Vandaag speelden we tegen Dosr, wij stonden laatste en zij op de voor laatste plaats. 4 weken geleden verloren we uit met 6-1, maar toen hadden we 4 zieken. Helaas was Achraf vandaag door ziekte niet aanwezig, maar Don was uit de F2 was er wel. We moesten winnen en dat was de jongens duidelijk. Dosr begon beter aan de wedstrijd maar we waren fel en voerden onze taken uit. We kregen diverse kansen maar we waren te gehaast. Mads schoot een paar keer naast en ook Don en Nick waren dichtbij. De verdediging stond goed en grote kansen gaven we niet weg. Bij een goede aanval schakelden we niet goed om en stonden we met teveel mensen voor de bal. Dosr profiteerde en scoorde de 0-1. We bleven knokken en na goed doorzetten scoorde Mads de gelijkmaker. Lenn kreeg hierna nog een grote kans op de 2-1 maar zijn schot miste kracht. De tweede helft schoten we uit de startblokken en kregen 2 dotten van kansen die niet werden benut. Dosr scoorde wel, er gebeurde het zelfde als bij de 1-1,
Daarna lieten veel spelers hun koppie hangen, er werd op elkaar gemopperd en de bal werd maar ergens heen getrapt. Verdedigers Thijs en Nijs kwamen keer op keer een overmacht van aanvallers tegen en konden geen stand houden. Een afstraffing volgen en het werd 1-7. We staan nu stevig op de laatste plek, en moeten nog twee wedstrijden spelen. In die wedstrijden kunnen en moeten we laten zien dat die laatste plek onwaardig is voor Ter Leede F1. We zullen alles moeten geven en ook bij tegenslag de mouwen blijven opstropen.
Beste voetbalvrienden, Zaterdag 9 april stond er een zeer zware wedstrijd op het programma. Uit tegen UDO, de nummer 2. Direct na het fluitsignaal was het nog even wennen aan het vochtige veld. De eerste halve kans van UDO vloog er direct in. Een vervelende start, Ter Leede had het moeilijk en kon geen vuist maken. Fanatiek verdedigend hielden we stand, maar UDO was leep en wist iedere keer de vrije man voorin te vinden. Snel viel ook de 2-0.
Daarna was het over. Iedereen ging de strijd aan, combinaties en de pass lukte opeens weer en via een mooie counter wist Youri de aansluitingstreffer te maken. Over en weer ging het, maar de stand veranderde niet tot aan de rust. De dames en heren konden eindelijk hun energiepijl weer aanvullen met een heerlijk glas limonade.
Direct in de tweede helt kwamen we fanatiek uit de startblokken. Dawid, nog vol energie omdat hij tijdens de hele eerste helft bij de verkeerde vereniging aan het wachten was, werd snel gevonden en een mooie loopactie en uithaal zorgde voor de 2-2. Vlak daarna eenzelfde actie en Dawid werd gevonden…2-3…klasse! Daarna had de scheidsrechter af moeten fluiten. Wij waren door onze krachten heen en de tegenstander had een aantal mooie individuele acties voor ons in petto. De wedstrijd duurde 6 minuten te lang….helaas werd het 6-3. Maar we hebben met z’n alle gestreden en dat is een mooi compliment waard.
De laatste 2 wedstrijden maken we weer een kans en is de 5e plek nog steeds in zicht. Goed gedaan F7!
Ter Leede D4 heeft de uitwedstrijd tegen Boshuizen D1 nipt met 3-2 verloren. Davy van Wieringen en Mats Batenburg (pen) maakten de doelpunten voor de Sassemers. Grote man was echter wederom de zeer talentvolle Marokkaanse middenvelder van Boshuizen. Hij maakte net als in de vorige wedstrijd een doelpunt en bereidde de twee andere doelpunten uitstekend voor.
Afgelopen zaterdag moesten de kersverse kampioenen (en winnaars bij het toernooi van SV Hillegom) aantreden tegen het team waar ze tegen speelden toen ze kampioen werden, ASC E5
Dit team stond 2e en was nog de enige overgebleven concurrent, maar na de 1-2 winst vorige wedstrijd was het pleit beslecht.
Nog altijd ongeslagen kwamen de kampioenen het veld op om ook dit keer weer te willen winnen van ASC.
Maar wat we ook probeerden, en hoe goed we ook speelden en overtikte, telkens lag daar de keeper die vorige keer ook zo goed was in de weg.
Miles beschikt ook over deze talenten en hij hield ons een paar keer goed in de wedstrijd.
Cas en Bram voorin hadden toch de nodige kansjes, maar helaas, het zat er ff niet in.
Floris, Joep en Dean moesten achterin en op t middenveld een hoop werk verrichtten en dat deden zij perfect.
Lucas had bij t toernooi nog in de laatste wedstrijd 5!! doelpunten gemaakt, waarvan 1 hele mooie kopbal, ook hij had dit keer geen geluk.
Silvar was vandaag ook lekker op dreef langs de zijkanten, hij liep zoals Cruyff het kalk van de zij-en achterlijn, ware het niet dat dit tegenwoordig geverfde lijnen zijn hahaha.
Schijnbeweging, ff inhouden en versnellen en een mooie voorzet, hij heeft t vorige week Johan Cruyff op tv zien doen en vertelde dat hij dit ook deed, waarvan akte!.
ASC kwam zeer gelukkig op voorsprong, maar ook deze doelpunten tellen mee (deze wijsheid heb ik van mezelf dan ;-)
Ook kwamen op 0-2 achterstand en daarna tijd voor de limonade.
Limovader Pieter zag dat de dames van ASC zijn werk gingen uitvoeren, hij stak er wel een stokje voor, die kan limonade is voor twee team’s en niet voor wie het eerste bij de limonade is.
Maar hij had natuurlijk eerder de limonade “uit moeten serveren” een deftig woord voor inschenken en uitdelen.
2e helft van het zelfde laken een pak, veel kansen, geen doelpunt.
Totdat, en nu komt Merijn eindelijk voor in dit verslag (save the best for last) hij doelpunt NR 100!!!!!!! tegen de touwen aanjoeg.
jaja lieve mensen, jullie lezen het goed, 100 doelpunten hebben de gasten er al ingeprikt.
En Miles is de minst gepasseerde keeper, maar 17 in 15 wedstrijden, ook grote, grote klasse.
Komt door goed keeperswerk en door de ijzersterke verdediging.
Dat de wedstrijd verloren ging, jammer maar helaas.
Jullie zijn al kampioen en dan is de druk minder, gebeurd vaker bij kampioenen in hun volgende wedstrijd.
Volgende week gewoon weer de draad oppakken, tot dan
26 en 27 maart: De 1e editie van de Easter Open West.
Daar sta je dan voor het eerst in 8 jaar tijdens de paasdagen op je eigen sportpark in Sassenheim. Enigszins verweesd loop ik rond want hoor ik nu niet ergens tussen de koeien te staan in Wilbertoord of een lekker broodje hamburger te eten in Haps of all places. En de befaamde pastasaus van Gianni is ook in geen velden of wegen te bekennen. Laat staan gezellig uit eten in Uden bij de plaatselijke Marc’s Bar “BQ”. Nee niets van dat al: ik sta toch echt gewoon in de kantine van mijn eigen Ter Leede alsof het een reguliere zaterdag is. Nou eindigen die ook meestal wel gezellig maar toch…
Even snel een bloemlezing van het toernooi:
Start van de C2 was dramatisch tegen de uiteindelijke winnaar van het toernooi: Lisse C2. Volkomen terecht 4-0 verlies en wij als begeleiders hadden echt even het idee dat ze toch in Brabant hadden geslapen en daarbij traditioneel de 1e nacht geen oog hadden dicht gedaan. Want dit waren echt “by far” de slechtste 36 minuten van het hele seizoen. Ons “geluk” was dat we de 2e wedstrijd tegen de C4 van Ter Leede speelden en zonder goed te spelen daar met 7-0 van wonnen. Mede, door de andere uitslag in de poule, Lisse won ook zijn 2e wedstrijd van Rijnvogels, moesten wij van Rijnvogels winnen om 2e te worden om zo zondagmiddag in 1 van de finalepoules te mogen spelen. En zo geschiedde… Dit was misschien wel onze beste teamprestatie van het toernooi. 3-2 winst.
Zondagmiddag vanaf 14.15 wedstrijd tegen SJC ( makkelijke 5-0 winst) en tegen Ter Leede C1 (4-0 verlies) waardoor om 17.15 tegen Lisse C3 om de 3e/4e plek gestreden moest worden. Een team uit de 2e klasse die we in een oefenwedstrijd al eens met 3-0 hadden geklopt. Met 8 fitte en 4 half fitte spelers en 2 die echt niet meer konden spelen klaarden de jongens op karakter en laatste benen ook deze klus (1-0 winst) waardoor we op een prachtige 3e plaats eindigden wat voor ons voelde als de 1e plaats aangezien we op voorhand al Lisse C2 en Ter Leede C1 als de gedoodverfde nummers 1 en 2 zagen. Dit hadden we overigens uiteraard van te voren niet met de jongens gedeeld.
Mannen, na de valse start tegen Lisse, hebben jullie laten zien hoe ver je kan reiken als je speelt als een team. Voetballend was het echt niet altijd goed maar jullie hielpen elkaar in het veld waar nodig en daar gaat het uiteindelijk om. Wij, als begeleiders kunnen alleen maar hopen dat jullie dit meenemen naar de rest van de wedstrijden in dit seizoen. Uiteraard wil ik ook de supporters bedanken die hun paasweekend opofferden om ons te komen steunen. De support ging zelf zo ver dat de complete dug-out in beslag was genomen maar ach een kniesoor…
31 maart: wedstrijd tegen de Tibshelf School uit Engeland.
Als een soort Easter Open after party speelden we vanavond een internationale wedstrijd tegen bovenstaande tegenstander. En een after party zou het worden alleen niet voor ons maar voor onze Engelse vrienden. En het zou zeker geen after party worden voor onze Stijn (maar daar later meer over)
Om een lang verhaal kort te maken: het was weer een echte C2 wedstrijd. Niet eens slechter dan de tegenstander maar wel met een dikke 6-1 nederlaag van het veld stappen. Dit heb ik ooit ook ene Co Adriaanse horen zeggen en die stond toen met het woord scorebordjournalistiek aan de wieg van de mooie woordencyclus die tot op heden nog steeds voortduurt.
Zoals gewoonlijk beginnen we de wedstrijd redelijk en krijgen we kansen/mogelijkheden op de openingstreffer en 5 minuten later is het ineens 0-2 en gaan we rusten met een 0-4 achterstand. Dingen die me te binnenschieten bij de tegendoelpunten: apathisch(lees gewoon niet ingrijpen) verdedigen, balverlies op het middenveld waardoor verdediging onder druk komt te staan, een keeper die als enige zijn handen mag gebruiken maar dat verzuimt te doen. Een voorhoede die niet balvast is. Duels die niet of deels aangegaan worden. Kortom: het is elke wedstrijd een herhaling van zetten.
Dat de jongens wel degelijk kunnen voetballen laten ze in delen van de 2e helft echt wel zien maar het blijft wisselvalligheid troef ( zo U wilt: grilligheid). Het had in die die fase ook gerust 5-3 kunnen worden maar ja kansen en mogelijkheden; ze zijn het hele seizoen al niet aan ons besteed.
Uiteindelijk is de einduitslag 6-1. De enige treffer die we maken is nog een prachtige treffer ook. Sead stuurt 2 tegenstanders alvast het Engelse bos in en speelt op Aless die op zijn beurt een man uitkapt en de bal met links fenomenaal, om even een echt Italiaans woord te gebruiken, de kruising in krult. Die goal hadden de jongens op basis van het vertoonde spel in de 2e helft ook wel verdiend.
Dan nog even terug naar Stijn die er patent op lijkt te hebben om in oefenwedstrijden geblesseerd te raken en dan vooral niet aan 1 van zijn benen wat gebruikelijker is met voetbal. Bij een oefenwedstrijd nog ver voor de winterstop brak hij zijn pols en vanavond zijn schouder. Dat betekent weer 4 topt 8 weken niet kunnen voetballen en dat is voor Stijn geen makkelijke opgave. De prijs voor grootste pechvogel in dit seizoen heb je in ieder geval alvast gewonnen. Laten we hopen dat het herstel toch redelijk vlot verloopt en dat je dit seizoen toch nog wat wedstrijdjes kan spelen.
2 april: competitiewedstrijd tegen RBB C2:
Hoopvol stap ik op de fiets om richting sportpark te gaan. Het zal nu toch eindelijk wel een keer…Het is lekker voetbalweer en ik ben vast van overtuigd dat er gewonnen gaat worden.
Het is koppen tellen: te veel spelers hebben kleine tot hele grote pijntjes(Stijn). Gelukkig komt die sterke vent uit de C3, Dave, ons helpen. Alvast dank daarvoor. Na mijn oproep in de ouderapp ben ik toch wel benieuwd of onze trouwe supportersschare weer van de partij is. Ze zullen toch niet verstek laten gaan? Maar dat is leeuwen en beren zien…
Ik weet dat er in de puberteit een hoop gevoelens door die lichamen van die gasten stromen maar zouden daar ook revanchegevoelens bij zitten vandaag?
De warming up verloopt redelijk maar dat zegt bij dit team helemaal niets over het verloop van een wedstrijd.
We gaan het zien…
De 1e 20 minuten zijn redelijk tot goed en we komen via Aless al na 48 seconden! (hand geklokt) op voorsprong echter vergeten we zoals gewoonlijk de voorsprong in die goeie fase verder uit te bouwen. Het laatste kwartier van de 1e helft zie je langzamerhand de wedstrijd de andere kant op gaan.
We vreesden de 2e helft alweer maar hoopten dat deze zaterdag het kwartje eens onze kant op zou gaan vallen.
Maar hopen doe je vaak tegen beter weten. Teveel jongens geven in de 2e helft niet meer thuis en zeker na de 1-1 en 1-2 is het over en sluiten. De 1-3 valt dan nog maar die is voor de statistieken.
Het is tot nu toe zeker niet het seizoen geworden wat wij als begeleiding verwacht hadden. Er resteren nog 4 competitiewedstrijden die we zo goed mogelijk af gaan sluiten. We spelen nog tegen de nummers 1 en 2 die om het kampioenschap strijden. Dan maar als doel en motivatie: een “pain in the ass” zijn voor deze teams.
Conclusie is gewoon dat onze jongens best goed kunnen voetballen maar om meerdere redenen wil het dit seizoen maar niet lukken.
Vorig seizoen hebben een hoop jongens meegemaakt wat een opwaartse spiraal inhoudt. Dit seizoen is het andersom en zit zo het hele leven niet in elkaar…?
Sprak hij filosofisch…
Dick
Een videoverslag van de 2e wedstrijd in de winnaars poule tegen de Russen uit Finland. De overwinning gaat middels 4 goals van Alex en 2 goals van Thomas naar Sassenheim.
Met een beetje geluk zouden de jongens vandaag kampioen kunnen worden.
Noordwijk zou dan gelijk moeten spelen of moeten verliezen van FC Lisse.
Daarnaast moet er natuurlijk gewonnen worden door de jongens.
In de wandelgangen was al vernomen dat Foreholte B5 invallers zou meenemen uit een ander team.
Ze waren natuurlijk een beetje bang na de nederlaag die Foreholte thuis al had opgelopen tegen de jongens 0-5.
Je zou zeggen dat de jongens hierdoor een beetje gespannen waren maar ik kan u zeggen dat dit verre van was. Ik denk doordat ze de week ervoor veel ervaring hebben opgedaan door het spelen tegen Engelsen en FC Lisse B1 (hoofdklasse). Dit ter informatie voordat we het veld op gingen.
Onderweg naar het veld kwam ik opa Leen en zijn vrouw tegen. Blijven toch de trouwste supporters die al vanaf het begin aanwezig zijn. Niet alleen elke wedstrijd aanwezig zijn, maar ook vanaf de eerste minuut van de wedstrijd. Leen vroeg mij of ik nog connecties had met iemand uit Noordwijk zodat we de score konden checken. Dit had ik niet. Stom van mij natuurlijk want Peter, de vader van Randy, is de baas/collega van de coach van Noordwijk. Die werkt ook bij Jansen Overseas, te Noordwijkerhout. Deze gaf dan ook netjes de score door. Onze huisfotograaf, Maarten de Groot, vader van Wouter, had zijn ultra moderne camera met allerlei lenzen weer bij zich. Deze foto’s zijn bij het verslag toegevoegd.
We begonnen de wedstrijd voortvarend en Jan vuurde een kogel af op het doel en de bal kaatste tegen een Foreholte speler en ging in het doel. 1-0. Dat ging lekker.
Erik stond te vlaggen maar de stiefvader van Bart nam de vlag over. Ieder zijn taak. :)
Er kwam een corner en Tijn van Dam gaat dan altijd mee omdat hij een kopspecialist is.
De corner werd goed genomen en Tijn vloog de vlucht in en kopte hem hard in het net. De menigte(ouders stonden nu massaal langs de lijn) ging uit zijn dak, niet alleen omdat het 2-0 werd, maar ook omdat er weer iemand van de lijst af gestreept kon worden, die nog moest scoren. We gingen weer direct in de aanval en u raad het al, ook onze spits, Jeroen pakte zijn doelpunt weer mee. De assist kwam van wouter. 3-0.
Ik moet zeggen, dat Foreholte helaas harder ging spelen door hun frustratie. Tijn van Dam werd hard neergehaald en de scheids trok direct een gele kaart voor de jongen van Foreholte.
Foreholte had het niet meer. Na een voorzet van Jan schopte een eigen speler de bal hard in de touwen. 4-0. We hoorden van Peter dat de score in Noordwijk 1-0 was. Dat was jammer. Toch weer volop in de aanval en Tijn van Egmond nam uiteraard ook weer een doelpunt voor zijn rekening 5-0. Voor de rust scoorde Foreholte ook een keer. 5-1.
De tweede helft hadden we wat aanpassingen gedaan. Randy zou 20 minuten rust krijgen samen met Bart en Jasper(deze had iets last van zijn nieuwe voetbalschoenen). Pepijn ging op doel.
Foreholte speelde af en toe hard en op de 25 meter werd ugur(die een berenwedstrijd speelde) hard onderuit gehaald. Nu zijn de vrije trappen bij ons altijd een dingetje, aangezien we niet veel doelpunten hebben gemaakt uit een vrije trap. Langs de kant en in het veld kwamen er steeds meer stemmen voor Dion. Hij ging achter de bal staan, nam een korte aanloop en schoot de bal hard onderkant lat in het doel. 6-1. Nadien groeide Dion in de wedstrijd en de ene na de andere combinatie werd gemaakt met Dion.
Langs de kant gebeurde ook het een en ander. Peter en Jolanda(moeder van Sjoerd) stonden naast elkaar en keken elkaar aan toen ze beide dachten dat het begon te regenen. Ze zagen niets, maar toen Jolanda rechts van haar keek naar het bankje, waarop Laura(moeder van Randy), oma van Jan, de moeder van Jan en de moeder van Dion zaten, zag zij dat enkelen geraakt waren door een meeuwenflats.
Tijn van Dam, Jan en Jeroen konden maar 20 minuten spelen in de 2de helft vanwege hun werkzaamheden bij de Digros. Randy ging in de spits, Bart linksvoor en Jasper centraal.
Het was even wennen voor de jongens op het middenveld en de nieuwe voorhoede. Randy kreeg een paar keer de bal en paste de bal direct scherp op Tijn. Ook schoot hij de bal buitenkant voet op het doel en ik dacht warempel dat deze bal in het net zou belanden. Helaas ging hij net naast. De coach heeft met zijn jaren lange ervaring direct door dat Randy niet alleen een goed schot heeft maar ook snel speloverzicht heeft. Ik hoop dan ook dat hij hier meer mee wilt gaan doen in het team. Op welke plaats dan ook. Door de aan huidende druk scoorde Tijn van Egmond zijn 2de doelpunt van de wedstijd, 7-1. Foreholte deed ook nog wat terug en scoorde 7-2. Aan het einde van de wedstrijd kwam Tijn voor het doel en kon deze er zelf in schieten voor een hattrick maar paste de bal naar Randy zodat deze ook van de lijst kon worden af geschreven. Helaas zag een Foreholte speler dit en onderschepte de bal. De scheids floot af. Snel horen van Peter wat Noordwijk had gedaan. Het stond tot de laatste minuut 1-1 en in de laatste minuut scoorde Noordwijk de 2-1. Helaas geen thuis kampioenschap. Volgende week moet er uit gespeeld worden tegen de Kickers om 14:30 in Leimuiden. Ik hoop dat de ouders deze trip willen maken want laten we eerlijk zijn, hoe vaak kan je nog kampioen worden met de voetbal?
Deze wedstrijd heeft wel zeker uitdaging voor de jongens. Ten eerste moet er gewonnen worden, want dan zijn ze kampioen, maar nog mooier zou zijn als iedereen minstens 1 keer heeft gescoord voordat ze kampioen zijn. Randy, Pepijn en wouter zijn de jongens die nog moeten scoren. De opstelling zal hier ook op worden aangepast zodat ze ook de kans krijgen om te scoren. Ben benieuwd of dit ook gaat lukken.
Ik wil hierbij Maarten heel erg bedanken voor al zijn mooie foto’s en volgens mij staat iedereen wel een keer op de foto.
De coach Ruud
Ps dit is niet de eerste keer dat deze coach kampioen is geworden met een team, dus ik zal extra kleding meenemen.
Foreholte D1- Ter Leede D1 5-2 (1-0)
Derbydag schreef Koen in zijn berichten voorafgaande aan deze wedstrijd en ook nog eens nummer 3 tegen nummer 4 op de ranglijst. Toen ik daaraan dacht schoot mij iets bijzonders te binnen. In alle jaren dat ik bij Ter Leede heb gespeeld (10 jaar jeugd en nog een paar jaar senioren) heb ik nog nooit een wedstrijd van Foreholte gewonnen, nog nooit verloren en zelfs niet gelijk gespeeld. In mijn tijd, lang, lang geleden, speelden we op de één of andere manier gewoon nooit tegen de Voorhouters. Gek, want nu is er bijna wekelijks wel ergens een potje Rood-Wit tegen Rood-Geel. Ik heb er niets extra’s mee, voor mij is het een gewoon een leuke wedstrijd, maar de jongens van nu spelen tegen bekenden, klasgenootjes en ook nog dorpsgenootjes, want wij hebben ook een aantal Voorhouters in ons team. Timo, Corné en Wessel vormen onze eigen Ooshoutposse. Na het geweldige Easter Open verliep de week niet precies als een mooie afterparty. De dinsdagtraining werd geskipt met het oog op eventuele overbelasting, woensdag was de opkomst magertjes vanwege zieken, geblesseerden en de toetsweek op school. Rik en Wes werden naar de C1 doorgeschoven en vrijdag stond alles gelukkig weer redelijk op de rails. Alleen Alex bleek nog ziek en onze 2 spitsen speelden eerst hun wedstrijd in de C1. De koppies stonden goed, dus knallen maar was de gedachte toen er om 11:30 uur werd afgetrapt. De vonken vlogen er nog niet af in het begin en er waren slechts wat plaagstootjes over en weer. Ik noteerde een vrije trap, die simpel werd gevangen door Daimy, een corner van Timo, gevolgd door een schotje uit de draai door Rik. Vanuit het niets kwam Foreholte op voorsprong. Daimy stopte een afstandsschot en de rebound verdween via haar hoofd in het net! Jammer van de achterstand, maar vervelender was het dat Daimy de bal op haar slaap kreeg en duizelig en misselijk werd. Meteen wisselen dus en er moest een veldspeler op de goal. Nu hebben we 2 spelers in ons team, die een heel behoorlijk balletje kunnen tegenhouden. Marijn en Nino. Door de afwezigheid van Alex en het gebrek aan verdedigers werd Nino in het appeltjesgroene shirt gehesen en kwam Jan in het veld om het middenveld te bemannen. De eerste helft bleef vrij matig en op een paar speldprikjes na over en weer gebeurde er niet iets wat het vermelden waard was. De tweede helft kwam er een ander Ter Leede uit de kleedkamer. Wiebe verving Noa en de D1 startte vastbesloten om de gelijkmaker te gaan maken, maar helaas werd de eerste de beste Foreholte aanval netjes tot 2-0 gepromoveerd. Ter Leede liet in die fase zijn beste spel zien en Foreholte kreeg het moeilijk. Zeker toen Rik attent de anschlusstreffer binnen schoot. Wessel was dicht bij de gelijkmaker, toen Rik hem vrij voor de keeper zette. FH heeft een zeer goede keeper (ze krijgen niet voor niets zo weinig goals tegen) en Wessel werd in extremis van een doelpunt afgehouden. Een minuutje later precies hetzelfde recept en dit keer was het wel feest. Wes rondde de pass van Rik keurig af. Het harde teamwork was beloond. Maar dan is er nog een belangrijk dingetje. Er komen is moeilijk, maar er blijven is nog moeilijker. Dat gold ook voor ons. We waren nog maar net klaar met juichen, toen Foreholte weer op voorsprong kwam. Tot twee keer toe werd er geen druk op het schot van de aanvaller gezet en toen Nino de bal niet klemvast had keken er twee man gelaten toe hoe de aanvaller de 3-2 op het scorebord zette. Toen we weer op zoek gingen naar de gelijkmaker, was de koek op en het zat in die fase ook niet mee. Rik zag na een solo zijn schot gekraakt worden en in de handen van de keeper verdwijnen en een mooie vrije trap van Jan ging via de lat over. Foreholte liep uit naar 5-2 (vrije trap en verdedigingsfout) en zo liepen we toch met gebogen hoofdjes het veld af. Het was de minste wedstrijd van 2016 en het verlies was te wijten aan persoonlijke fouten en niet omdat Foreholte nu zoveel beter was. Pluspuntje in deze wedstrijd was dat het weer niet aan de inzit heeft gelegen. Volgende week de wedstrijd tegen Graaf Willem II VAC en daar hebben we nog een appeltje mee te schillen, want de heenwedstrijd was by far onze minste wedstrijd van het seizoen. Die ging toen volkomen terecht met 5-1 verloren. aanstaande dinsdag spelen we nog een leuk wedstrijdje tegen een Engelse school. Aftrap 18:00 uur op het hoofdveld.
