teamblog-ter-leede-vr2

Ter Leede VR2 vergeet zichzelf te belonen…

Na het verlies van vorige week uit bij IJFC stond de afgelopen trainingsweek in kader van herstel, de pijnlijke nederlaag vergeten op een plek waar wij ons veilig en fijn voelen… ons eigen sportpark de Roodemolen, veld 2! Doorgaan waar we mee bezig waren en kijken waar we een vervolg of verbeterstap konden maken. De gehele selectie is fitter aan het worden, de grote blessurelijst is (op dit moment) verleden tijd. Steeds meer speelsters zijn klaar om binnen de lijnen te verschijnen. Zo ook afgelopen zaterdag… na lang blessureleed werden Julie en Sarah afgelopen donderdagavond “wedstrijdfit” bevonden en kregen beide het sein groen voor speelminuten. Nog lang geen 90, maar wel de eerste stappen daar naar toe.

Jammer dat het tactische plan van trainersduo Reekers & Timmers afgelopen zaterdag (2 oktober) iets na 10 uur ‘s ochtends gedeeltelijk de prullenbak in kon. Vertraging en onbereikbaarheid speelden beiden een rol in aanloop naar de verzameltijd van 10.00 uur. We kunnen de deur dichtdoen en gesloten houden of we kunnen eventjes wachten op onze teammaatjes en kijken hoe we de schade qua vertraging zo beperkt mogelijk konden houden. Wel een wissel in de beoogde basiself tot gevolg… De tijd voor de wedstrijdbespreking bleef gelijk, de concessie werd gedaan in het beschikbare tijd om jezelf om te kleden en klaar te maken voor die o zo belangrijke warming-up! Al rennend maakten de speelsters hun opkomst op trainingsveld 6! Mouwen opgestroopt en klaar voor een felle en scherpe warming up. Heerlijk dat een groep speelsters ook constant elkaar aan het “op scherp zetten” is. Deze opkomst is er daar één van!

Vandaag was IJzendijke Vrouwen 1 onze tegenstander. Een ploeg met een mooie mix van ervaren (ex Nederlandse en Belgische eredivisie) speelsters en jong talent dat de weg binnen de Zeeuwse en Belgische grensstreek naar IJzendijke weet te vinden. Een team dat niet op basis van woord en geschrift richting de KNVB wenste te promoveren naar de hoofdklasse, maar dat dit seizoen geheel op eigen voetballende kracht wil bewerkstelligen. Net als IJFC een titelkandidaat… Ter Leede Vrouwen 2 kon haar borst dus nat maken…

Als je een wedstrijd wil winnen of naar je hand wil zetten moet je doelpunten scoren… en dat is wat Ter Leede vrouwen 2 in die wervelende openingsfase van de wedstrijd na liet… IJzendijke werd op eigen helft achteruit gedrukt en werd gedwongen in te zakken, Ter Leede bepaalde de openingsfase en zat er bovenop, maar was onnauwkeurig in de afwerking. De Zeeuwse keepster werd nog even extra warm geschoten ipv echt op de proef gesteld… en dat terwijl er een drietal kansen zich op hele scoringsrijke posities voortdeden. En ja hoor… dan is een halve kans (als ie al zo groot was) genoeg om die geslepen Zeeuwse aanvoerdster in de 13e minuut de 0-1 te laten aantekenen. Weer belonen de Rood-gele meiden hun goede openingsfase niet… wederom moet het team in de achtervolging, op jacht naar de gelijkmaker. Jammer is het dat Iva halverwege de eerste helft geblesseerd aan haar knie moet uitvallen. Hopelijk valt de schade mee! Ter Leede mag het spel blijven bepalen, maar komt tijdens de 1e helft niet terug in de wedstrijd. De beslissende pass in de eindfase van het aanvallen ontbreekt of is heel erg onnauwkeurig of de schoten op goal zijn rechtdoor ipv in de hoeken, die 100% scoringskans op de 1-1 blijft dus uit.

In de rust vooral de positiviteit erin houden. Een compliment maken voor het spel dat gespeeld wordt en de strijd die wordt geleverd. Alleen jammer dat je daar geen gelijkmaker mee verdiend. Julie blijft in de kleedkamer achter, haar eerste 45 minuten van het seizoen waren hoopvol richting de toekomst.

De tweede helft blijft en mag Ter Leede het spel bepalen. IJzendijke vindt de 0-1 voorsprong wel prima en maakt geen aanvallende aanstalten om de voorsprong te vergroten. Uit een snelle aanval gaat Yara 1 op 1 met de keepster. Dit keer is de afronding wel naar de hoek, echter net iets te ver… tergend langzaam rolt de bal voor ons net aan de verkeerde kant langs de rechterdoelpaal. Ook uit standaard situaties in de vorm van corners en vrije trappen zit het Ter Leede niet mee. De nodige wissels worden doorgevoerd en de laatste 10 minuten speelt het team zelfs met z’n 10en door een krampaanval in beide benen bij één van onze speelsters. Strijdend gaat het team te onder, daarop kan niemand iets aanmerken. Dat het in de 91e minuut ook nog 0-2 wordt is een gevolg van aanvallend risico nemen terwijl je met z’n 10en op het veld staat.

De ingezette lijn qua voetbal moet het team zeker doortrekken! Enige waar men over na moet gaan denken is hoe het voor en rond de goal van de tegenpartij beter tot afronding gaan komen… daar heeft het team nu 2 weken de tijd voor. Dan wacht CSW Vrouwen 1 op ons. Wederom thuis op veld 2. Komende zaterdag geniet Ter Leede Vrouwen 2 door een competitie van maar 11 teams van een extra vrij weekend!

DTVTLVR2

Ter Leede VR2: IJselstein blijkt geen favoriete reisbestemming

Zaterdag 25 september 12.00 uur:

Kom aan boord, kom aan boord, we gaan vertrekken…. Een heerlijk gevoel, we mogen en kunnen we op reis! Ruim 300 dagen geleden reisden we voor het laatst, toen was Sporting ‘70 in Utrecht onze bestemming. Onze eerste bestemming op onze reis die seizoen 2021-2022 heet werd IJsselstein. IJFC Vrouwen 1 was onze tegenstander. Een grote onbekende…. IJFC als vereniging niet, daar zijn we vaker geweest, maar wel het Vrouwen 1 team dat IJFC op dit moment binnen de lijnen heeft staan. Vanuit de top van de zondag hoofdklasse als VV Maarssen, de stap naar de zaterdag 1e klasse gemaakt bij IJFC… in het korte seizoen 2020-2021 lieten ze al zien titelkandidaat nummer 1 te zijn. Ter Leede Vrouwen 2 kon haar borst natmaken… Een mooi meetmoment, want waar staat Ter Leede Vrouwen 2 nu eigenlijk??? Een bijzondere voorbereidingsperiode achter ons gelaten met hoge heuvels en diepe dalen… na de 0-6 bekerafstraffing tegen topklasser Rijnvogels Vrouwen 1 werd er ingezet op onze eigen voetbalvisie, een spel waarin de meiden van Vrouwen 2 zich prettig voelen. Tegen hoofdklasser Wartburgia Vrouwen 2 volgden een veel belovende 1e 60 minuten. Vorige week kon topklasser DSS Vrouwen 1 met pijn en moeite de 0-1 overwinning mee naar huis nemen en eindigde het bekerresultaat in een 3 gespeeld, 0 punten. Maar het ingezette spel van de laatste 2 wedstrijden was veelbelovend.

14.00 uur: Tijdens de warming-up de eerste tegenvaller van de dag. Suzy bleek teveel last te hebben van haar blessure, waardoor Eva voor het eerst dit seizoen in de basis verscheen. Fijn dat de fitheid van de speelsters omhoog gaat en we met een ruim bezette bank dit soort tegenslagen kunnen opvangen vanuit onze eigen selectie! Het wegvallen van Suzy zorgde wel voor wat positionele wijzigingen in het veld.

14.30 uur: Het beginsignaal!!! Yes, onze reis is echt begonnen! IJFC blijkt zoals verwacht over een hele volwassen ploeg te beschikken. Ingespeeld op elkaar en weten wat er wanneer van elkaar wordt gevraagd. Een hele goede behendige 10 aanvallend op het middenveld, een controleur op het middenveld met uithoudingsvermogen om 90 minuten van box-to-box te kunnen spelen en een linksback met een geweldige trap in haar benen. Zet daarom heen hardwerkende speelsters die ook nog eens in de diepte bewegen…. Ter Leede Vrouwen 2 kon aan de bak. En dat lukte de eerste fase van de wedstrijd goed. Compact spelen over het hele veld. Verdedigen is niet alleen kijken maar ook echt de bal verdedigen en afpakken en strijd leveren is de korte mouwen nog verder opstropen en vuile meters maken voor elkaar als dat nodig is. Waar het aan ontbrak de eerste helft is dat wanneer Ter Leede de bal veroverde het de bal te snel onnauwkeurig kwijtraakte of de bal met te hoge snelheid vooruit speelde. Het slaagde er niet voldoende in de veroverde bal lang in de ploeg te houden. Op 2/3e van de 1e helft een overtreding aan de linkerkant van het veld leverde een vrije trap op voor IJFC. De vrije trap verwerken lukte, echter de druk op de 2e bal ontbrak. Vrijgelaten vanaf de 16 meter kon IJFC de 1-0 aantekenen. Koppies vooral niet laten hangen en kijken of we de 1e helft nog terug in de wedstrijd konden komen. IJFC stond verdedigend sterk en met een 1-0 achterstand gingen we de rust in.

15.20 uur: Rust…. Kim, Kristel en Lotte blijven op het veld voor een goede warming-up, er moet iets veranderen om terug in die wedstrijd te komen. In de rust was iedereen het er mee eens, zoals we de 1e helft strijd leverden verloren we de strijd vooral op het middenveld.

Als je op reis gaat met een groep, zal je altijd momenten hebben dat je consessies moet doen, veel leuke ideeën en wensen, maar niet iedereen vind die altijd leuk. Soms moet je je ook leveren voor de groep of iets doen waar je nog niet zo bekend mee bent. Kim en Sophia vervangen Eva en Anouk werden op het middenveld gekoppeld aan Joyce die wat meer ging controleren. Willemijn terug naar de plek waar ze oorspronkelijk zou beginnen, Kristel centraal met Mandy en Renate en Iva speelden op de backs.

15.35 uur: Aftrap 2e helft. De aanpassing zoals in de rust met elkaar besproken voelde direct beter aan. De strijd op het middenveld werd beter, de bal bleef langer in het rood-geel en aanvallend konden we wat meer vooruit komen. Toch een zorgde een miscommunicatie rondom de middenlijn ervoor dat IJFC de winnaar werd van een duel waar er 2 van Ter Leede stonden… bal door de as op die behendige 10 die de bal koelbloedig langs de uitgekomen keepster Annabel afrondde. 2-0 op een moment dat je hem eigenlijk niet tegen wil hebben. Lotte verving de moegestreden Sophia en even later kwam Lois binnen de lijnen voor Yara die met kramp het strijdtoneel moest verlaten. De jarige Mandy verhuisde naar de spits-positie en dat bleek niet eens zo’n gekke keuze… Mandy was een aanspreekpunt, maar bleek ook nog eens een prima afmaker. Waar Willemijn een eerste kans op de aansluitingstreffer na een prima voorzet van Ayla net niet lekker raakte, was het daarna de beurt aan Willemijn om een heerlijke assist te geven waar Mandy heel scherp op reageerde en ons terugbracht in de wedstrijd. Dat Mandy op haar tandvlees liep was duidelijk, een opmerking dat de jaartjes gaan tellen als je een jarig bent is in deze geen terechte… het is juist een groot compliment aan Mandy hoe zij na jaren blessureleed en “gestopt” te zijn, nu weer terug aan het keren is binnen de lijnen en dat op een wijze is waar over na is gedacht! Maar terug naar die wedstrijd, we zitten er weer in, de aansluitingstreffer is gemaakt! IJFC kiest ervoor om tegen te houden, Ter Leede dringt aan… helaas bleef het bij aandringen, die 100% kans op de gelijkmaker bleef uit. We zien wel een keihard werkend en strijdend Ter Leede dat geloof heeft en baalt van de 1e helft. Een afstandsschot van Willemijn vliegt in het zijnet en ballen in de 16 vallen net niet lekker. Suzy neemt de laatste minuten de plek van Mandy nog even over in de spits en ook Lois schuift een linie naar voren. Waar we aandringen om die gelijkmaker te scoren, valt op dat moment de 3-1 vanuit een lange bal van de keeper. Op het moment dat je 1 op 1 staat achterin, moet je proberen ieder duel te winnen. De strijd werd geleverd maar toch ontsnapte de Ijselsteinse aanvalster om de beslissende 3-1 op het bord te zetten.

16.30 uur: Het laatste offensief levert niets meer op en zo eindigt onze eerste reis van het seizoen met een minder prettig gevoel. Bestemming IJsselstein levert dit seizoen een onvoldoende gevoel op. Toch concluderen we wel dat we iedereen iedere wedstrijd moet leveren wat we de 2e helft hebben gedaan. Een groot compliment aan Joyce hoe zij de 90 minuten aantikte hoe zij Kim en Sophia onder haar hoede nam de 2e helft. Een compliment aan Iva die zowel van de rechtsback als linksback keihard heeft gestreden en vaak probeerde de voetballende oplossing te zoeken. Een super fijn gevoel voor Kim dat ze na bijna een jaar blessure-ellende nu ook haar eerste minuten in de vrouwenselectie weer heeft mogen maken…

IJFC Vrouwen 1 heeft ons vandaag laten zien en ervaren wat er in de top van de 1e klasse gevraagd gaat worden…. IJzendijke Vrouwen 1 is komende zaterdag onze tegenstander, nog zo’n volwassen titelkandidaat in de 1e klasse.

Zaterdag 2 oktober 11.30 uur: Veld 2 op ons eigen sportpark de Roodemolen in onze volgende bestemming… een bestemming waar we ons prettig voelen…. Wees er klaar voor meiden van Ter Leede Vrouwen 2!

Uw reisleider…
DTVTLVR2

Ter Leede Vrouwen 2: Complimenten, maar weer geen punten

Vrijdagavond 9 oktober omstreeks 22.15 uur…. een gejuich van opluchting… één van de speelsters die in afwachting is op de uitslag van haar corona-test, test negatief! Yes, we hebben 11 speelsters om aan de start van de wedstrijd te staan. De uitwedstrijd tegen koploper Sporting ’70 notabene…. Geen ideale voorbereiding en omstandigheden voor de vrouwenselectie momenteel, waarbij je als 2e team de gebeten hond bent als er bij het 1e team ook problemen zijn waardoor speelsters niet binnen de lijnen kunnen verschijnen. Een rol waar we je je als 2e team in moet schikken, al was het dit keer wel heel erg vervelend dat ook de aanvulling vanuit de jeugd niet mogelijk was.

Zaterdag 10 oktober, met 2 geblesseerde speelsters (onze “schijnwissels”) erbij verschijnen we aan de warming-up… we willen immers niet helemaal de tegenstander de illusie geven dat we er echt maar 11 hebben om aan de aftrap te verschijnen. Daarnaast hebben we Mandy beschikbaar gevonden om als taxi-centrale tussen Vrouwen 1 en Vrouwen 2 te fungeren. De speelsters die normaliter hun minuten in VR2 maken en nu bij VR1 aanwezig waren, moesten zo snel mogelijk, zonder bekeuringen, vanuit Zeist naar Utrecht worden gebracht om als wisselspeelster bij ons aan te sluiten. Thnx Mandy!

Het hoofdveld op sportpark Voordorp lag er weer heerlijk bij, zo’n lekker nieuw en snel kunstgrasveld, gevoed door de nodige regenbuien, waardoor je de bal op een hoog tempo van A naar B kan spelen. Bovendien, we spelen tegen de koploper, dus daar we verwachten vandaag eigenlijk ook wel iets van. De eerste helft een leuk schouwspel, een verrassend inzakkende koploper tegen een frivool spelend Ter Leede. Pas rond de middenlijn krijgen we te maken met echt druk. Hoe gaan we daarmee om? Op het middenveld neemt Joyce de jonkies Ashley en Ayla bij de arm, superfijn om Joyce weer binnen de lijnen te hebben, we gaan er nu alles aan doen om haar daar ook te houden! Iva en Noa op de backs proberen waar nodig voor de extra aanvallende impulsen te zorgen, Renate en Anouk hebben het in het centrum goed voor elkaar samen. Annabel onder de lat leert en groeit met de week. En onze voorwaarsten Yara, Sono en Judith wisselen elkaar regelmatig af qua posities. Zeker tegen het fysieke Utrechtse centrum, kijken of we toch een gaatje kunnen vinden. Sporting kan vanuit de omschakeling niet heel erg gevaarlijk worden, aanvallend komen wij er ook niet door, dwingen een paar corners af, maar ook die leveren geen resultaat op. Inmiddels bijna rust en onze wissels zijn ook aanwezig.

In de rust kijken we elkaar eens goed in de ogen en realiseren ons dat we echt een leuke en goede 1e helft spelen tegen de koploper. We hebben niet veel weggegeven en blijven zoeken naar oplossingen om door de Utrechtse muur heen te komen. Qua fitheid gaat het ook goed, nog geen reden om te wisselen.

Toch zien we een hele andere 2e helft. Een koploper die verbaler aanweziger is en bovendien op het fysieke vlak het randje gaat opzoeken om te kijken hoe ver het kan gaan tot ze worden teruggefloten. Ga je daarin mee of niet? Probeer je er voetballend onderuit te komen of staan we het toe en kijken we ernaar? Een beslissend moment met een vreemd geurtje eraan al direct aan het begin van de 2e helft. In de NFL zouden ze verschrikt opkijken dat de manier hoe Joyce van de bal wordt gebeukt in het voetbalspelletje wordt goedgekeurd en de manier hoe een “schouderduw” met 2 gestrekte armen Noa doet vloeren en dit alles binnen enkele seconden van elkaar op het moment dat wij een aanval op eigen helft aan het opzetten zijn, doet ons de das om… 1-0 Sporting.
Met Steffi en Sadeyah als verse krachten, met speelminuten in de benen, proberen we terug te komen in de wedstrijd. Zien een hele mooie aanval over de rechterkant van het veld niet de beloning krijgen om tot afronding te komen omdat de felle en fysieke centrale verdedigster zich met haar hele hebben en houden voor iedere bal gooit. Ook de corners leveren niets op en vrije trappen op plekken die normaliter gevaar kunnen opleveren worden nonchalant zonder enige houding en idee onverklaarbaar ingeleverd… Dat zijn je momenten die je dan moet pakken.
Een ander bijzonder en beslissend moment zo’n 5 minuten voor het einde van de wedstrijd, waar ondertussen aan Ter Leede kant ook Willemijn binnen de lijnen is gekomen. Een sliding op de bal terug naar de keeper die glijdend de bal in haar handen pakt. Waar we al bijna na deze onderschepping de tegenaanval willen inzetten besluit de scheids het geblaat vanaf de zijkant over te nemen en de sliding als terugspeelbal te interpreteren. Je kan er over discussieren, laten we het daar op houden. Renate krijgt vervolgens de gele kaart getoond omdat ze de bal terugspeelde en dat bij een vrije- en indirecte-trap de muur op 9.15 meter moet staan dat weten we allemaal, maar dat je de bal ook 9.15 meter naar een kansrijkere positie mag verplaatsen… het zou fijn zijn dat dit soort nieuwe of eigen verzonnen regels vooraf kenbaar worden gemaakt. De bal die inmiddels bijna op de penaltystip lag, wordt snoeihard binnengeschoten. Een grote vreugde bij Sporting, 2-0.

De laatste minuten is het vooral uitkijken niet geblesseerd te raken, de wedstrijd is wel klaar.
Jammer, heel erg zuur en bijzonder vervelend dat zo’n leuke 1e helft, niet de 2e helft kan worden doorgezet.
We kijken zelf goed in de spiegel en merken daarin op dat het rommelige spel de 2e helft verzorgder had moeten zijn. Op de andere randzaken hebben we geen invloeden.

Ja, en wat we ons ook kunnen verwijten en van kunnen leren is dat wij misschien niet altijd het braafste schoolklasje van de competitie moeten zijn…. Hoewel wij er zelf een grote hekel aan hebben, zie je vandaag wat het geblaat en opzoeken van de fysieke grens kan opleveren. Daarnaast moeten we misschien ook als vrouwenselectie in totaliteit misschien niet altijd de braafste van de klas willen zijn, week in week uit, doen wij er alles aan om 2 teams op landelijk niveau spelend op de been te houden. Je wil immers allemaal voetballen en je tegenstander wil dat in principe ook. Maar om je heen kijkende worden er veel wedstrijden “afgelast” omdat één of meerdere speelsters uit een team of selectie in deze lastige COVID-tijd in quarantine zitten. Welke regels stelt de KNVB hier nu exact aan? Hoeveel speelsters moeten er in quarantine zitten om niet te voetballen? Vragen waarop de antwoorden nu erg onduidelijk zijn en nu al voor scheefgroei in de competities zorgen.

DTVTLVR2
#gelukkighebbenwedebeeldennogwaarweveelvankunnenleren

Ter Leede Vrouwen 2 de bal, CSW de punten…

Drie gespeeld, 3 punten. De realiteit voor Ter Leede Vrouwen 2 in de landelijke 1e klasse A.

Afgelopen zaterdag was CSW uit Wilnis de tegenstander op sportpark de Roodemolen. Een geduchte tegenstander zo wisten we uit het vorige seizoen, een tegenstander die komt met een dubbeldekker en speelt vanuit de counter en lange bal. De verwachting vooraf dat wij veel aan de bal zouden komen, was achteraf gezien een juiste.

Een lekker regenbuitje tijdens de warming up zorgde ervoor dat het kunstgras op veld 2 er weer lekker bij lag. Ideale omstandigheden om de bal snel te kunnen verplaatsen. De mobiele telefoons in de aanslag om het massaal thuisgebleven publiek op de hoogte te houden van het wedstrijdverloop in deze bijzondere Corona-tijden.

CSW de aftrap en hun gedachte werd gelijk duidelijk. De lange bal op die snelle rechtsbuiten, direct een waarschuwing voor Ter Leede, neem die lange bal die ze spelen mee in de rest van de wedstrijd. Ter Leede in de beginfase veel aan de bal, CSW compact spelend en ver terug op eigen helft, we moeten de bal en posities snel laten wisselen om door die muur heen te komen. Vanuit balverlies krijgen we die gevaarlijke counter om onze oren en de supersnelle rechteraanvalster kan de 0-1 op het scorebord zetten. We laten ons gelukkig niet van de kaart brengen en combineren ons via een mooie aanval waarin de bal snel van voet wisselt naar een vrijstaande Ashley die randje 16 beheerst de 1-1 binnenschiet. Leuk begin van de wedstrijd, nog geen 10 minuten onderweg en al 2 doelpunten gezien… zou CSW nu wat meer uit hun schulp komen? Het antwoord hierop was jammergenoeg nee. Het balbezit van Ter Leede bleef aanvallend bij het uitdelen van speldenprikjes, bij het doorbreken van die muur maakten we bij vlagen hele leuke keuzes en variaties, echter die 100% kans op de 2-1 kwam er niet. En ja, als je hem zelf niet scoort, countert CSW zich eruit. Het zag er na balverlies positioneel en drukgevend op de verloren bal gezien niet goed uit… 1-2.

Een bittere pil, maar de koppies vooral niet laten hangen spraken we af in de rust, doorgaan in het spel dat we spelen, ons niet laten afleiden dat CSW er waarschijnlijk ook de 2e helft nog steeds geen wedstrijd van wil maken en in balbezit gaan we proberen via de zijkanten naar voren en binnen toe te komen.

De 2e helft een kopie van de eerste. Ter Leede veel aan de bal, CSW ver terug op eigen helft en wachten op die foutieve pass waardoor ze de spits konden bereiken om de snelle buitenspeler te lanceren. Na een foutieve inschatting in onze achterhoede scoorde CSW de 1-3. Ter Leede bleef op jacht gaan naar die aansluitingstreffer, na een aantal corners en net niet pogingen was het uiteindelijk Sadeyah die de 2-3 aantekende. Nog een kwartier te gaan, op jacht naar de gelijkmaker zou je zeggen. Met alles wat de meiden in huis hadden drong het aan, zou het balletje dan eindelijk verdiend een keertje onze kant op vallen en we in ieder geval een punt aan deze wedstrijd zouden overhouden…. het antwoord was nee… de anderhalve meter regels werd nu binnen de lijnen ook heel erg aangehouden, waardoor de Wilnisse spits geheel vrijstaand tussen 3 verdedigers in op grote afstand de bal op ons doel net onder de lat kon plaatsen. Klaar, einde, over… het is doodzonde dat je niet de beloning krijgt voor je vertoonde spel en uiteindelijk qua punten met lege handen staat. Maar dat het spel voor de 2e week op rij erg leuk is om naar te kijken en we veel goede keuzes maken, is positief en iets waarin we door moeten gaan!

3 gespeeld, 3 punten is niet waarvoor we  vooraf hadden getekend. Echter met nu 2 tegenstanders gehad te hebben die heel compact spelen, ver terug op eigen helft, is de hoop daar dat we de komende weken teams gaan treffen die wel willen voetballen en er 90 minuten lang een wedstrijd van willen maken. Daarvoor ben je immers als jong meisje toch op voetbal gegaan?

DTVTLVR2

Ter Leede Vrouwen 2: Lesje in effectiviteit

We herkennen het allemaal wel… Zo’n wedstrijd dat je de bovenliggende ploeg bent, behoorlijk wat mogelijkheden krijgt om te scoren en uiteindelijk gewoon met lege handen staat. Dit was het verhaal bij de uitwedstrijd die Ter Leede Vrouwen 2 afgelopen zaterdag speelde uit bij SC’t Gooi in Hilversum. Na afloop napratend tot de conclusie komen dat het voetballend gezien misschien wel de beste wedstrijd was tot nu toe, maar al hadden we nu nog gespeeld, dit was zo;n typische wedstrijd dat we de bal er gewoon niet inkregen. Normaliter een wedstrijd die je gezien de scoringsmogelijkheden met 2-5 wint, nu laat je 3 punten achter omdat je de bal gewoon niet over de doellijn van de tegenstander krijgt.

Met een gehavende selectie begon de vrouwenselectie van Ter Leede dit weekend aan de competitiewedstrijden. Het elftal door verschillende redenen afwezige speelsters zou als team niet misstaan in de topklasse, voor Vrouwen 2 hield dit wederom in speelsters leveren aan Vrouwen 1, zelf vanuit de MO19 putten en gelukkig waren er twee speelsters bereid om hun blessurepijn te doorstaan en vanaf de bank beschikbaar te zijn voor Vrouwen 2. De basiself kreeg de opdracht mee dat het er vanuit moest gaan dat ze de 90 minuten zouden moeten kunnen aantikken en slim met hun krachten om moesten gaan.

Tijdens de eerste helft werd al snel duidelijk dat Ter Leede het spelmakende team zou zijn, SC ‘t Gooi wachtte geduldig af en loerde op de omschakeling bij balverovering. Ondanks de afwachtende Gooise dames golfde het spel de 1e helft wel op en neer. Met name de sloridige en soms inspiratieloze aanvallen aan Sassemse kant waren daar debet aan. En juist dan als je een team tegenover je hebt staan dat speelt op de lange bal naar voren toe, moet je beseffen dat omschakelen na balverlies en de tegenstander in de ogen kunnen kijken een hele belangrijke voorwaarde is. Beide teams kregen corners mee en de grootste scoringsmogelijkheden waren de eerste helft voor Ter Leede. Toen op slag van rust voor de derde keer een 100% scoringskans niet tot doelpunt werd gepromoveerd, sloegen de dames van ‘t Gooi keihard toe door binnen 15 seconden nadat de Gooise keepster de bal had gered, de bal achter onze keepster Annabel over de doellijn te laten rollen.
Een kleine mokerslag zo vlak voor rust….

De ontevreden gezichten van de meiden in de rust gaven aan dat niemand tevreden was met die 1-0 achterstand. Met name het overtal dat ‘t Gooi creeerde vanuit de omschakeling moest gewoon beter. Positioneel wijzigde we wat posities waarmee we zowel in balbezit als in balverlies sterker zouden staan. Tijdens die 2e helft vond ‘t Gooi het voetballen wel prima, de welbekende dubbeldekker-bus werd voor de zestien gepositioneerd en Ter Leede was nog meer aan de bal als de 1e helft. Met veel combinaties en snel samenspel en balverplaatsingen drong Ter Leede de gehele 2e helft aan, kwam geregeld tot een schietkans en ook meerdere malen kwam het oog in oog met de keepster, maar om nu daadwerkelijk die trekker over te halen, bleef het bij inschieten van de goed gepositioneerde keepster die groeide in de wedstrijd. En ja, die oude voetbalwet…. als je zelf niet scoort, dan krijg je hem geheid tegen. Een counter om onze oren deed de das om, 2-0… We lieten ons koppie niet hangen, bleven combineren en richting het doel van de tegenstander gaan, maar wat we ook probeerden, die bal ging er vandaag ook echt niet in. Zo’n wedstrijd heb je 1x per seizoen en gelukkig hebben wij hem nu alvast gehad.

Na afloop was dat ook de conclusie die we trokken, misschien we de beste wedstrijd tot nu toe, maar die bal wilde er gewoon echt niet in vandaag. Voetballend gezien moeten we doorgaan op het ingeslagen aanvallende spel, verfijnen waar nodig en vooral van iedereen binnen de lijnen verwachten dat we altijd alles 100% geven. Dat er een idee achter iedere bal zit die je speelt en dat we na afloop over gekozen ideeen kunnen discussieren.

Een groot compliment aan de meiden, die misschien wel te snel, hun 90 of bijna 90 minuten hebben moeten aantikken deze wedstrijd, een groot compliment aan de de meiden die ondanks hun blessure toch op de bank plaatsnamen en tijdens de 2e helft binnen de lijnen kwamen, maar toch ook een klein kritisch woordje aan de meiden die te veel met alles of niets aan het spelen zijn, begin met de basis die simpel heet, geef 100% inzet, enthousiasme en uitstraling en ga als al die ingredienten aanwezig zijn pas denken aan het het moeilijke in het spel.

DTVTLVR2

Ter Leede Vrouwen 2: De eerste drie punten zijn binnen!

En op basis van het vertoonde spel voor Ter Leede Vrouwen 2 een terechte 2-1 overwinning tegen SSS Vrouwen 2, maar wat maakten we het onnodig spannend en was het in de slotfase nog even billen knijpen omdat het team overging naar een overlevingsmodus in plaats van de “we blijven voetballen modus”.

Om een wedstrijd aantrekkelijk te maken en het publiek te vermaken heb je twee teams nodig die dit ook willen. Ter Leede slaagde daarin bij vlagen heel aardig. Liet zien dat op het moment dat het de bal liet rollen en het tempo omhoog schroefde de bovenliggende ploeg zou zijn, maar dan is het de kunst om je niet te laten verleiden in het minder vermakelijke voetbalspel van de tegenstander mee te gaan en je vooral ook niet te laten afleiden door invloeden van buiten de lijnen. Een mooie leerfase vandaag voor de jonge ploeg waarmee Ter Leede Vrouwen 2 aan de aftrap begon.

Het strijdplan dat voorafgaande aan de wedstrijd werd besproken was een duidelijke. De drie punten vandaag zouden heilig zijn en moesten ten koste van alles in Sassem blijven. Daarnaast simpel voetballen en als het kan de bal snel in bezit krijgen en in bezit houden. Daarvoor ben je immers als jong meisje op voetbal gegaan…. de bal! En voor deze missie slaagde Vrouwen 2 vandaag! Niet op alle onderdelen met een 9 of 10, maar een mager 6je is ook een voldoende toch.

Annabel vandaag weer onder de lat, vorig seizoen zocht ze contact met keeperstrainer Lars of ze een keertje mee mocht trainen. Ze was op zoek naar meer uitdaging. Speelde in de 4e klasse en wilde weten waar haar plafond lag. Dat die keer meetrainen, een avontuur werd waarin ze vorig seizoen al bijna wekelijks de weg naar Sassenheim maakte en uiteindelijk dit seizoen zelf leidde tot een plek onder de lat in het rood-geel van Ter Leede Vrouwen 2 in de landelijke 1e klasse, wisten we een jaar geleden nog niet, maar dat Annabel leergierig is en stappen maakt dat werd vandaag maar weer eens duidelijk!

Iva en Noa op de backs vandaag en het centrale duo bestond uit Renate en Anouk. Vandaag hadden zij de belangrijke taak een handenbindende (ex???) topklassespits als Linda Kruithof het zo moeilijk mogelijk te maken. Wederom een mooie ervaring waarvoor ze slaagden. Iva en Noa waren bij vlagen op de helft van de tegenstander te vinden en kwamen beide zelfs tot schotkansen uit de 2e lijn.

Ashley en Kim hebben beide een lange weg afgelegd en zouden vandaag gaan proberen voor het eerst dit seizoen de 90 minuten aan te tikken en vooral ook proberen de verbinding te zijn tussen verdediging en aanval. Yara zorgde voor de diepgang vanuit het middenveld en voorin startte Judith, Sadeyah en Willemijn tijdens deze eerste competitiewedstrijd in de basis.

De eerste helft werd al snel het verschil in voetbalintentie en idee duidelijk. Ter Leede wilde graag aan voetballen toekomen, SSS wilde er liever geen wedstrijd van maken en de lange bal hanteren richting hun spits. Voetballend liet Ter Leede bij vlagen hele leuke dingen zien, bal snel rondspelen, vooruit denken en aan de 1-0 van Sadeyah lag een mooie combinatie vooraf met een heerlijke pass van Yara. Op naar de 2e goal was de gedachte, al werd na de 1e goal de ruimte tussen verdediging en aanval wel weer iets groter, waardoor het voetballende soms te vaak en snel die lange bal werd. Zeker als je de bal van SSS dan weer snel terugkrijgt vanuit de counter, moet je scherp en alert zijn op het winnen van de 1e of 2e bal op het middenveld. En daarin haalden we de 1e helft een onvoldoende welke tevens de inleiding was voor een bal die op de stip ging toen de SSS-spits maar al te gretig tegen de grond ging bij een bal onhaalbare bal die allang over de achterlijn rolde. Onberispelijk benutte SSS dit cadeautje. 1-1 rust…

Omdat het zonnetje nog heerlijk scheen en we nog steeds te maken hebben met die aangescherpte COVID-19 regels, bleven we in de rust op het veld. De bal langer in bezit houden en meer beweging, daarmee moesten we de 2e helft weer onder controle gaan krijgen en op jacht gaan naar onze 2e goal vandaag… Sanne kwam begin van de 2e helft binnen de lijnen voor Judith. En langs de lijn wisselden Susanne en Kristel in de rol van ASR! Klasse meiden, bij afwezigheid van Jennifer, slaagden jullie beide voor deze taak, al zien we jullie hopelijk binnenkort weer tussen de lijnen!

Ter Leede begon gretig aan de tweede helft, combineerde er op los en een goedlopende aanval resulteerde in een bal op de stip na een smash die op een volleybalveld ongetwijfeld een punt zou hebben opgeleverd. Pingel mee… en nu… wie voelt zich goed en wie eist de bal op? Iedereen kijkt elkaar aan en Sadeyah gaat erachter staan. Logische keuze zou je zeggen, hoe ze de ballen voorafgaande aan de wedstrijd in de kruising schoot. Echter ook nu blijkt, het nemen van een pingel kan je oefenen wat je wil, die druk tijdens een wedstrijd is niet na te bootsen…. snoeihard schoot Sadeyah de bal, echter kreeg de SSS-keepster ook knap haar handen erachter en de rebound ging hoog over. Hoe gaan de meiden om met deze kleine mentale tik? We houden elkaar boven water en laten als team elkaar niet verzuipen. Aanvallen en verdedigen deden we met z’n allen en uiteindelijk aan het einde van een mooie aanval via Willemijn en Yara staat Sadeyah klaar om die 2-1 binnen te tikken. Na deze goal blijft Ter Leede de bovenliggende ploeg, komt regelmatig in de buurt van de goal van SSS, echter die 100% kans op de bevrijdende 3e goal bleef uit. Sanne moest ondertussen het veld met een enkelblessure weer verlaten en ook Yara speelde zichzelf helemaal leeg. Met verse krachten Montana en Sono binnen de lijnen gingen de Ter Leede Vrouwen steeds meer over in de overlevingsmodus en onnodig ver achteruit lopen. SSS rook haar kans en iedere bal werd richting de achterhoede van Ter Leede gegooid. Met al ons hebben en houden hebben we stand gehouden, die 8 minuten blessuretijd overleefden we met elkaar door keihard te werken en die allerlaatste corner viel gelukkig net aan de voor ons goede kant van de paal.

Een terechte overwinning, maar wel eentje waarin we het onszelf enorm lastig hebben gemaakt. Geslaagd voor onze eerste missie, de eerste 3 punten van het seizoen moesten in eigen huis blijven!

Lars, onze gedachten zijn bij jou deze week! FDKK, we denken aan je 🍀

DTVTLVR2

Ter Leede Vrouwen 2: Landelijk bekeravontuur gaat als een nachtkaars uit

Deze conclusie kunnen we stellen na de met 2-1 verloren derde bekerwedstrijd van Ter Leede Vrouwen 2 uit bij Hercules Vrouwen 1 in Utrecht. Waar het bekeravontuur succesvol begon met de 1-0 winst op RCL VR1, vorige week goed weerstand werd geboden tegen SSS VR1 (2-1 verlies), was vandaag in de laatste poulewedstrijd tegen Hercules nog van alles mogelijk in de bekerpoule. Zelf winnen zou de “makkelijkste” optie zijn…. daarop werden alle pijlen donderdagavond na afloop van de training van de vrouwenselectie ingezet. Zowel Vrouwen 1 als Vrouwen 2 hadden immers het bereiken van de 2e ronde in de landelijke beker in eigen hand. Vrijdag zo rond het middaguur waren de kaarten ineens heel anders geschud.

Zieken en blessures bij de groep die Vrouwen 1 zou gaan vormen, daardoor helaas, maar terecht, als Vrouwen 2 speelsters naar boven doorschuiven om vervolgens zelf weer eens een kijkje te nemen in die talentvolle MO19-groepering. De telefonische hotline tussen trainers Timmers (Vrouwen 2) en De Ridder (MO19) was weer ouderwets en deed terugdenken aan dat succesvolle seizoen waarin dit duo de B1 van Ter Leede naar de hoofdklasse loodste… Voor Chris Pitti leverde dit overleg een basisplek in Vrouwen 2 op en voor Annabel Hermans en Hanne van Gerven werd een autoroute samengesteld waardoor zij via een eerste helft spelend met MO19 in Maasland, in Rijswijk zouden worden gedropt en daar zouden overstappen in de auto van teammanager Anita om vervolgens in Utrecht aan te kunnen sluiten bij Ter Leede Vrouwen 2. Iedereen die aan deze constructie heeft meegewerkt, hiervoor onze vriendelijke dank.

Dan die wedstrijd waar het om zou gaan… Hercules uit, tevens competitiegenoot in de 1e klasse. Een ploeg vol ervaring en al jarenlang samenspelend met af en toe een nieuweling. Wat kon de verjongde ploeg uit Sassenheim hier tegen over stellen? De eerste helft niet heel erg best…. alsof de meiden al een wedstrijd in de benen hadden, zo liep men in het veld. Ruimtes groot laten, emotie en omschakeling niet als één element zien en slordig in balbezit. Aanvallend brachten we te weinig de eerste helft, maar verdedigend gaven we ook niet heel veel weg. Al was daar wel een hele belangrijk keuze die Renate moest maken… geen tanden meer in haar mond bij een snoeiharde bal van een paar meter recht op haar gezicht of toch in een reflex je hand voor je mond en jezelf en die kostbare tanden beschermen. Dan is het logisch dat je voor het laatste kiest. Dat deze situatie buiten het strafschopgebied dan als hands en ook als penalty tegen wordt beoordeeld…. Laten we het maar op iets met een druppel en een emmer hebben en vooral praten over ons eigen spel tijdens die eerste 45 minuten. 1-0 achter de rust in en zelf maar eens heel goed in de spiegel kijken.

We laten elkaar in de steek, maken het voor Hercules erg makkelijk voetballen. We moeten meer een team zijn en als het voetballend niet lukt, altijd strijd leveren en de tegenstander het leven zuur maken als zij de bal in bezit hebben.

De unieke combinatie van thee uit een gieter die je normaliter in je achtertuin gebruikt, maakte blijkbaar toch iets los bij de speelsters.

Want zodra de tweede helft begon een heel ander Ter Leede op het veld. De korte mouwen werden nog hoger opgestroopt en de bal werd veel makkelijker in bezit gehouden. Hercules werd sneller vastgezet en iedereen maakte waar nodig vuile meters. Dat het goede storen in de opbouw van de tegenstander de 1-1 van de voet van Yara opleverde was in de beginfase van de 2e helft voor het enthousiast spelende Ter Leede een lekkere opsteker. Chris en Sono maakten de 2e helft op de flanken de ruimtes in balbezit groter. Het middenveld met Ashley, Kim en Sanne kon de bal beter in bezit houden en werden daarin gesteund door Iva, Renate, Anouk en Willemijn in de achterhoede. En vergeet onze sluitpost Annabel, met haar gloednieuwe door sponsor L.J. Sport gesponsorde keepershandschoenen, niet.

Na een uur spelen tijd voor de nodige wissels. Annabel, Joyce, Judith en Hanne kwamen binnen de lijnen. Waarbij dit het debuut voor Hanne betekende in Ter Leede Vrouwen 2. Vorig seizoen nog spelende in de jeugd bij FC Lisse en dit seizoen de bewuste keuze gemaakt naar de MO19 van Ter Leede in combinatie met het meetrainen met de vrouwenselectie op maandag om onder nog meer weerstand je ontwikkeling in het voetbalspelletje de goede uitdaging te geven. Ga zo door Hanne!

Ter Leede bleef aandringen, de van een blessure herstelde Judith gooide haar energie in iedere bal die in de buurt was, probeerde met een knap schot de keepster te verrassen. Annabel probeerde aan de linkerkant voorin voor diepte te zorgen en Hanne gooide vanuit de ‘10’ positie alles in de strijd wat ze in zich had. Joyce zorgde voor de controle. Dit slotoffensief resulteerde niet in waar we op hoopten en wat de 2e helft liet zien qua beeld. Al ging een geslepen ploeg als Hercules slim om in de omschakeling met een corner tot gevolg. En het zure dat deze corner dan de 2-1 opleverde was een tik die Ter Leede niet meer te boven zou komen. De laatste 10 minuten probeerde Ter Leede het wel, maar was niet meer bij machte de gelijkmaker op het bord te zetten.

Eindconclusie…. je hebt zowel de eerste als tweede helft het spel en de strijd van de 2e helft nodig om voetballend iets te kunnen gaan betekenen in de 1e klasse. Met de aanwas vanuit de jeugd zit het wel goed zo hebben Annabel, Chris en Hanne vorige en deze week bewezen. Al is het voor deze meiden wel een stuk makkelijker instappen in een draaiend en ingespeeld team als in een team dat wekelijks nog zoekende is naar de juiste samenstelling en nog in de opbouwende fase zit.

Ons bekeravontuur zet zit voort in de districtsbeker. SSS Vrouwen 1 met 9 punten en RCL Vrouwen 1 met een gelijk aantal punten als Ter Leede Vrouwen 2 maar wel met meer gescoorde doelpunten gaan door in de landelijker beker, gefeliciteerd en succes!

Volgende week start van de competitie!

SSS Vrouwen 2 komt op bezoek, komende week alle koppies dezelfde richting op krijgen, tegen SSS Vrouwen 2 moeten we er staan!

DTVTLVR2

Ter Leede Vrouwen 2, is het de trots of de teleurstelling?

Is het de trots die wint van de teleurstelling of is het de teleurstelling die wint van de trots?

Teleurgesteld kunnen we zijn in het feit dat we pas halverwege de eerste helft thuis als team gingen samenwerken en grip kregen op de vele lopers aan SSS-kant en op dat moment al wel tegen een 2-0 achterstand aankeken. Trots kunnen we zijn dat we ons na de 2-0 achterstand terugvochten in de wedstrijd en met een krachtige uithaal van Montana de wedstrijd weer openbraken.

Trots kunnen we zijn dat een topklasser als SSS de 2e helft alle trucjes uit de kast moest halen om de 2e helft de wedstrijd geen wedstrijd meer te maken om te voorkomen dat 1e klasser Ter Leede Vrouwen 2 wellicht helemaal terug in de wedstrijd zou kunnen komen. Teleurgesteld kunnen we zijn in het feit dat we zelf de 2e helft in de laatste fase net niet op de juiste plek kregen om onze 2e treffer op het scorebord te zetten.

Vandaag reisde Ter Leede Vrouwen 2 af naar Klaaswaal om het daar in de bekercompetitie  op te nemen tegen SSS Vrouwen 1, competitiegenoot in de Topklasse van Ter Leede Vrouwen 1. Vandaag ook tevens de eerste uitwedstrijd van het seizoen. Hoe zou dat gaan in deze Corona-tijd? In ieder geval genoeg auto’s om met elkaar af te reizen. In Klaaswaal uitgekomen 1 kleedkamer tot onze beschikking en de groep in 2en delende omkleden om vervolgens in het stralende zonnetje buiten in de graskant de wedstrijdbespreking te houden.

In de beginfase van de wedstrijd werd duidelijk dat je mee moet gaan in het tempo van een topklasser, als je dat niet doet, zoekende bent en als jonge puppies op het strand achter elke bal en bewegende speelster aan gaat bewegen, dan kan je verwachten dat je tegen een topklasser het deksel op de neus krijgt en je tegen een op dat moment terechte tegentreffer aanloopt. Annabel had al een paar keer goed opgetreden, maar zowel op de 1-0 als 2-0 was ze gewoon kansloos. Oei en dat al binnen een kwartier spelen…. gelukkig kreeg Ter Leede na die 2-0 iets meer grip op de speelwijze SSS en na een half uur spelen gebeurde er iets waarvan we nog steeds naar de oorzaak zoeken… Ter Leede ging opeens voetballen, wist de bal makkelijker in de ploeg te houden met een aantal leuke aanvallen tot gevolg. Corners mee, Ter Leede drong aan, een goede balverovering en ineens staan zowel Sono als Montana in de as van het veld vrij, waarbij Montana als spits de bal opeiste en van een meter of 20 onberispelijk de bal snoeihard in de hoek binnenschoot… een aansluitingstreffer, we zitten weer in de wedstrijd!

In de rust op het veld onder het nog steeds stralende zonnetje terugkijken op wat er minder goed ging de 1e helft, waar gaan we verbeteren en hoe gaan we dat doen. Voor zowel Iva als Kim was de pijp leeg en kwamen Ashley en Sanne binnen de lijnen. Kristel schoof een linie terug naar achter.

De tweede helft een hard werkend Ter Leede dat het SSS zo lastig mogelijk wilde maken en op jacht wilde gaan naar die gelijkmaker. De geslepen ervarenheid van een topklasser tegen een jeugdig team uit de 1e klasse. Een leuk schouwspel, een 2e helft die op en neer ging, waarbij Annabel Ter Leede wederom met een aantal mooie reddingen in de wedstrijd hield. Renate, Kristel, Anouk en Suzy zich verdedigend heel goed opstelden en het de aanvalsters van SSS zo lastig mogelijk maakten. Ashley, Willemijn en Sanne, onze jonkies op het middenveld, maakten het leven van de ervaren middenvelders van SSS erg zuur. Al is de klasse van een speelster als Jeanine van Dalen natuurlijk geweldig om in een team te hebben, die voetbalslimheid in haar spel was een mooi leermoment voor onze middenvelders! Voorin probeerden Sono, Montana en Yara hun acties voorwaarts te maken in de hoop dat we met aansluiting van het middenveld rond de 16 van de tegenstander konden komen. MO19-1 speelster Chris wisselde na 10 minuten Montana af in de spits, ga met je jeugdigheid maar lekker gek doen tegen die ervaren speelsters en kijk wat je vanuit je acties met je medespeelsters kan bereiken, dat was de opdracht van Chris…. en zo geschiedde… De jonge Chris zorgde aanvallende dreiging en was goed aanspeelbaar voor haar medespeelsters en bij vlagen niet te stoppen door de fysiek sterke verdedigers van SSS. Waar Chris zich vorig seizoen tijdens haar invalbeurten nog wel eens liet afbluffen door het fysieke geweld van tegenstanders, zet ze zich daar nu overheen en laat ze haar voeten spreken! Investeren in jezelf Chris, tijdens die trainingen op maandag met de Vrouwenselectie en tijdens je wedstrijden in de MO19, ga zo door!

Naar mate het einde van de 2e helft in zicht kwam nam Ter Leede steeds meer risico, Joyce en Judith kwamen nog even binnen de lijnen voor hun speelminuutjes in terugkeer uit blessures. Een logisch gevolg dat de ruimte tussen verdediging en aanval wat groter wordt, we proberen wat opportunistisch de ballen naar voren te gooien naar die jonge puppies in de voorhoede en hopen dat de bal goed zou vallen voor die gelijkmaker. SSS daarentegen liet in de laatste fase van de wedstrijd zien en merken dat de wedstrijd geen wedstrijd meer mocht worden en haalde daarvoor alle voor handen liggende toeters en bellen uit de kast… laten we het maar vooral als een compliment zien dat een topklasser deze “slimmigheid” nodig heeft tegen een 1e klasser!

Na iets meer als 90 minuten wedstrijd klaar, een 2-1 stand op het bord, terecht als je naar het beeld van de wedstrijd kijkt, al hou je met de marge van 1 goal verschil natuurlijk altijd de hoop levende dat die gelijkmaker gaat vallen en daarvoor hebben we voetballend gezien alles geprobeerd wat we deze wedstrijd voor handen hadden!

Met wat voor gevoel stap je dan van het veld?

Teleurgesteld dat we niet scherp aan de wedstrijd begonnen en te snel tegen een 2-0 achterstand aankeken. Trots dat we onze terug knokten in de wedstrijd en tot het einde de wedstrijd een wedstrijd wilde maken! Trots op de strijdlust die we hebben geleverd en er weer veel meiden die 90 minuten op een zwaar spelend natuurgrasveld in de benen hebben. Trots op dat een topklasser gedurende de 2e helft toeters en bellen nodig heeft om het ons als 1e klasser lastig te maken, een belangrijke ervaring voor ons! Want tijdens de competitiewedstrijden zullen we hier straks wellicht ook mee te maken krijgen en we weten dat we in onszelf moeten blijven geloven, een belangrijk leermoment!

De trots overwint van de teleurstelling, al heeft die teleurstelling weer mooie leermomenten opgeleverd waar we trots mee aan het werk kunnen om te verbeteren!

Volgende week de laatste bekerwedstrijd uit tegen Hercules Vrouwen 1, wederom een geslepen en ervaren ploeg!

DTVTLVR2

Ter Leede Vrouwen 2 “stunt” met winst op RCL Vrouwen 1

 

Dat is wellicht wat een puur naar de uitslag (1-0) kijkende lezer zou zeggen…. Waar Ter Leede Vrouwen 2 vorige week van Wartburgia Vrouwen 2 tijdens de 1e helft een wake-up call kreeg en het de 2e helft als team zijnde al veel beter opereerde, lag de nadruk afgelopen trainingsweek voor Ter Leede Vrouwen 2 in het beter en sneller neerzetten van de verdedigende organisatie, waarin iedereen nuttig zou blijven zonder dat we een bus op eigen 16 gaan parkeren… En afgelopen donderdag in de onderlinge elf tegen elf van een half uur tegen Vrouwen 1 bleek dat deze groep erg leergierig is en informatie zichzelf snel eigen maakt!

Vandaag RCL Vrouwen 1, net als de oefentegenstander van vorige week uitkomend in de hoofdklasse. Voor een aantal speelsters uit Vrouwen 2 gingen de gedachten even terug naar het vorige seizoen, toen we ook de bekercompetitie thuis opende tegen RCL en er met 0-7 vanaf gingen. Maar nu, nieuwe ronde en nieuwe kansen en vooral heel wat andere speelsters op het veld bij Ter Leede!

Voor de verandering verzamelden we vanmorgen niet buiten bij Jaap’s plaza, maar binnen in de hoofdbestuurskamer om op de te respecteren afstand van elkaar vanuit de wedstrijdbespreking het plan te bespreken waarmee we als team de wedstrijd zouden beginnen. Simpel… daar draaide het om vandaag, altijd en overal nuttig blijven en vooral geen toeschouwer van je eigen wedstrijd worden, maar actief meedoen en genoeg opties bieden voor je teammaatjes.

Qua opstelling was het vandaag een beetje puzzelen. Op het laatste moment bleek Judith toch niet fit genoeg en de nodige speelsters waren ‘s morgens al de bus ingestapt met Vrouwen 1 richting Heerenveen voor een leuke oefenwedstrijd tegen eredivisionist SC Heerenveen. 14 beschikbare speelsters bleven over, waarvan de meeste inmiddels qua conditionele opbouw in staat worden geacht 90 minuten vol te kunnen maken…
Omdat we vandaag iets meer verdedigende speelsters als aanvallend ingestelde speelsters hadden, begonnen Kristel en Willemijn als controleurs op het middenveld. In het diepe gegooid, kijken wat het qua balans zou brengen…. hierover later meer. Wat er nog meer in het diepe werd gegooid was onze aftrap…. na 8 seconden stond namelijk de 1-0 al op het scorebord. Ashley had een heerlijke pass in haar voeten waarmee ze de op snelheid liggende Yara kon bereiken. Één keer raken was genoeg voor haar om de bal binnen te knallen. Wat een start van de wedstrijd was dat! Dat het bij die ene goal bleef vandaag had niemand verwacht… Ter Leede werkte zich hard in de rondte om het RCL zo moeilijk mogen te maken. De afgesproken verdedigende organisatie stond als een huis, zonder dat het een bus werd! Al had het misschien ook geluk dat de rappe rechtsbuiten van RCL iets kleiner van stuk was en een fantastische aanval over hun linkerkant net over het hoofd van de naar binnengekomen rechteraanvalster scheerde. Verder gaf Ter Leede niet heel veel weg. Vrije trappen werden vakkundig overgekeken of uit de lucht geplukt door keepster Annabel en aan de andere kant had de keepster van RCL haar uitschuifbenen nodig om een schot van Yara te keren. Het spel golfde verder op en neer zonder benoeming-waardigheden, mede de verdienste van de verdedigende linie van de Rood-Gelen en het goede storende werk op het middenveld door Kristel en Willemijn. Maar laten we ook verdedigers Iva, Renate, Lieke en Suzy en onze aanvallend ingestelde speelsters vandaag Yara, Montana, Ashley en Sono niet vergeten in het verdedigende werk! Je doet het als team! Wat er beter kon was het in het bezit houden van de bal als Ter Leede deze had verovert…. te snel werd deze bal weer in voeten van een RCL speelster gespeeld. Simpel ontbrak hierin.

Rust, koppies bij elkaar, wat valt ons op, wat gaat er goed en wat kan er beter. Mooie vraagstukken om met elkaar tot verbetering te komen. Verdedigend stond de organisatie prima, alleen naar balbezit toe was verbetering gewenst, dat was gelukkig niet alleen de staf op de bank opgevallen, ook de leergierige speelsters op het veld wilden dit beter. Zo gezegd, zo gedaan. Kim nam in de rust de positie van Ashley over… hoe graag Ashley ook langer zou willen spelen, terugkeren na een kruisband-operatie gaat stap voor stap en de minuten worden er steeds meer.

Is Ter Leede de tweede helft in gevaar gekomen? Op het ene moment na, dat RCL in buitenspelpositie de 1-1 dacht binnen te schieten, kwam Ter Leede niet zozeer in verdedigende problemen. En met name aan de bal werd het een stuk leuker om naar te kijken. Een gezonde dosis keiharde werklust in combinatie met leuke aanvallen en mogelijkheden om de score groter te maken. De grootste kansen waren voor Ter Leede al rolde en viel de bal net aan de verkeerde kant van de paal…. Sanne wisselde tijdens de 2e helft Sono af aan de rechterkant van de aanval en de van vakantie teruggekeerde Anouk nam voorin even de positie van Montana over.

Maar dan Kristel en Willemijn. Vooraf spraken we af dat indien nodig Kristel en Willemijn gedurende de wedstrijd zouden kunnen wisselen met andere verdedigers die de rol van controlerende middenvelders ook konden invullen, echter groeiden de meiden in hun “noodgedwongen” rol. Ballen veroveren, de verbinding zijn tussen de verdedigende en aanvallende speelsters in het team, ontzettend veel meter maken, voorop gaan in de strijd en in balbezit voetbal in het team brengen. Zonder alle anderen uit het team vandaag te kort te doen, maar petje af voor deze 2 dames hoe zij hun rol vandaag hebben uitgevoerd. De duracelletjes die Yara en Kim normaal gesproken in zich op nemen, waardoor ze kunnen blijven gaan, die hebben zij vanmorgen volgens mij tijdens het ontbijt stiekem ook genomen.

Vooral met beide voetjes op de vloer blijven, even genieten van deze stunt mag best, maar vooral gaan focussen op Topklasser SSS Vrouwen 1…. nieuwe ronde, nieuwe kansen. Kan Ter Leede Vrouwen 2 ook volgende week voor een stunt zorgen? Komende week weer 3x trainen en volgende week zaterdag gaan we het van dichtbij meemaken! Aftrap in Klaaswaal is om 14.30 uur.

DTVTLVR2

Ter Leede Vrouwen 2 weer met beide benen op de grond gezet

Dat was de conclusie na afloop van de oefenwedstrijd tegen Wartburgia Vrouwen 2. Wie alleen de beginfase van de wedstrijd heeft gezien zal niet geloven dat Ter Leede Vrouwen 2 er met een 0-5 nederlaag vanaf ging. In de openingsfase van de wedstrijd kreeg het tot 3 keer toe de gelegenheid de score te openen. Oog in oog met de keeper misten we of de verdedigers wisten de bal te onderscheppen voor de bal over de doellijn kon rollen. Een goed naar de zijkant weggewerkte corner tegen bleek toch de inleiding voor de eerste tegengoal deze wedstrijd. Want alleen wegwerken van de bal is niet voldoende. Drukzetten en je organisatie houden kon een stuk beter, Annabel bracht in eerste instantie nog knap redding echter wist Wartburgia goed raad met de losgelaten bal, reageerde eerder en alerter als de verdedigers van Ter Leede en de 0-1 was een feit. Waar je op basis van de eerdere oefenwedstrijden zou verwachten dat Ter Leede zich terug in de wedstrijd zou voetballen, voetbalde het meer tegen zichzelf als tegen de tegenstander. Wartburgia profiteerde goed van het slordige spel aan Ter Leede zijde en wist er voor rust 3 doelpunten bij in te prikken en met een 0-4 achterstand rijker zochten de dames de kleedkamer op. Een stilte, dat was wat er viel in de kleedkamer. Iedereen vroeg zich terecht af hoe dit ons kon overkomen… waarom niet dezelfde beleving in de wedstrijd kunnen gooien als de tegenstander?

Plan van aanpak maken voor de 2e helft… meer rust brengen in de verdedigende organisatie als de tegenstander aan de bal is. Daar lag het accent de 2e helft. En bovendien weer aan voetballen durven toe te komen.

Met wat personele en positionele wijzigingen begon Ter Leede aan de 2e helft. Zoals de bedoeling was stond het team positioneel beter opgesteld op het moment dat de tegenstander aan de bal was. De tegengoal nemen we maar even voor lief, laten we het er op houden dat dit het enige momentje van onoplettendheid was de 2e helft. Ter Leede kwam veel meer aan voetbal toe en gaf Wartburgia minder de ruimte als de Amsterdamse dames de bal hadden. Mogelijkheden om zelf te scoren heeft Ter Leede ook de 2e helft wel gekregen. De sterk spelende Kim was er misschien wel het dichtste bij, een mooie individuele actie bracht haar alleen voor de keeper. Een vrije trap van Willemijn scheerde vlak over de lat, het schot van Ashley mocht er ook zeker zijn. Sanne en Renate konden vandaag de eerste volle 90 minuten van het seizoen aantikken.

Eindconclusie…. het was vandaag niet goed genoeg om voldoende weerstand te kunnen bieden tegen een hoofdklasser als Wartburgia Vrouwen 2. Met elkaar hebben we genoeg aanknopingspunten gezien waar we kunnen en moeten verbeteren! De komende 3 weken staan in het tegen van onze bekercompetitie waarin we komende zaterdag RCL Vrouwen 1 ontvangen, net als Wartburgia Vrouwen 2 uitkomend in de hoofdklasse…

DTVTLVR2