Binnen onze vereniging draait alles om sportiviteit, respect en samen plezier maken. Toch horen we op en rond de velden nog te vaak een woord dat daar totaal niet bij past: kanker. Voor veel jongeren is het een gewoon scheldwoord geworden, soms zelfs een versterkend woord voor iets “moois” of “lekkers”. Maar voor mensen die met de ziekte te maken hebben (gehad), kan datzelfde woord voelen als een klap in het gezicht.
Veel mensen die zelf kanker hebben (gehad) of iemand in hun directe omgeving hebben verloren, geven aan hoe pijnlijk het kan zijn wanneer het woord kanker als scheldwoord of krachtterm wordt gebruikt. Jongeren gebruiken het woord vaak zonder kwade bedoeling maar staan er niet altijd bij stil welke impact dat kan hebben op anderen. Voor iemand die dagelijks met de ziekte te maken heeft, kan het horen van dat woord in alledaagse situaties voelen als een onverwachte en harde confrontatie.
Waarom dit woord zoveel pijn doet
- 1 op de 3 Nederlanders krijgt ooit de diagnose kanker.
- Dat betekent dat bijna iedereen iemand kent die ziek is of ziek is geweest.
- Voor hen is het woord geen krachtterm, maar een herinnering aan angst, verdriet en verlies.
Samen sterk
Alle voetbalverenigingen in de Duin- en Bollenstreek hebben één duidelijke boodschap:
Schelden met kanker hoort niet thuis op onze velden, niet in onze kleedkamers en niet in onze teams. We sluiten ons aan bij het beleid van de KNVB, dat schelden met kanker ziet als ernstig wangedrag:
- Scheidsrechters mogen direct rood geven.
- Clubs hanteren een nul-tolerantiebeleid.
- Spelers kunnen meerdere wedstrijden schorsing krijgen.
Wat wij als club willen bereiken
Wij willen dat onze (jeugd)leden begrijpen waarom dit woord niet thuishoort op het veld, in de kleedkamer of online. Niet door met een vingertje te wijzen, maar door bewustwording te creëren. We willen dat iedereen zich veilig en welkom voelt. Dat begint bij taal.
Wat we met elkaar afspreken
- Gebruik het woord niet meer. Ook niet als grap, ook niet positief.
- Zeg er iets van als je het hoort. Dat hoeft niet boos — een simpele “hé, dat woord gebruiken we hier niet” is al genoeg.
- Denk na: zou iemand in jouw team of klas hiermee gekwetst kunnen worden?
Samen maken we het normaal om respectvol te zijn
Schelden met kanker is geen stoer taalgebruik. Het is kwetsend, pijnlijk en onnodig. Laten we als vereniging laten zien dat we beter kunnen. Dat we elkaar steunen, opvangen en respecteren, in het veld én daarbuiten.
Stop schelden met kanker.
Voor elkaar. Voor iedereen die ermee te maken heeft.
Assistent-scheidsrechter Angelo Boonman zet de stichting ‘Stop Schelden met KK’ voort die hij samen met zijn zoon Devano oprichtte.
Dit bericht maakt onderdeel uit van de afspraken die we met de samenwerkende verenigingen in de Duin- en Bollenstreek gezamenlijk afspreken. Aan het begin van dit seizoen hebben we het initiatief genomen om gezamenlijke afspraken te maken. De eerste gezamenlijke stap is gezet met “ouders achter de hekken”. De tweede gezamenlijke afspraak was gericht op de leiding “een compliment is het begin van het vertrouwen”. Deze gezamenlijke afspraken dragen bij aan duidelijke regio brede afspraken en meer begrip bij zowel thuis- als uitwedstrijden. Het heeft daarnaast geleid tot meer sportiviteit en spelplezier voor de toeschouwers, de spelers, de begeleiding en (wedstrijd)leiding.