Algemeen

De pen is in handen van: Jeroen Kruik

Deze week is de Pen in handen van Jeroen Kruik.

Bekende Sassenheimer en van kinds af aan betrokken bij de club:

Beste Ter Leede-vrienden en -vriendinnen,

Ik voel me zeer vereerd dat Ageeth mij ‘de pen’ heeft overhandigd.

Er is met geen pen te beschrijven wat zij zoal voor onze mooie club heeft betekend.

Wat Ageeth niet wist, is dat ik wel 10 jaar lang een foto van haar op mijn slaapkamer had hangen.

Wees gerust, deze foto hing niet boven mijn bed.

De foto waarop ook Arco Korpelshoek, als man of the match, en ik, als pupil van de week, sta, hing netjes op mijn prikbord.

Als kind uit het ‘eerste’ Ter Leede-huwelijk, was het logisch dat ik veel te vinden was op het sportpark aan de Menneweg. Mijn vader was wedstrijdsecretaris van de jeugd en de dames en is ook elftalbegeleider geweest van een aantal jeugdteams.Mijn moeder richtte samen met haar vriendinnen, het damesvoetbal op. Na de geboorte van mij en mijn broer Steven, bleef ze betrokken bij de club. In eerste instantie als begeleider van jeugdteams en vervolgens als bestuurslid.

Mijn broer en ik danken, net als onze ouders, veel vriendschappen aan Ter Leede. Na onze wedstrijden werd er veel gespeeld rondom de kleedkamers, het oude gravelveld en in het apart gelegen jeugdhonk. Nu, 25 jaar later, gaan we nog steeds met dezelfde gasten om en coachen we het nieuwe 3e.

Nadat ik rond mijn 13e gestopt ben met voetballen, bleef ik wel betrokken bij de club. Het eerste ben ik altijd blijven volgen.De interesse in het vlaggenschip is denk ik aangewakkerd na een spandoekenactie. Op ons spandoek stond: Rocky Pitti, schieten en dan zit ie!

Jaren later hebben we met wat gasten de T-SIDE opgericht. Het waren fantastische jaren in de Hoofdklasse A om tijdens de derby’s het eerste aan te moedigen. Als je zo veel moois beleeft bij jouw cluppie, is het niet meer dan logisch dat je ook wat terug doet voor de vereniging. Dat heb ik gelukkig meegekregen van thuis.

Zo ben ik een aantal jaren voorzitter geweest van de supportersvereniging en hielp ik met het organiseren van verschillende activiteiten.

Toen ik 7 jaar geleden mijn eigen tandartspraktijk ging opzetten en de ware liefde had gevonden, heb ik daarin een stapje terug gedaan. De uitbraak van het coronavirus betekende voor mij, dat ik mijn werk moest neerleggen. Ondanks dat wij in de tandartspraktijk aan vele hygiëne-protocollen moeten voldoen, was het wel verstandig om de praktijk te sluiten voor reguliere zorg. Ik was die tijd wel voor spoedgevallen bereikbaar. Mijn vrouw is begin dit jaar bevallen van onze derde zoon. Aangezien zij nog met verlof was, hebben wij de afgelopen periode veel met het hele gezin doorgebracht. Dit hebben wij, ondanks de bizarre tijd, als zeer prettig en kostbaar ervaren.

Gelukkig mocht ik afgelopen zaterdag weer naar de Roodmolen. Onze oudste zoon is inmiddels 4 en mocht eindelijk trainen bij de ukken. Hij heeft het fantastisch naar zijn zin gehad en de vele andere kinderen ook. Wat fijn om te zien dat er ouders zijn die als vrijwilliger dit in goede banen weten te leiden.

Zoals ik al eerder aangaf: de familie Kruik dankt vele vriendschappen aan Ter Leede. Ik draag daarom graag ‘de pen’ over aan Rob de Graaf.

Ik hoop dat we elkaar in september weer kunnen begroeten in goede gezondheid bij de mooiste voetbalclub.

Voorwaarts Ter Leede!

Jeroen Kruik

Vrouwen 2 is een geweldige leervijver als opstap naar Vrouwen 1

De vrouwenselectie van Ter Leede speelt met beide teams op het landelijke niveau. Vrouwen 1 komt uit op het hoogste vrouwenamateurniveau, de topklasse, en Vrouwen 2 speelt haar wedstrijden in de 1e klasse. Al jaren blijkt Vrouwen 2 een geweldige leervijver voor meiden om je klaar te stomen richting Vrouwen 1, wij gingen hierover in gesprek met Justine Jansen, Lieke Veenstra, Romy van Beelen en Susanne Zee. Zij maken alle vier al jaren deel uit van de Vrouwenselectie van Ter Leede en hebben via Vrouwen 2 de stap naar de basis in Vrouwen 1 weten te maken.

Hoe oud waren jullie toen jullie begonnen met voetbal? Waar hebben jullie gevoetbald voor Ter Leede? En wat heeft ervoor gezorgd dat jullie de overstap naar Ter Leede hebben gemaakt?
Susanne: “Ik begon op mijn 8e met voetballen bij Concordia in Delft. Daarvoor zat ik al op atletiek, maar mijn broer voetbalde en ik zat altijd langs te kant te kijken bij zijn trainingen. Van de trainer mocht ik vaak meedoen en ik vond het zo leuk dat mijn ouders mij ook inschreven. Na 10 jaar bij Concordia vond ik het wel tijd om de overstap te maken naar een dameselftal. Ter Leede had toen twee teams op het hoogste niveau en ik wilde naar een club waar ik nog veel kon groeien, maar wel op een goed niveau kon starten, dus Ter Leede was voor mij een ideaal.”

Susanne in haar jeugd bij Concordia uit Delft

Justine: “Ik begon op mijn 6e met voetballen, dus nu al 16 jaar. Ik heb hiervoor altijd gevoetbald in Alphen aan den Rijn, waar ik vandaan kom, bij svARC.
Waarna ik de overstap in 2017 naar Ter Leede maakte. Ik heb de overstap gemaakt naar Ter Leede omdat mijn ontwikkeling ophield bij mijn oude club en ik meer uitdaging wou krijgen. Ik ben blij dat ik hier ben komen spelen, en heb er nog geen minuut spijt van gehad.”

Ook bij ARC was Justine al moeilijk te stoppen met haar aanvallende acties

Romy: “Ik ben op 6-jarige leeftijd begonnen met voetballen. Voordat ik bij Ter Leede ben gekomen, voetbalde ik bij FC Lisse. Ik heb 10 jaar voor FC Lisse gevoetbald en dit is mijn zevende jaar bij Ter Leede. In mijn tijd bij FC Lisse heb ik 1 jaar voor de dames gespeeld en zo ben ik in contact gekomen met Wim Bouckaert en die heeft ervoor gezorgd dat ik een half jaar heb mee kunnen trainen met Ter Leede. Na dat half jaar meetrainen beviel het niveau en de sfeer erg goed en heb ik de keuze gemaakt om naar Ter Leede te komen. Vooral de kans om bij Ter Leede op het hoogste amateurniveau te kunnen voetballen trok me erg aan. “

Romy speelde in haar jeugdjaren in het geel-blauw van FC Lisse

Lieke: “Ik was 8 jaar oud toen ik begon met voetballen bij Forum Sport. Ik heb daar een leuke anekdote over: in mijn allereerste voetbalseizoen zou ik beginnen in de E9 bij de jongens. De zomer voordat het seizoen begon ging ik mijn tenue kopen met mijn moeder in de sportzaak. Tegelijkertijd was er een jongen van mijn leeftijd (8 jaar) die ook het tenue van Forum Sport aan het passen was. Mijn moeder zegt: ‘Ga jij ook voetballen bij Forum Sport, wat leuk! Mijn dochter ook. In welk team ga jij spelen?’ De vader van de jongen antwoord: ‘Hij zit in de E9.’ Waarop mijn moeder zegt: ‘Wat toevallig, in dat team gaat Lieke ook spelen.’ De jongen zegt: ‘dat kan niet, ik speel niet met meisjes.’ Ik dacht toen; jaja wacht jij maar af, als je ziet hoe goed meisjes kunnen voetballen wil je niet anders meer dan met meisjes voetballen. Vervolgens stroomde ik al vrij snel door naar een hoger team en bleef deze jongen in de E9 voetballen.
Ik heb bijna tien jaar bij Forum Sport gevoetbald. Hiervan heb ik vijf jaar met de jongens gevoetbald en vijf jaar met de meiden. Het jaar waarin ik mijn middelbare school diploma behaalde en aan de Universiteit van Leiden ging studeren heb ik de overstap naar Ter Leede gemaakt. Ik wilde graag bij een club voetballen met een dames team op hoog niveau om te kijken hoe ver ik met voetballen kon komen. Ter Leede was dicht bij Leiden en had niet één maar twee teams op hoog niveau voetballen. Voordat ik in de damesselectie kwam heb ik eerst nog een seizoen bij de MA van Ter Leede op hoofdklasse niveau gevoetbald. Na dat seizoen mocht ik aansluiten in de damessselectie.”

Lieke in Forum Sport tenue, de plek waar het allemaal begon….

Vertel eens wat mooie en/of minder mooie herinneringen uit je tijd in VR2.
Justine: “Ik heb eigenlijk alleen maar mooie herinneringen in VR2 beleefd. Ik kwam vanuit de 2e klasse vandaan, dus VR2 hoofdklasse in die tijd, was voor mij ook een leuke uitdaging. Het was wennen voor mij om op een hoger niveau te spelen, maar met de meiden en de trainer om mij heen kreeg ik het vertrouwen en kon ik mijzelf gaan ontwikkelen. Vorig jaar heb ik een aantal wedstrijden met VR2 meegespeeld, omdat ik iets minder presteerde in het 1e elftal. Ik weet het nog als de dag van gister, omdat ik mezelf weer moest bewijzen ging ik die wedstrijd met 100% volle inzet (wat je elke wedstrijd moet doen) in tegen Barendrecht VR1 thuis. We wonnen die wedstrijd met 5-2 waar ik 2 doelpunten heb gemaakt en 3 assistenten heb gegeven. VR2 is een plek om jezelf te ontwikkelen, vertrouwen te krijgen en jezelf te laten zien wat je kan om door te kunnen stromen naar het 1e elftal. “

Lieke: “In mijn eerste seizoen bij de selectie heb ik vooral veel mooie dingen meegemaakt. Echter is een minder mooie herinnering dat ik door de trainer heel negatief werd gecoacht wat op mij een averechts effect had. Ik werd daar onzeker van en presteerde daardoor minder goed. Ik was wel heel gemotiveerd en trainde hard. Halverwege het seizoen kon ik daarom al de overstap naar het eerste elftal maken. Ik had vanaf toen een basisplek op de rechtsback. Het tweede elftal speelde dat seizoen in de eerste klasse en kwam in de finale van de beker. Mijn mooiste herinnering van voetballen in VR2 is dan ook de finale spelen voor de beker tegen Jong ADO en de wedstrijd winnen (met pingels). Datzelfde seizoen speelde het tweede elftal ook nacompetitie voor promotie naar de hoofdklasse. Ik heb de laatste wedstrijden mee mogen spelen en we promoveerde uiteindelijk terug naar de hoofdklasse. Dat was dus dubbel feest!”

Lieke tijdens de bekerfinale tegen Jong ADO Den Haag

Romy: “Ik zelf heb eigenlijk alleen maar mooie herinneringen uit de tijd dat ik bij vrouwen 2 speelde.
Zo was in het seizoen 2014/2015 de districtsbeker winnen van jong Ado na strafschoppen en ik zelf de zesde strafschop binnen schoot een hele mooie herinnering. Ook was de promotie van 1e klas naar hoofdklasse met vrouwen 2 een mooie herinnering. “

Romy van Beelen samen met Anouk Aartman na het winnen van de beker!

Susanne: “We moesten in mijn tweede seizoen nacompetitie spelen om degradatie. Dat is op zichzelf natuurlijk niet echt leuk, maar het uiteindelijk niet degraderen voelde best lekker… Verder weet ik niet of ik echt iets speciaals kan noemen, ik heb het altijd wel goed naar mijn zin gehad. Het enige mindere was mijn eerste jaar, ik kon het niet echt goed vinden met de trainer en ik zat ook altijd op de bank. Terecht overigens, maar ik was net nieuw, hartstikke bang om fouten te maken en vervolgens krijg je een trainer die bij iedere fout die je maakt zo hard begint te gillen dat je het drie velden verder nog hoort. Dan maak je dus alleen maar meer fouten en gaat je zelfvertrouwen er ook behoorlijk aan. Maar gelukkig vond ik het ondanks dat wel leuk bij de club, omdat de selectie gewoon heel gezellig was, en uiteindelijk ging het voetballend ook vanzelf wel beter.”

Promoveren met Vrouwen 2 naar de hoofdklasse, dat vier je met z’n allen!

Hebben jullie hiervoor met de jongens gespeeld of altijd bij de meisjes?
Romy: “Ik heb tot en met de d’tjes met de jongens gespeeld. Bij de jongens heb ik altijd centraal achterin of rechtsback gespeeld. Toen ik naar de meiden ging ben ik op de 10 positie gaan voetballen. Bij FC Lisse heb ik 2 jaar in de MB gezeten en 1 jaar bij de dames. In die 2 jaar MB zijn we 4 keer kampioen geworden. Bij de meiden was het niveau wel iets minder maar was het wel een stuk gezelliger en leuker. “
Lieke: “Ik heb mijn eerste vijf jaar bij de jongens gespeeld en vanaf mijn 13e bij de meisjes.
Susanne: “Altijd bij de jongens, tot ik naar Ter Leede kwam!”
Justine: “Ik heb in de F met jongens gespeeld, maar sinds de E heb ik altijd met meiden gevoetbald.”

VR2 is een mooi podium om jezelf te ontwikkelen zodat je je kan voorbereiden op de topklasse. Maar was het een grote stap om na VR2 nu op topklasse niveau te voetballen? Zo ja, op welke manieren merken jullie dat. Zo niet, waarom niet?
Susanne: “Ik vond het eigenlijk wel meevallen! Je merkt echt wel dat het een heel stuk sneller gaat en je ook vaak tegen iets slimmere speelsters speelt, maar daar word je wel in meegetrokken. Zeker omdat ik in een team terecht kwam met een mix van heel ervaren meiden en meiden met wie ik inmiddels gewend was samen te spelen. Die combinatie zorgde ervoor dat de overgang voor mij best soepel verliep. Het enige waar ik, zeker in het begin, tegen aanliep was dat ik bepaalde gewoontes had die toen in de hoofdklasse goed werkte, maar ik in de topklasse maar beter niet kon doen. Maar dat leer je snel genoeg af, na drie keer de mist in gaan doe je het echt geen vierde keer meer.”
Romy: “De stap van vrouwen 2 naar vrouwen 1 was wel een grote stap. Bij mezelf merkte ik het vooral met de kleine dingetjes zoals handelingssnelheid, het was meer fysiek en ook het niveau was een stap hoger. Bij vrouwen 2 had je vaak meer tijd en meer de ruimte om je acties te doen. Bij vrouwen 1 moest je sneller handelen en ook zorgen dat je fysiek sterk bent. “
Justine: “VR2 is zeker een mooi podium om jezelf te ontwikkelen. Ik ervaarde die stap wel groot voor mijzelf, ik voelde veel druk omdat ik best kritisch ben op mijn eigen spel. Ik vond het vooral spannend om mee te doen met de topklasse, ervaren speelsters om me heen die natuurlijk wat verwachten van je. Maar het vertrouwen dat je mee krijgt van de trainster en speelsters hielp er zeker bij. Ik merkte vooral het tempo verschil in de topklasse, het baltempo ligt hoger en er wordt meer gevoetbald naar mijn idee. Handelingssnelheid was vooral een leerpunt voor mij, omdat ik niet zoveel tijd meer had om te kijken wat ik met die bal ga doen.“

Lieke: “Het was in mijn eerste seizoen wel even wennen om met ‘vrouwen’ in plaats van meisjes te voetballen. Het spel ging sneller, was tactischer en het was fysieker. Ik moest me opeens houden aan bepaalde looplijnen in het veld. De overstap van de MA in de hoofdklasse naar de vrouwen in de hoofdklasse en topklasse heb ik als een grotere stap ervaren dan de stap van VR2 naar VR1. Het niveau in de selectie lag hoog en onderling was er niet meer dan één klasse niveau verschil tussen de vrouwen. Ik speelde al na een half seizoen in het eerste elftal. Zo snel in het eerste elftal voetballen was wel spannend en zorgde voor wat meer prestatiedruk. Ik had immers nog weinig ervaring met voetballen in een dames team en tegen dames teams.”

Hoe kijken jullie zelf tegen de ontwikkeling aan die je zelf doorgemaakt hebt? Bepaalde personen die hierin groot aandeel hebben? Of tips die zijn bijgebleven?
Lieke: “In mijn eerste seizoenen in het eerste elftal waren de trainers Stefan en Wim belangrijk. Stefan heeft mij naar het eerste gehaald en mij een basisplek gegeven. Dat seizoen erop was het Wim die mij veel liet voetballen in het eerste en werd ik uitgeroepen als Talent van het jaar. Na 1,5 seizoen in het eerste elftal te hebben gespeeld werd ik teruggezet naar het tweede elftal. Daar baalde ik onwijs van. Hierdoor werd voetbal voor mij een seizoen lang wat minder belangrijk waardoor ik de keuze maakte om een half jaar in Lyon te gaan studeren en wonen. Na mijn uitstapje naar het buitenland kwam ik het seizoen daarop weer in het tweede elftal onder Hassan Azoum. Door de ervaring in het eerste elftal en door het hogere niveau van het eerste elftal waar ik gewend aan was geraakt, voelde ik me fijn en zelfverzekerd in het veld bij VR2. Ik kreeg een andere positie, ging van de rechtsback naar centraal achterin. Dat seizoen in VR2 heeft mij goed gedaan en ook zeker bijgedragen aan mijn ontwikkeling. “
Romy: “Ik vind zelf dat ik een goede ontwikkeling heb doorgemaakt. In de eerste paar jaar van Ter Leede heb ik veel kunnen leren van de ervaren meiden die tijd. Een paar meiden daarvan zijn Jill Wilmot, Monica Hoogendam, Marleen Joore en Kimberley Vermeij. Ook heb ik veel van mijn trainers kunnen leren in de periode bij Ter Leede maar ook bij mijn tijd bij FC Lisse.
De belangrijkste tip de me bijgebleven is, is eigenlijk hou het simpel de rest komt vanzelf wel. Simpel voetballen is soms het moeilijkste wat er is maar wel het effectiefst. Voor het nieuwe seizoen ben ik zelf een van de ervaren meiden dus hoop ik om de jongere en nieuwe meiden te kunnen helpen en zelf hoop ik weer dingen te kunnen leren van de nieuwe trainer.”
Justine: “Ik heb zeker een ontwikkeling door gemaakt, ik kom uit de 2e klasse, en er viel nog veel te leren afgelopen jaren. Vooral de coaching van de meiden hebben een aandeel gehad in mijn ontwikkeling, dit geldt voor de wedstrijden maar ook alle trainingen. Trainster/trainer en meiden die zeker mij zelfvertrouwen en tips hebben mee gegeven daar ben ik van gaan ontwikkelen. “
Susanne: “Ik denk wel dat ik tot nu toe ieder jaar aardig gegroeid ben als voetballer. In het begin kwam het vooral door te luisteren naar de meiden om me heen met ervaring. Gewoon de kleine tips die ze geven meenemen en er wat mee doen, ook al was ik anders gewend vanuit mijn oude club. Nu denk ik dat ik het meest leer door zelfreflectie. Een realistisch zelfbeeld hebben is belangrijk als je wilt groeien, je kunt niet verbeteren als je niet weet wat je zwakke punten zijn. Dat betekent ook dat je open moet staan voor kritiek, ook iets wat ik de afgelopen jaren heb geleerd, al kan ik daarin nog wel wat stappen zetten…”

Wat maakt volgens jullie Ter Leede nou zo’n mooie club?
Susanne: “Voor mij is dat echt de rest van de selectie. Vanaf de eerste minuut dat ik bij de selectie kwam voelde ik me er thuis. Na vijf jaar is de groep inmiddels heel erg veranderd, maar ik hoop wel dat we dat gevoel zo veel mogelijk houden voor iedereen die nieuw bij de selectie komt. Een aantal van de meiden voelt echt als familie voor me. Dat mag ook wel als je elkaar vier keer per week op het voetbalveld ziet en daar buiten ook veel tijd met elkaar doorbrengt, ik zie ze meer dan mijn echte familie…”

Bezoek aan het WK Vrouwenvoetbal in Frankrijk

Justine: “Ik vind vooral de selectie erg leuk waardoor mijn plezier bij voetbal blijft, en ik het naar me zin blijf hebben. Verder is Ter Leede een sfeervolle club, de feestjes en de overige activiteiten hebben daar zeker een aandeel bij 😉.
Ik blijf hopelijk nog heel lang hier voetballen met plezier, ik kom er erg graag!”
Romy: “Warme club waar je je snel welkom voelt. Een hechte selectie die zowel binnen als buiten het veld goed met elkaar omgaat. Je kan voetballen op het hoogste amateurniveau en een goede leerschool met vrouwen 2. “
Lieke: “Ik voetbal al zes jaar met heel veel plezier bij Ter Leede. De meiden uit de selectie hebben daar het grootste aandeel in. Sinds ik bij Ter Leede voetbal heb ik er veel vriendinnen bij. Het is eigenlijk fanatiek voetballen op hoog niveau met vriendinnen. Mooier kan het niet toch? Daarnaast is de club Ter Leede een fijne vereniging. De voetballers, voetbalsters, supporters en andere club mensen zijn gezellig waardoor er een altijd een goede sfeer is op de club. “

Vriendinnen, zowel binnen als buiten de lijn. Op vakantie gaan doen we ook samen!

Wat verwachten jullie van het komende seizoen nu er zo’n abrupt einde is gekomen aan het huidige seizoen?
Romy: “Jammer dat het helaas zo moet eindigen. Ik verwacht dat het een leuk en leerzaam seizoen wordt. Nieuwe trainer en nieuwe speelsters wat weer nieuwe uitdagingen met zich mee zal brengen. Er gaan ook belangrijke speelsters weg dus dit zal moeten op gevangen worden door andere speelsters. Ik ben zelf heel erg benieuwd hoe dit ingevuld ga worden. Ik ben ervan overtuigt dat we een hecht team zullen worden die er alles voor zal gaan doen om zo hoog mogelijk te eindigen.“
Susanne: “Ik kijk er in ieder geval heel erg naar uit! Natuurlijk sowieso om weer op het veld te staan, maar ook omdat er nogal wat gaat veranderen binnen de selectie. Er zijn wel een aantal meiden gestopt die erg bepalend konden zijn in het veld, maar ik hoop dat dat ruimte geeft voor anderen om hun kansen te pakken en ook meer verantwoordelijkheden te nemen. En er is natuurlijk een nieuwe trainer, ik heb hem nog niet ontmoet, maar de meiden die dat wel hebben waren erg enthousiast, dus ik ben erg benieuwd. Ik hoop dat we met het eerste gewoon in de middenmoot mee kunnen draaien, niet echt wat we historisch gezien van Ter Leede zouden verwachten, maar het is gewoon een heel jonge en nieuwe groep, dus daar zou ik echt tevreden mee zijn! Voor het tweede hoop ik dat we uiteindelijk ooit weer naar de hoofdklasse promoveren. Maar voor dit seizoen verwacht ik dat we bovenin mee kunnen draaien.”
Lieke: “Ik mis het voetballen heel erg. Zo’n abrupt einde van het seizoen is natuurlijk heel gek. Gelukkig wordt er achter de schermen had gewerkt om zo volledig mogelijk aan het nieuwe seizoen te beginnen. De staf voor aankomend seizoen is voor het grootste gedeelte al bekend. Ik heb heel veel zin om volgend seizoen weer te kunnen voetballen met alle meiden. Ik hoop dat het voor zowel VR2 als voor VR1 een mooi seizoen wordt. Zelf hoop ik volgend seizoen een belangrijk rol te kunnen spelen in VR1.”
Justine: “Het is sowieso heel jammer hoe dit seizoen is afgelopen op deze manier. Ik verwacht met de komst van de nieuwe trainer en de nieuwe meiden, dat we een nieuw seizoen fris zullen gaan starten, waarbij nieuwe kansen liggen voor speelsters. Ik verwacht leerzame trainingen en wedstrijden, waarbij iedereen de kans krijgt om zichzelf positief te ontwikkelen. Ik kijk er naar uit, en ik kan nu al niet wachten om het veld op te gaan, want op deze club ben ik het liefste te vinden.“

Hebben jullie bepaalde rituelen voor een wedstrijd?
Justine: “Ik heb niet echt rituelen voor een wedstrijd. Ik beeld me de wedstrijden thuis vaak wel al in, en op de weg naar de club. Ik probeer met zo veel mogelijk focus de wedstrijd in te gaan, en alles te geven. “
Susanne: “Als team hebben we er een aantal, maar ik persoonlijk niet echt. Ik ben alleen heel hardnekkig in het geen alcohol drinken op vrijdag en het zorgen dat ik altijd twee uur voor de warming up begint heb gegeten, maar ik weet niet echt of dat als ritueel telt.”
Romy: “Niet specifiek rituelen, alleen zit ik altijd op dezelfde plek die ik altijd heb in de kleedkamer bij thuiswedstrijden. “
Lieke: “Een ritueel is dat ik mijn tas altijd dubbel check voordat ik de deur uit ga. Ik wil natuurlijk niet mijn voetbalschoenen vergeten (dat wel een keer is gebeurd..). Verder heb ik ook een favo sportbeha die ik altijd tijdens de wedstrijden aan heb haha.”

Hoe ziet jullie leventje er nu buiten het voetbal uit? Wat zijn jullie plannen voor de toekomst?
Susanne: “Ik studeer bewegingswetenschappen aan de VU in Amsterdam. Volgend jaar rond ik als het goed is mijn bachelor af en daarna wil ik een master gaan doen. Veel verder dan dat heb ik eigenlijk nog nooit echt goed nagedacht… Misschien wordt dat eens tijd.. Ik hoop in ieder geval nog wel een paar jaar te blijven voetballen en dan het liefst hier met mijn vrienden bij Ter Leede.”
Lieke: “Ik ben momenteel bezig met afstuderen voor de Master Opsporingscriminologie. Als het goed is heb ik over een paar weken mijn diploma. Daarnaast sport ik veel in de vorm van hardlopen, work outs, skeeleren, balletje trappen en fietsen. Ik had liever vier keer in de week gevoetbald, maar dat kan nu helaas niet. Verder geniet ik van de tijd met de mensen om mij heen die ik kan zien. Mijn plannen voor de (nabije)toekomst zijn een leuke baan vinden in mijn vak gebied en ik blijf voorlopig nog lekker door voetballen. Ik wil mezelf graag verder ontwikkelen op voetbal gebied. “
Romy: “Saai, verveel me heel erg nu ik niet meer 4 keer in de week kan voetballen. Besteed me tijd nu vooral aan werk, sporten, series kijken en soms FIFA spelen om toch nog iets met het voetballen te doen. Mijn plannen voor de toekomst zijn om nog zo lang mogelijk te blijven
voetballen en solliciteren voor een baan bij de politie.”
Justine: “Ik studeer aan de Haagse Hogeschool, waarbij ik opgeleid wordt tot sportlerares. Ik wil als ik volgend jaar hopelijk afgestudeerd ben op het voortgezet onderwijs gaan lesgeven als sportdocent en daarbij wil ik een eigen mentor klas hebben. Nu werk ik bij verschillende bedrijfjes om wat te verdienen, en zo kan beginnen met sparen voor later. Ik besteed ook veel tijd samen met vriendinnen en met mijn vriend, waarbij ik in de toekomst zeker een gezin wil vormen.”

Justine, Lieke, Romy en Susanne geven het volgende interview graag door aan Marleen Joore en Kimberley Vermeij.
Deze twee toppers nemen afscheid van het vrouwenvoetbal, hangen hun voetbalschoenen in de wilgen en gaan genieten van alles wat er buiten het voetbal om op hun pad komen gaat. Wij kijken graag met hen terug op hun voetbalcarrierre!

Nina de Letter voorziet vrouwenselectie van aanvallende impuls

Nina de Letter zal de vrouwenselectie van Ter Leede het komende seizoen voorzien van extra aanvallende stootkracht. Als je praat over creativiteit, dan kom je al snel bij Nina uit. Deze creatieve en hardwerkende buitenspeelster staat bekend om haar messcherpe assists, maar staat ook bekend om haar vele doelpunten die ze de afgelopen seizoenen bij haar vereniging SEP in Delft heeft weten te scoren. De technische-commissie van de vrouwenselectie is bijzonder trots dat ze een speelster als Nina heeft weten te verleiden de stap naar het andere Rood-Geel te maken.

Wij heten Nina daarom van harte welkom bij Ter Leede en wensen haar enorm veel plezier, ontwikkeling en succes toe!

Nina stelt zich graag aan jullie voor:

“Hoi allemaal! Mijn naam is Nina de Letter en ik ben 21 jaar oud. Momenteel ben ik druk bezig met afstuderen van de studie Social Work en werk ik met veel plezier op een dagbehandeling voor jonge kinderen met autisme. Daarnaast heb ik in het weekend een bijbaantje in een voetbal winkel en sta ik met mijn vriendinnen drie dagen in de week op het veld om een balletje te trappen.

Van kleins af aan ben ik al op het veld te vinden en rond mijn 5e ben ik begonnen met voetballen. In mijn familie voetbalt zowat iedereen, staan ze op het veld als trainer of langs de lijn als supporters. Op mijn 15e heb ik de overstap gemaakt van het jongens voetbal naar het Dames voetbal en speel ik al 6 seizoenen in de selectie van SEP.

Vanaf de jeugd heb ik vele posities op het veld gehad maar speelde ik voornamelijk vanaf de linker kant. Ik ben een aanvallend ingestelde speelster die graag een actie naar de goal maakt of een medespeelster in deze positie zet.

Ik verwacht dat Ter Leede voor mij een leuke voetballende uitdaging gaat zijn, waardoor ik mijzelf verder kan ontwikkelen. Hopelijk kunnen we weer snel het veld op om ons klaar te maken voor volgend seizoen! Ik heb er zin in!”

Iets kwijt geraakt?

Jaarlijks blijven er heel veel spullen achter in of rondom het clubhuis. Dat varieert van kleding en schoenen en scheenbeschermers tot ook fietssleutels, horloges en enkele sieraden.

Herkent u iets en er is nog belangstelling voor?

Laat dat dan even weten per mail aan [email protected]

Vrouwenselectie bedankt sponsoren

Afgelopen week hebben we de vaste sponsoren van de vrouwenselectie verrast voor hun steun en inzet van de afgelopen tijd.
Wij zijn erg blij met onze sponsoren en wilden ze dan ook een klein bedankje geven in deze bijzondere, en voor sommige sponsoren lastige, corona tijd.

Daarnaast hebben we ook onze vaste vrijwilligers verrast met een kilo asperges vers van het land.
Dit alles in de hoop dat iedereen gezond blijft en we elkaar snel weer kunnen treffen op het sportpark!

Wilt u ook deze heerlijke asperges bestellen? Bekijk onze asperge-actie

– Vrouwencommissie –

Bericht van de voorzitter

Beste Ter Leede vrienden,

Het zat afgelopen week eindelijk mee. De senioren mochten weer trainen en door een goede samenwerking in het bestuur met alle betrokkenen konden we in het weekend al het concept-protocol naar de gemeente sturen voor goedkeuring. Maandagavond volgde het trainingsschema en dinsdagochtend kregen we een GO van de gemeente en Combibrug. Dinsdagavond waren de velden ook weer open voor de senioren. Alleen heren 4-8 moet nog even wachten omdat we niet snel genoeg van hen alle benodigde informatie konden verzamelen, verwerken en naar de gemeente sturen. Ik verwacht dat de ook heren 4-8 vanaf volgende week de voetbalschoenen weer uit het vet kunnen halen.

Het trainingsschema rammelt hier en daar nog wel, maar ook dit zal het weekend helemaal sluitend gemaakt worden (hoop ik). Het trainingsschema samenstellen viel me eerlijk gezegd behoorlijk tegen. Alles is net even een klein beetje anders dan voor de C-crisis, waardoor het op veel plaatsten net misging en er verschillende teams tegelijkertijd op hetzelfde veld terecht kwamen. Als ik dat weer wijzigde ging het elders weer mis. Ik kreeg visioenen van dominosteentjes die steeds om bleven vallen. Als er komende week toch twee teams elkaar tegenkomen op een veld hoop en verwacht ik dat er begrip is voor onze worsteling en dat het in goed onderling overleg opgelost wordt. Ik heb afgelopen week besloten om in mijn volgende leven in ieder geval geen planner te worden.

Ook hebben we nu eindelijk onze langverwachte en vaak aangekondigde acties bekend kunnen maken. We hadden al een heel mooie voetbalkleding lijn bij LJ-sport, nu hebben we een speciale lijn voor vrijetijdskleding bij Company2Wear. Een flink deel van de opbrengst gaat naar de club. Dit is een speciale actie om de gevolgen van de C-crisis te beperken. Dus dankzij LJ-sport en Company2Wear lopen we er nu tijdens het voetbal en in onze vrije tijd prima gekleed in mooie en passende Ter Leede outfit. Kijk even op deze sites en vul de voetbaltas en kledingkast aan. Goed voor de club!

Daarnaast hebben we de mogelijkheid gecreëerd om nu uw hapje en drankje in de kantine te bestellen en betalen en pas te nuttigen als de kantine open is. Goed voor de kas van de vereniging en als Heineken de bierprijzen onverhoopt verhoogd, hebt u nog lekker goedkoop ingekocht. Slim dus om hier nu gebruik van te maken. Ook een donatie aan de kantine is mogelijk. Dit idee is afkomstig van onze Jaap de Jong. Hij bedacht dat iedereen iedere zaterdag in de kantine wel wat geld uitgeeft en stelt nu voor dat iedereen de helft daarvan doneert (iets minder dan de helft mag ook). We noemen dit dan ook de “Jaap de Jong actie”.

Onze vrouwencommissie heeft ervoor gezorgd dat iedereen met Pinksteren een bordje Hollands goud kan serveren. De asperges van A-kwaliteit, met een flesje goede witte wijn smaken perfect, zijn eenvoudig klaar te maken en de vereniging vaart hier ook wel bij.

Kortom allemaal mooie acties waar zowel u als de vereniging van profiteren. Een win-win situatie!

Binnenkort komen er nog meer acties. Ik kan voorzichtig verklappen dat een paar enthousiaste jonge leden bezig zijn met het organiseren van de digitale Ter Leede Quiz. Meer ga ik nu nog niet zeggen, ik bouw de spanning een beetje op.

Dit was het weer voor deze week. Een goede week en heel veel plezier met trainen. Blijf gezond, doe voorzichtig, hou afstand! Dan zien we elkaar alweer in september in onze kantine.

Kees de Lange, voorzitter.

Mirthe Bos keert terug in de Vrouwenselectie

Nog meer goed nieuws vanuit de technische commissie van de Vrouwenselectie van Ter Leede! Drie maal is scheepsrecht en daarom zijn wij bijzonder verheugd dat Mirthe Bos de weg naar sportpark de Roodemolen wederom heeft gevonden! Afgelopen seizoen speelde Mirthe nog tegen Ter Leede met de vrouwen van Sportclub Monster. Echter op zoek naar een nieuwe uitdaging en het feit dat als je eenmaal in het Rood-Geel hebt gespeeld, je weet hoe leuk en gezellig het hier in Sassenheim is, maakte de keuze voor Mirthe een stuk makkelijker toen er op haar flirt naar het Rood-Geel direct contact met haar werd gezocht en een open en fijn gesprek volgde.

Welkom terug in het Rood-Geel Mirthe. Wij wensen je heel veel plezier, succes en ontwikkeling toe het komende seizoen!

Ook Mirthe stelt zich graag aan jullie voor:
“Hoi! Ik ben Mirthe, 22 jaar oud en woon in Den Haag. Dat ik inmiddels alweer voor de derde keer terug kom bij Ter Leede bewijst maar weer wat voor een bijzondere club dit is. Op mijn vijftiende heb ik de overstap gemaakt van de jongens van sv Wippolder in Delft naar de vrouwenselectie van Ter Leede. Na één jaar kreeg ik de kans om te gaan voetballen bij beloftes van ADO Den Haag. Na twee jaar hier onwijs veel geleerd te hebben keerde ik terug naar TL. Helaas was dit seizoen maar van korte duur vanwege persoonlijke omstandigheden. Ik vond me passie in reizen en besloot voor een aantal maanden Azië te gaan ontdekken. Eenmaal terug in Nederland begonnen mijn benen weer te kriebelen en heb ik het plezier in het spelletje teruggevonden bij sc Monster. Na twee leuke seizoenen daar deed de mogelijkheid zich voor om weer een uitdaging aan te gaan in het Rood-Geel!

In het dagelijks leven ben ik vooral bezig met mijn studie psychologie. Erg leuk is dat ik volgend studiejaar mij ga verdiepen in de sportpsychologie!
Aankomend seizoen hoop ik lekker te kunnen voetballen, plezier te hebben en uitgedaagd te worden.

Ik kijk onwijs veel uit om weer rood-geel te dragen. Heb er zin in!”


Mirthe in haar tijd bij Jong ADO Den Haag in een wedstrijd tegen Ter Leede

Joyce de Reus versterkt het middenveld Vrouwenselectie

Vanuit de technische commissie van de Vrouwenselectie van Ter Leede kunnen wij jullie melden dat Joyce de Reus het middenveld van de Vrouwenselectie komt versterken. Joyce brengt de nodige ervaring met zich mee en wij hebben Joyce leren kennen als een dynamische middenveldster, Joyce is bovendien iemand die voorop gaat in de strijd!

Van harte welkom in het Rood-Geel Joyce. Wij wensen je heel veel plezier, succes en ontwikkeling toe het komende seizoen!

Uiteraard stelt ook Joyce zich even aan iedereen voor!

Hoe oud ben je en hoe ziet je dagelijks leven eruit?
Ik ben Joyce de Reus (27 jaar). Ik werk bij een IT-bedrijf in Leidschendam in de marketing en woon in Den Haag. Op dit moment ben ik ook mijn Premaster Communicatiewetenschappen aan het afronden.

Vertel eens iets over je voetbalachtergrond?
Ik ben begonnen met voetballen in Spijkenisse, waar ik ook vandaan kom. Door mijn studie Sportmanagement op de Haagse Hogeschool ben ik 6 jaar geleden naar Den Haag verhuisd en heb ik bij Lyra en Monster gevoetbald. Hier heb ik vaak op het middenveld gespeeld wat ik ook het leukst vind.

Hoe ben je bij Ter Leede terecht gekomen?
Via mijn oude trainer ben ik in contact gekomen met Ter Leede. En via mijn huidige teamgenoten Kristel en Mirthe, zij hebben al eerder voor Ter Leede gespeeld en zullen aankomend seizoen ook weer bij Ter Leede voetballen!

Wat verwacht je van het komende voetbalseizoen?
Ik kijk erg uit naar het nieuwe seizoen en om in het rood geel te spelen en verwacht een fanatieke groep!

Iva en Lisa: Ter Leede JO15-1 als springplank naar de Vrouwenselectie

In de jeugd van Ter Leede beleef je ontzettend veel plezier en speel je bovendien op een mooi uitdagend niveau. De jeugdopleiding kent enthousiaste en kwalitatieve jeugdtrainers en biedt talentvolle speelsters de mogelijkheid om zich op een zo hoog mogelijk niveau te kunnen ontwikkelen en vooral ook plezier hebben in het voetbalspel. Een mooi traject om je klaar de stomen voor de stap naar de Vrouwenselectie van Ter Leede.

Hierover gingen wij in gesprek met Iva van Duuren en Lisa van Dooren. Beide meiden zijn pas 15 jaar oud en hebben als jong talent hun eerste seizoen in de vrouwenselectie van Ter Leede er op zitten. We kijken met Lisa en Iva terug op hun tijd in de jongste jeugd bij een andere club, hun besluit om de stap naar de jeugd van Ter Leede te maken om vervolgens vanuit de JO15-1 door te stromen naar de Vrouwenselectie.

Vertel eens wat mooie en/of minder mooie herinneringen uit jullie tijd in de jeugd bij respectievelijk Hillegom en DoCoS? Hoe oud waren jullie toen je begon met voetballen en heb je altijd tussen de jongens gespeeld?
Lisa:
“Toen ik 6 jaar oud was begon ik met voetballen bij SV Hillegom. Ik begon bij de jongens in de F7, omdat ze nog geen meisjesteams hadden. Later kwam ik hoger te voetballen in de selectie. Tot JO15-1 heb ik bij de jongens gespeeld. Een leuke herinnering die mij is bijgebleven is dat ik in de JO12-1 kampioen ben geworden, dit zal ik nooit meer vergeten”. Een mindere mooie herinnering is dat wij het kampioenschap in de JO14-1 hebben laten liggen en dat ik in de jongens in de JO15-1 moest verlaten waar ik sinds de F al mee samen voetbal.

Lisa in haar tijd bij SV Hillegom

Iva: “Ik was geloof ik 6 jaar toen ik begon met voetbal, dit bij de club DoCos. Ik ben hier begonnen in de mini F en vanuit daar ben ik doorgestoomd naar de F. Toen ik in de E selectie kwam, speelde ik nog maar met drie andere meisje in de selectie. Vanuit de E stroomde ik door naar de D1. Hier was ik het enige meisje met allemaal jongens die vrijwel allemaal 1 jaar ouder waren dan ik! De eerste paar weken kreeg ik amper de bal en moest ik mijzelf bewijzen. Dit vond ik heel lastig. Maar mijn trainer zette mij toen in de basis en was ik al snel “one of the guys”. Ik voelde mij daarna heel erg thuis tussen deze jongens en wij werden dat jaar ook kampioen. In de C1 kwam ik als eerste jaars weer als enige meisje bij deze jongens en dit voelde voor mij weer thuiskomen. Tijdens het spelen in de C1 speelde ik ook in nationaal onder de 14 bij de KNVB. Dit was voor mij dus een druk jaar maar was ook heel leerzaam. Mijn laatste jaar bij DoCos was achteraf gezien ook mijn mooiste jaar bij DoCos. “

Iva in haar tijd bij DoCoS

Wat deed je besluiten om de stap naar de JO15-1 van Ter Leede te maken?
Lisa: “De stap naar de JO15-1 van ter Leede vond ik een erg lastige beslissing, omdat je de jongens niet kent en ook niet op/met hun bent ingespeeld. Toch had ik besloten om ervoor een halfjaartje heen te gaan, zodat als ik 15 jaar ben direct kon aansluiten bij de dames selectie. (Je moest 15 zijn om bij de damesselectie te mogen spelen). Bij de jongens heb ik een leuke tijd gehad en ze hadden mij goed betrokken in het team”.
Iva: “Ik speelde bij DoCos in de C1 eerste klasse en mijn doel was en is altijd om zo hoog mogelijk te spelen. Bij de KNVB zat ik bij Rosa van Gool in het team en hierdoor kwam ik in aanraking met Ter Leede. Zo heb ik uiteindelijk ook de stap gemaakt naar Ter Leede. Ik ging hoofdklasse spelen bij de jongens en dit was voor mij weer een nieuwe uitdaging. “

Hoe kijken jullie terug op jullie eerste seizoen in de vrouwenselectie van Ter Leede?
Iva: “Leuk, gezellig, leerzaam en heel anders dan dat ik gewend was! Met meiden deel je toch hele andere dingen dan dat je met jongens deelt. Vooral in de kleedkamer is het heel anders. Je kleed je gezamenlijk om en je viert daar ook samen de overwinning na de wedstrijd en worden er over meiden dingen gepraat. “
Lisa: “Dit eerste seizoen is mij goed bevallen. Ik werd gelijk betrokken in de groep en dat gaf mijn een fijn gevoel. Het was wel wennen aan het begin, maar al snel ging het goed. Ik heb dit halfjaar al veel geleerd en voetballend ben ik vooruitgegaan. Nooitgedacht dat ik binnen een paar maanden al mee mocht op de bank bij Vrouwen 1 en zelfs minuten mocht maken.

Lisa in actie tegen de beloften van AJAX

Kan je proberen te beschrijven welke verschillen je merkt tussen het spelen in de JO15-1 en de vrouwenselectie?
Lisa: “De verschillen zijn natuurlijk groot, bij de dames is het allemaal een stuk serieuzer. De kwaliteiten en de snelheid met de bal ligt op veel hogere tempo. De dames hebben meer ervaring, hierbij speelt leeftijd natuurlijk ook een rol, zo speel je met jongens van 15 jaar en zo speel je met dames van 20 en 30 jaar.
Iva: “Ik speel nu met vrouwen en tegen vrouwen. Het spelen in een jongens team is eigenlijk niet te vergelijken met vrouwenvoetbal. Fysiek is het spelletje heel anders maar ook mentaal. Conditioneel veranderd er ook veel. Bij de vrouwen speel je natuurlijk 90 minuten in plaats van de 70 minuten die je bij de jongens speelt. Een groot verschil is ook de verschillende leeftijden binnen de vrouwenselectie. Bij de jongens speelde ik met mijn eigen leeftijdsnoten en in de vrouwenselectie is de leeftijd variërend van 15 tot ergens in de 20. Van hun ervaring leer ik vooral heel veel. Wat ook wennen was, is dat je binnen de vrouwenselectie de ene week in het ene team speelt en de andere week in het andere.”

Iva in actie tegen RVVH

Wat verwachten jullie van het komende seizoen nu er zo’n abrupt einde is gekomen aan het huidige seizoen?
Lisa: “Erg jammer dat het seizoen zo moet eindigen. Ik verwacht dit jaar een leerzaam en gezellig seizoen. Nieuwe trainer en nieuwe speelsters, dus weer nieuwe ervaringen opdoen.
Iva: “Ik verwacht dat komend seizoen gewoon een heel leuk en leerzaam voetbalseizoen gaat worden. Het wordt een seizoen met veel nieuwe gezichten.”

Hoe ziet jullie leventje er nu buiten het voetbal uit?
Iva: “Ik zit nog op school, op het Leonardo College op 4 havo. Ik ben hier buiten voetbal best veel mee bezig. Verder spreek ik vooral lekker af met vrienden!
Lisa: “Buiten het voetbal om doe ik de middelbare school. Ik zit in het derde leerjaar van de mavo. Naast school en voetbal ben ik veel met vriendinnen en familie.

Wat zijn jullie plannen voor de toekomst?
Lisa: “Ik wil graag mijn diploma halen van de mavo en dan doorstromen naar de havo en natuurlijk wil ik mij meer ontwikkelen met voetballen.
Iva: “Wat ik na mijn havo wil doen weet ik nog niet precies, maar gelukkig heb ik nog een jaartje om daar over na te denken! “

Hebben jullie nog bepaalde rituelen voor een wedstrijd?
Iva: “Op een of andere manier heb ik altijd wel een gat in mijn sleeve van mijn scheenbeschermer. De sleeve met het gat moet ik altijd links dragen, dit geldt ook voor een gat in mijn voetbalsok!”

 

 

Iva en Lisa geven het volgende interview graag door aan Justine, Lieke, Romy en Susanne.
Zij maken alle vier al jaren deel uit van de Vrouwenselectie van Ter Leede en hebben via Vrouwen 2 de stap naar de basis in Vrouwen 1 weten te maken.

Talent Sadeyah Rosa versterkt Vrouwenselectie Ter Leede

De technische commissie van de Vrouwenselectie van Ter Leede is enorm blij te kunnen melden dat Sadeyah Rosa de stap van ADO Den Haag naar Ter Leede gaat maken en sportpark de Roodemolen verkiest als volgend station in haar voetbalontwikkeling. Sadeyah is een 17 jarige spits die de Haagse Bluf met zich meebrengt, wij hebben haar bovendien leren kennen als zeer een gedreven en leergierige speelster.

Sadeyah, welkom in het Rood-Geel. Wij wensen je heel veel plezier, succes en ontwikkeling toe het komende seizoen!

Uiteraard stelt ook Sadeyah zich graag aan jullie voor:

Mijn naam is Sadeyah Rosa en ben onlangs 17 jaar geworden. Ik zit op dit moment in mijn examenjaar van de opleiding Economie en Ondernemen aan het Heldring college in Den Haag. Inmiddels heb ik goed nieuws mogen ontvangen dat ik ben aangenomen op het Albeda in Rotterdam waar ik na de zomervakantie start aan de nieuwe opleiding MBO Social Work. In mijn dagelijks leven zit ik op school en hou ik mezelf voornamelijk bezig met voetballen, 4x per week trainen en in het weekend lekker een wedstrijd. Ik kijk hier iedere week weer naar uit. Als ik mezelf zou moeten beschrijven dan kan ik met zekerheid zeggen dat ik een zeer leergierige, gemotiveerde, gedreven en technisch sterke voetbalster ben, daarnaast ben ik sociaal en ben ik een sterke teamplayer. Op het veld ben ik een echte aanvaller en verbinder!

De voetbaltechniek is één van mijn sterkste eigenschappen. Ik heb goed zicht op het veld waardoor ik erg goed ben in open lijnen lopen en het aansturen van mijn medespelers.

Ik ben rond mijn 10de gestart met voetballen! Ik ben begonnen bij een leuk meidenteam van KRSV Vredenburch in Rijswijk na twee seizoenen ben ik overgestapt naar Velo in Wateringen, dit is gekomen omdat het meidenteam uit elkaar viel doordat er veel meiden gingen stoppen. Bij Velo ben ik ook gestart in een meidenteam maar al snel maakte ik de overgestapt naar een jongensteam. In 2017 heb ik de overstap gemaakt naar DHC JO17 1 en JO17 2 (Hoofdklasse & 1ste klasse) hier ben ik gespot en heb ik de kans gekregen om aan te sluiten bij MO16 van ADO Den Haag en het tweede seizoen ben ik door gestroomd naar de MO17.

Gezien mijn leeftijd kon ik niet meer in mijn huidige team bij ADO MO17 blijven en was er ook geen plek gezien mijn positie binnen het Belofte team van ADO Den Haag. Ik heb vervolgens goed advies gekregen van mijn huidige trainer bij ADO Den Haag; Marten Glotzbach om eens in gesprek te gaan met Ter Leede dit was liefde op het eerste gezicht!!!!

Ik ben zeer warm ontvangen zowel door de meiden als de trainer en dit heeft mij goed gedaan hierdoor heb ik heel veel zin in het nieuwe seizoen om lekker te ontwikkelen en te voetballen!