo’n lekker nieuw en snel kunstgrasveld, gevoed door de nodige regenbuien, waardoor je de bal op een hoog tempo van A naar B kan spelen. Bovendien, we spelen tegen de koploper, dus daar we verwachten vandaag eigenlijk ook wel iets van. De eerste helft een leuk schouwspel, een verrassend inzakkende koploper tegen een frivool spelend Ter Leede. Pas rond de middenlijn krijgen we te maken met echt druk. Hoe gaan we daarmee om? Op het middenveld neemt Joyce de jonkies Ashley en Ayla bij de arm, superfijn om Joyce weer binnen de lijnen te hebben, we gaan er nu alles aan doen om haar daar ook te houden! Iva en Noa op de backs proberen waar nodig voor de extra aanvallende impulsen te zorgen, Renate en Anouk hebben het in het centrum goed voor elkaar samen. Annabel onder de lat leert en groeit met de week. En onze voorwaarsten Yara, Sono en Judith wisselen elkaar regelmatig af qua posities. Zeker tegen het fysieke Utrechtse centrum, kijken of we toch een gaatje kunnen vinden. Sporting kan vanuit de omschakeling niet heel erg gevaarlijk worden, aanvallend komen wij er ook niet door, dwingen een paar corners af, maar ook die leveren geen resultaat op. Inmiddels bijna rust en onze wissels zijn ook aanwezig.

In de rust kijken we elkaar eens goed in de ogen en realiseren ons dat we echt een leuke en goede 1e helft spelen tegen de koploper. We hebben niet veel weggegeven en blijven zoeken naar oplossingen om door de Utrechtse muur heen te komen. Qua fitheid gaat het ook goed, nog geen reden om te wisselen.

Toch zien we een hele andere 2e helft. Een koploper die verbaler aanweziger is en bovendien op het fysieke vlak het randje gaat opzoeken om te kijken hoe ver het kan gaan tot ze worden teruggefloten. Ga je daarin mee of niet? Probeer je er voetballend onderuit te komen of staan we het toe en kijken we ernaar? Een beslissend moment met een vreemd geurtje eraan al direct aan het begin van de 2e helft. In de NFL zouden ze verschrikt opkijken dat de manier hoe Joyce van de bal wordt gebeukt in het voetbalspelletje wordt goedgekeurd en de manier hoe een “schouderduw” met 2 gestrekte armen Noa doet vloeren en dit alles binnen enkele seconden van elkaar op het moment dat wij een aanval op eigen helft aan het opzetten zijn, doet ons de das om… 1-0 Sporting.
Met Steffi en Sadeyah als verse krachten, met speelminuten in de benen, proberen we terug te komen in de wedstrijd. Zien een hele mooie aanval over de rechterkant van het veld niet de beloning krijgen om tot afronding te komen omdat de felle en fysieke centrale verdedigster zich met haar hele hebben en houden voor iedere bal gooit. Ook de corners leveren niets op en vrije trappen op plekken die normaliter gevaar kunnen opleveren worden nonchalant zonder enige houding en idee onverklaarbaar ingeleverd… Dat zijn je momenten die je dan moet pakken.
Een ander bijzonder en beslissend moment zo’n 5 minuten voor het einde van de wedstrijd, waar ondertussen aan Ter Leede kant ook Willemijn binnen de lijnen is gekomen. Een sliding op de bal terug naar de keeper die glijdend de bal in haar handen pakt. Waar we al bijna na deze onderschepping de tegenaanval willen inzetten besluit de scheids het geblaat vanaf de zijkant over te nemen en de sliding als terugspeelbal te interpreteren. Je kan er over discussieren, laten we het daar op houden. Renate krijgt vervolgens de gele kaart getoond omdat ze de bal terugspeelde en dat bij een vrije- en indirecte-trap de muur op 9.15 meter moet staan dat weten we allemaal, maar dat je de bal ook 9.15 meter naar een kansrijkere positie mag verplaatsen… het zou fijn zijn dat dit soort nieuwe of eigen verzonnen regels vooraf kenbaar worden gemaakt. De bal die inmiddels bijna op de penaltystip lag, wordt snoeihard binnengeschoten. Een grote vreugde bij Sporting, 2-0.

De laatste minuten is het vooral uitkijken niet geblesseerd te raken, de wedstrijd is wel klaar.
Jammer, heel erg zuur en bijzonder vervelend dat zo’n leuke 1e helft, niet de 2e helft kan worden doorgezet.
We kijken zelf goed in de spiegel en merken daarin op dat het rommelige spel de 2e helft verzorgder had moeten zijn. Op de andere randzaken hebben we geen invloeden.

Ja, en wat we ons ook kunnen verwijten en van kunnen leren is dat wij misschien niet altijd het braafste schoolklasje van de competitie moeten zijn…. Hoewel wij er zelf een grote hekel aan hebben, zie je vandaag wat het geblaat en opzoeken van de fysieke grens kan opleveren. Daarnaast moeten we misschien ook als vrouwenselectie in totaliteit misschien niet altijd de braafste van de klas willen zijn, week in week uit, doen wij er alles aan om 2 teams op landelijk niveau spelend op de been te houden. Je wil immers allemaal voetballen en je tegenstander wil dat in principe ook. Maar om je heen kijkende worden er veel wedstrijden “afgelast” omdat één of meerdere speelsters uit een team of selectie in deze lastige COVID-tijd in quarantine zitten. Welke regels stelt de KNVB hier nu exact aan? Hoeveel speelsters moeten er in quarantine zitten om niet te voetballen? Vragen waarop de antwoorden nu erg onduidelijk zijn en nu al voor scheefgroei in de competities zorgen.

DTVTLVR2
#gelukkighebbenwedebeeldennogwaarweveelvankunnenleren

Ter Leede JO15-1: Ruben scheurde over het veld.

Op een verlaten en winderig sportpark de Roodemolen was Sportvereniging Doelen Is Ons Streven (SV DIOS) de tegenstander. Door de verscherpte corona maatregelen waren de bezoekende supporters uit Nieuw-Vennep ruim in de meerderheid. De wedstrijd was amper 2 minuten oud of Ter Leede wist het net al te vinden. De vrije trap van Thomas werd door krullenbol Achraf in het net gekopt, 1-0 Ter Leede. 6 minuten later mag Thomas vanaf bijna dezelfde plek weer aanleggen. Ook deze keer wist Achraf het net te vinden maar hij stond buitenspel. Ondertussen stapte Ruben steeds vaker op de brommer. De centrale verdediger van DIOS, Kobe, ziet geen andere mogelijkheid dan de handrem erop te trekken. Omdat de weg naar het doel open lag werd hij voor zijn actie getrakteerd op een rode prent. Ook de centrale verdediger van Ter Leede, aanvoerder Timo, liet zich niet onbetuigd. Hij incasseerde een gele kaart. Ondertussen scheurde Ruben er weer vandoor. Zijn inzet werd met een hand over de achterlijn gewerkt. Bij de penalty leek Thomas alles goed te doen. Hij mikte op de ene hoek terwijl de keeper al in de andere lag. Maar de bal belandde op de paal. Vlak voor rust de mogelijkheid voor Xavier om de voorsprong te verdubbelen. Maar ook deze keer was de paal een sta in de weg, ruststand 0-1.

In de tweede helft veranderde er weinig aan het spelbeeld. Ook de verse linksback van DIOS kon Ruben niet bijbenen maar zijn voorzetten waren niet besteed aan de spits van Ter Leede. Zijn vizier stond te hoog. De imposante rush van rechtsback Alexander resulteerde via een corner in het bevrijdende tweede doelpunt. Uit de corner mocht Thomas aanleggen. Het schot leek houdbaar maar het hakje van Xavier verraste de keeper, 2-0 Ter Leede na 47 minuten speeltijd. Hierna gooide DIOS alle schroom van zich af en ging via de lange bal naar voren. Ter Leede had geen goed antwoord op dit Kick and Rush voetbal. Het noopte Ter Leede coach Nino tot het inbrengen van Levi S om de rust achterin te herstellen. De voorsprong kwam hierdoor niet meer in gevaar en de tweede overwinning in de Hoofdklasse was een feit. Eindstand 2-0.

Na lang overleg riep de technische staf Keeper Maarten uit tot Man of the Match. Alle hoge ballen waren zijn prooi en zijn spelhervattingen waren uitstekend.

Een trotse vader

Ter Leede Vrouwen 2 de bal, CSW de punten…

Drie gespeeld, 3 punten. De realiteit voor Ter Leede Vrouwen 2 in de landelijke 1e klasse A.

Afgelopen zaterdag was CSW uit Wilnis de tegenstander op sportpark de Roodemolen. Een geduchte tegenstander zo wisten we uit het vorige seizoen, een tegenstander die komt met een dubbeldekker en speelt vanuit de counter en lange bal. De verwachting vooraf dat wij veel aan de bal zouden komen, was achteraf gezien een juiste.

Een lekker regenbuitje tijdens de warming up zorgde ervoor dat het kunstgras op veld 2 er weer lekker bij lag. Ideale omstandigheden om de bal snel te kunnen verplaatsen. De mobiele telefoons in de aanslag om het massaal thuisgebleven publiek op de hoogte te houden van het wedstrijdverloop in deze bijzondere Corona-tijden.

CSW de aftrap en hun gedachte werd gelijk duidelijk. De lange bal op die snelle rechtsbuiten, direct een waarschuwing voor Ter Leede, neem die lange bal die ze spelen mee in de rest van de wedstrijd. Ter Leede in de beginfase veel aan de bal, CSW compact spelend en ver terug op eigen helft, we moeten de bal en posities snel laten wisselen om door die muur heen te komen. Vanuit balverlies krijgen we die gevaarlijke counter om onze oren en de supersnelle rechteraanvalster kan de 0-1 op het scorebord zetten. We laten ons gelukkig niet van de kaart brengen en combineren ons via een mooie aanval waarin de bal snel van voet wisselt naar een vrijstaande Ashley die randje 16 beheerst de 1-1 binnenschiet. Leuk begin van de wedstrijd, nog geen 10 minuten onderweg en al 2 doelpunten gezien… zou CSW nu wat meer uit hun schulp komen? Het antwoord hierop was jammergenoeg nee. Het balbezit van Ter Leede bleef aanvallend bij het uitdelen van speldenprikjes, bij het doorbreken van die muur maakten we bij vlagen hele leuke keuzes en variaties, echter die 100% kans op de 2-1 kwam er niet. En ja, als je hem zelf niet scoort, countert CSW zich eruit. Het zag er na balverlies positioneel en drukgevend op de verloren bal gezien niet goed uit… 1-2.

Een bittere pil, maar de koppies vooral niet laten hangen spraken we af in de rust, doorgaan in het spel dat we spelen, ons niet laten afleiden dat CSW er waarschijnlijk ook de 2e helft nog steeds geen wedstrijd van wil maken en in balbezit gaan we proberen via de zijkanten naar voren en binnen toe te komen.

De 2e helft een kopie van de eerste. Ter Leede veel aan de bal, CSW ver terug op eigen helft en wachten op die foutieve pass waardoor ze de spits konden bereiken om de snelle buitenspeler te lanceren. Na een foutieve inschatting in onze achterhoede scoorde CSW de 1-3. Ter Leede bleef op jacht gaan naar die aansluitingstreffer, na een aantal corners en net niet pogingen was het uiteindelijk Sadeyah die de 2-3 aantekende. Nog een kwartier te gaan, op jacht naar de gelijkmaker zou je zeggen. Met alles wat de meiden in huis hadden drong het aan, zou het balletje dan eindelijk verdiend een keertje onze kant op vallen en we in ieder geval een punt aan deze wedstrijd zouden overhouden…. het antwoord was nee… de anderhalve meter regels werd nu binnen de lijnen ook heel erg aangehouden, waardoor de Wilnisse spits geheel vrijstaand tussen 3 verdedigers in op grote afstand de bal op ons doel net onder de lat kon plaatsen. Klaar, einde, over… het is doodzonde dat je niet de beloning krijgt voor je vertoonde spel en uiteindelijk qua punten met lege handen staat. Maar dat het spel voor de 2e week op rij erg leuk is om naar te kijken en we veel goede keuzes maken, is positief en iets waarin we door moeten gaan!

3 gespeeld, 3 punten is niet waarvoor we  vooraf hadden getekend. Echter met nu 2 tegenstanders gehad te hebben die heel compact spelen, ver terug op eigen helft, is de hoop daar dat we de komende weken teams gaan treffen die wel willen voetballen en er 90 minuten lang een wedstrijd van willen maken. Daarvoor ben je immers als jong meisje toch op voetbal gegaan?

DTVTLVR2