teamblog-ter-leede-vr2

Een trilogie aan gelijke spelen voor Ter Leede Vrouwen 2

Zaterdag 7 mei nam Ter Leede Vrouwen 2 het op tegen Berkel Vrouwen 1. De eerste wedstrijd in Berkel was een flinke oorwassing geworden, echter was het ook de wedstrijd die iedereen eens goed in de spiegel deed kijken. Op veld 8 trapten Ter Leede Vrouwen 2 af en er ontspon zich een waar voetbalgevecht. Ter Leede de eerste helft de bovenliggende partij, diverse mogelijkheden om te scoren en gelukkig halverwege de 1e helft lukte dit ook. Een uitstekende goal van Julie vdB die uitstekend vanaf de vleugel naar de as van het veld gekomen was. Na die goal was Ter Leede nog een aantal keer gevaarlijk, echter stond het vizier niet scherp genoeg om met meer doelpunten verschil de rust op te gaan zoeken. Na rust werd Ter Leede achteruit gedwongen door het fysiek en verbaal aanwezige Berkel. Nadat de gelijkmaker viel, was het even een paar minuten keihard werken en overleven. In de eindfase van de wedstrijd stond de Berkelse keepster op de goed plek en een 100% kans op de winnende treffer ging huizenhoog over. Een puntendeling tegen een team dat meedoet in de bovenste regionen van de competitie.

Zaterdag 14 mei reisde Ter Leede Vrouwen 2 af nar Wilnis waar CSW Vrouwen 1 de tegenstander was. Een angstgegner zo is de afgelopen seizoen gebleken. Op het hoofdveld in Wilnis was het Ter Leede dat als eerste via een uitstekende goal van Eva de score opende. CSW speelde veelal vanuit de lange bal op die grote fysiek sterke spits. Ter Leede was de eerste helft de bovenliggende partij, echter weet je ook dat als je zelf de score niet verder uitbreidt, je tegen een team als CSW moet oppassen in met name de standaard situaties. En dat vlak voor juist een corner tegen ons de das om doet, en die grote vriendelijke fysiek sterke spits boven iedereen uit mag springen en de bal mag binnenkoppen. Mag eigenlijk niet gebeuren. Na rust wederom Ter Leede veel de bal en CSW loerend op de counter of snelle uitbraak via hun sterke middenveld. Dat een scrimmage voor ons goal wederom een doelpunt voor CSW ging opleveren, dat was met name te danken aan een “over mijn lijk” mentaliteit in het verdedigen en wegwerken van de bal. Via een uitstekende rush van Lisa komen we op gelijke hoogte en een paar minuten later was het Eva die ons weer op voorsprong schoot. In de drinkpauze ingelast door de warmte op het veld, was iedereen het er overeens…. deze wedstrijd mogen we niet uit handen geven. Het spelbeeld bleef gelijk, Ter Leede de bal, CSW afwachtend op die counter of standaardsituatie. En dat een vrije trap op 40 meter van ons doel dan via de lat terugkaatst precies in de voeten van de Wilnisse spits die alle Ter Leede speelsters om haar heen te snel af was…. daarvoor zei ze na afloop vriendelijk bedankt. Wederom een goal die gewoon te voorkomen was geweest als je verdedigt met je hele hebben en houwen wat je in en bij je hebt. Ter Leede drong aan, laatste 10 minuten met 4 voorwaartsen, de bal nog een paar keer hachelijk in de 16 van CSW, maar het geluk ontbrak om de 3 punten mee naar Sassem te nemen en eigenlijk lieten we hier 2 punten liggen gezien ons spel.

Zaterdag 21 mei kwam IJFC Vrouwen 1 op bezoek. Kijkende naar de eerste seizoenshelft, misschien wel de beste tegenstander in de competitie. Een team dat lekker wil voetballen zonder rare fratsen. In mijn ogen was IJFC de gedoodverfde kampioenskandidaat, echter is er de laatste periode wat zand in de Ijsselsteinse motor terecht gekomen met uitslagen tot gevolg die qua tegenstand in principe niet bij IJFC passen. Blessures, afwezigen en af en toe een heel wagenpark aan bussen geparkeerd op het veld, klinkt voor ons bekend in de oren, en iets waar ook wij de afgelopen periode ook mee te maken hebben gehad. IJFC zal zich nu via de nacompetitie de o zo gewenste promotie naar de hoofdklasse moeten bewerkstelligen. Waar staat Ter Leede Vrouwen 2 nu eigenlijk. De afgelopen weken hebben we laten zien dat we ons met enige regelmaat heel goed kunnen meten met de teams boven ons.

Annabel startte zoals gewoonlijk onder de lat, Iva en Lisa zorgden vanaf de backs voor de aanvallende ondersteuning met tussen hen in Renate en Kristel als het centrale duo. Joyce controleerde het middenveld met Mandy en Lotte om zich heen. Voorin waren het Yara, Eva en Willemijn die voor het aanvallende gevaar moesten zorgen. Een wedstrijd gekenmerkt door een heel hoog speltempo, twee teams die (waar we vooraf al op hoopten) kwamen om te voetballen, zonder toeters, bellen en andere gekkigheid erbij. Ondanks het windje tegen was de eerste mogelijkheid om te scoren voor Ter Leede Vrouwen 2. Eva werd in de diepte weggestuurd, haar schot werd gekeerd door de keepster van IJFC. Na een kwartier spelen krijgen we een penalty tegen door een zeer ongelukkige handsbal. Voorzien van enkele instructies langs de lijn keert Annabel deze penalty kat-achtig. In het vervolg van de eerste helft krijgt Ter Leede 5 mogelijkheden om te scoren. Een kopbal vanuit een corner en ook in de scrimmage niet over de lijn heen gaat. Yara die 1 op 1 gaat met de keepster maar niet als winnaar uit de strijd komt. Willemijn komt net een teenlengte te kort bij een voorzet. En Lotte komt 2x net te kort, waarbij haar grootste kans een uitstekend uitgespeelde aanval was met een perfecte samenwerking tussen Eva en Lotte gesteund door een geweldige pass van onze David! Doet IJFC dan helemaal niets? Gesteund door het windje in de rug kozen zij er met grote regelmaat voor de bal oppurtunistisch naar voren te spelen of werd hun aanval opgezet door die fantastische 6 op het IJsselsteinse middenveld. Met een brilstand werd in de rust de kleedkamer opgezocht. Wat een eerste helft legden we op de mat.. Die goal die we verdienden ontbrak nog… Dat werd het doel tijdens de 2e helft. Het vertrouwen bij het team dat we geen goal zouden tegenkrijgen was heel groot… ow jee…. voetjes op de vloer houden meiden!
Romy kwam binnen de lijnen voor de moegestreden Yara. De 2e helft bracht niet meer het voetbal van de 1e helft. IJFC drong wel aan, maar de verdedigende afspraak hield tot zover stand. Aanvallend was het lastiger, al had de keepster de nodige moeite met een hard schot van afstand van de voet van Mandy. Ayla, die vorige week tegen CSW voetballend gezien een hele sterkte rentree na haar blessureleed kende, wisselde Willemijn af aan de linkerkant, kijken of we met haar creativiteit iets in de wedstrijd konden veranderen. Een aantal vrije trappen van diverse voeten leverden ook niet die gewenste goal op. Sophia binnen de lijnen voor de moegestreden Lotte. IJFC een uitbraak over hun rechterkant met een schot richting de goal die ver genoeg naast de goal beland. Een sterkte balverovering op het middenveld wordt iets te lang doorgevoerd ipv de bal te laten gaan, IJFC neemt over en kan de spits tussen onze centralen in 1 op 1 zetten met Annabel… Annabel komt goed uit, verkleint haar goal en de spits uit IJsselstein kan de bal langs Annabel tikken, maar tot ieders Rood-Gele opluchting rolt de bal naast de paal over de achterlijn. In een allerlaatste mogelijkheid om te scoren komt Mandy nog hard in aanraking met de keepster die op dat moment de bal al had gered. Een vervelende botsing, waarbij Mandy hard op haar hoofd beland. Dizzy verlaat ze het veld, Anouk neemt voor de laatste minuten haar plekje nog even over.

Een 0-0. Ter Leede Vrouwen 2 heeft vandaag wederom laten zien waartoe het in staat kan zijn. IJFC is gewoon een hele goede ploeg in de competitie. De eerste helft beloonden we onszelf niet, waar een voorsprong misschien wel verdiend was geweest. De 2e helft op de vrije trappen en schoten van afstand na hebben we die 100% kans niet meer gecreeerd, waar IJFC deze wel kreeg.
Maar het spel was wederom leuk om naar te kijken, met name in het aanvallende gaat de afstemming met elkaar steeds beter.

Komende zaterdag gaan we op bezoek in Utrecht bij Sporting ’70… Daar schijnt na afloop iets met een kampioensfeestje te zijn ;-)

DTVTLVR2

Ter Leede Vrouwen 2: Je krijgt niet altijd waar je recht op hebt….

Ieder seizoen als het competitieschema bekend wordt gemaakt, is het eerste waar je naar zoekt… Wanneer spelen we uit in Ijzendijke???
Om u even mee te nemen, Ijzendijke, een klein pittoresk plaatsje in het westen van Zeeuws-Vlaanderen. Vanaf Sassenheim ruim twee-en-half uur met de bus, nog net even verder als Goes of Hoek uit, de welbekende verre uitwedstrijd bij onze herenselectie. Wat is er buiten de verre afstand dan nog meer zo speciaal aan Ijzendijke uit… Je speelt er altijd een wedstrijd waar je lang over napraat. En de wedstrijd van afgelopen zaterdag, was er weer echt zo eentje!

Rond de klok van kwart voor 10 in de ochtend vertrokken we op sportpark de Roodemolen, via een tussenstop bij de KFC/Starbucks in Delft waar ook een opstapplaats mogelijk was gemaakt en een tussenstop om de beentjes te strekken vlak voor de Westerschelde-tunnel kwamen zo rond half 1 de eerste verkeersborden met Ijzendijke erop in zicht. Met het nodige vakmans-stuurkunsten en het verwijderen van enkele in de wegstaande vuilnisbakken manouvreerde onze buschauffeur ons door de krappe straatjes van IJzendijke en kwart voor 1 zetten we voet aan wal. Bus uitladen en richting het sportpark. De meiden en stafleden voor wie dit de eerste Ijzendijke-uit was, keken hun ogen uit. Het natuurgrasveld zag er groener uit als in onze vorige bezoekjes, echt de hobbels in het veld, ze waren er nog steeds, zo bewees een goal in de jeugdwedstrijd die bezig was toen wij het sportpark opliepen. Een simpele rechte bal over de grond, belande bijna 30 centimeter hoger al stuiterend over de voet van het jeugdkeepertje heen in het doel. We waren gewaarschuwd!

Met een op het oog grote selectie aan speelsters betrokken we kleedkamer 2. Op het oog inderdaad, want de schaarste in speelsters was dit weekend hoog binnen de vrouwenselectie. Alle geblesseerde speelsters die aanwezig konden zijn gingen mee op de bank zodat deze nog enigzins imposant was, wij zelf wisten echter wel beter. Omdat de wedstrijd voor ons een kwartiertje uitliep, hielden we de warming-up op veld 3. Als je daar kan voetballen en een bal strak kan inspelen, dan kan je op ieder veld uit de voeten. Hoe sneller de bal, hoe strakker deze over de hobbels bleef scheren was de conclusie gedurende de warming-up. En dat hoge baltempo beviel de meiden wel, de afsluitende afrondoefening was ook op het scherpst van de snede. Iedereen, echt iedereen was er klaar voor. Die reeks van de afgelopen 5 wedstrijden een goed vervolg geven.

14.45 uur… Aftrappen op het hoofdveld. En zoals we gewend zijn in Ijzendijke, de support langs de lijn is er altijd! Misschien maar goed dat we niet alle Zeeuwse kreten konden verstaan.
Een wervelend Ter Leede Vrouwen 2, met aan de aftrap Annabel onder de lat. Iva, Steffi, Suzy en Malu in de laatste lijn. Mandy, Lizzy en Lotte op het middenveld en Romy, Eva en Willemijn in de voorste linie.
Na 3 minuten een hele vlotte combinatie met uiteindelijk een hard teruggetrokken bal tussen de 5 meter lijn en penaltystip, een aanval uit het boekje…. Mandy neemt de bal op haar slof… hard over… Op kunstgras een 200% goal…. het natuurgrasveld in IJzendijke heeft zo andere kenmerken… dat polletje vlak voor Mandy de bal raakt, dat is iets waar we nog lang over napraten. Maar we halen er nog meer energie uit! Echter heeft Ijzendijke een doelvrouw onder de lat staan die werkelijk op fenomenale wijze in de 6e en 9e minuut de bal gestrekt uit de kruising tikt. Eerst op een schot van Mandy en de 2e op een schot van Willemijn… Hoe dan vraag je je af… Eerst een polletje en nu 2 katachtige reddingen. We laten ons niet van de wijs brengen en blijven de eerste helft de bovenliggende partij, het gevaar bij Ijzendijke komt echt uit die gevaarlijke aanvoerdster Carmen Foks. Snel over die linkerkant, Iva had haar handen vol, maar bleef in veel duels overeind! Af en toe gaven we een corner weg, maar veel gevaar kwam daar niet uit. En na een aantal corners aan beide kanten was het dan eindelijk raak. Een lekkere aanval, kwam bij Eva terecht in de 16 meter, het eerste duel werd een kluts met haar directe tegenstander, Eva bleek de sterkste en kon nog meer naar het midden van de 16 meter komen, wachtte geen moment te lang en schoot binnenkant paal die bevrijdende en terechte 0-1 op het bord. De resterende 10 minuten tot rust werden uitgespeeld en met een heel goed gevoel stapten wij van het veld richting de kleedkamer.

Wat konden we verbeteren en wat kunnen we de 2e helft van Ijzendijke verwachten? Zeker gezien de weterschap dat het Ijzendijke in principe niet uitmaakt hoe ze winnen, als ze maar winnen. Hoe gaan we met die gedachte om.
Blijven strijden zoals we de eerste helft gedaan hadden, zoek het middenveld als schakel naar het aanvallen en wat er ook gebeurd hou elkaar aan in de wedstrijd.

De 2e helft was helaas geen kopie van de eerste. Waar wij de eerste helft sterk openden, kwam Ijzendijke nu gretiger en sterker uit de kleedkamer. Wat meer balbezit voor de blauw-witte thuisploeg, maar geen grote kansen weggeven. Een schot van ons scheerde net naast en de aanvallende corners hadden net niet de scherpte van de afgelopen weken. Vanuit een aanval verloren wij in de as van het veld vlak voor de 16 van de tegenpartij de bal. Een normale dribbel werd een stuiterende bal, waar de Zeeuwse speelster beter raad mee wist als wij. In de omschakeling een 4 tegen 3 situatie, dekken we door of wachten we af…. er werd gekozen voor het laatste. De snelheid van de Ijzendijkse aanvoerdster was Iva op deze grote afstand teveel, een sliding tot gevolg, aan de rechterkant van de 16 bij de achterlijn aangekomen, moet iemand die een voorkeursvoet rechts heeft naar of over de achterlijn worden gedwongen en mag nooit en te nimmer naar binnen komen. Een voorzet tot gevolg, een sliding waarin Suzy een voet te kort komt en Annabel wordt in de verre hoek verrast met een intikker door de inlopende speelster. Uiterst effectief, 1e kans, direct een goal. 1-1 stand met nog ruim een half uur te spelen.
Joyce komt binnen de lijnen voor Lotte. Een aanval van Ter Leede mondt uit in een corner. Bal hoog uit de lucht geplukt door de keepster en direct een lange peer naar voren richting hun aanvaller. De lange bal wordt door Iva knap in 1x uit de lucht op haar hoofd weggewerkt, maar tot onze grote pech precies bij een inlopende Zeeuwse speelster die de bal ook alleen maar direct kan raken en de bal in de ruimte achter de naar voren toe bewegende Suzy laat belanden. Die pijlsnelle aanvoerdster van Ijzendijke weet hier wel raad mee.. een aanname vooruit en een lob over de uitkomende Annabel heen. Kan je het een kans noemen… of is dit pure pech aan Sassemse zijde? Het feit is wel…. we staan 2-1 achter. Hoe dan na zo’n 1e helft, vragen we ons af. Eva heeft even later de 2-2 op haar voet, echter weer een katachtige redding van de keepster maakt er een corner van ipv de gelijkmaker. In het aanvallen wordt het slordiger, te vaak zit er net een Zeeuws voetje tussen, waar de 1e helft de bal wel van rood-geel naar rood-geel gespeeld kon worden. In een alles of niets poging begint Yara toch aan haar warming up. Yara…. die bij wijze van spreke rechtstreeks vanaf Schiphol, via haar bed thuis in de bus belande om haar teammaatjes, die ze zes weken heeft moeten missen, aan te moedigen. Ze voelde zich “goed” qua jetlag, dus 10 minuutjes moest wel lukken. Willemijn naar de kant, Yara er voorin bij en een open linkerkant met veel ruimte voor Malu. IJzendijke schakelde hier direct op door een speelster op te offeren door een hardloper te brengen die als enige taak had, Malu volgen. We drongen aan, speelden met 3 achter op, maar die 100 procent kans op de gelijkmaker kwam er niet meer. Het zijnet was het dichtsbij waar we kwamen.

Einde… 2-1 verlies… Hoe zuur kan een nederlaag aanvoelen. Je krijgt niet altijd waar je recht op hebt…..Hoe dan, vragen we ons af. 2x rond onze goal en 2x valt ie binnen. Uiterst effectief, dat moeten we de ploeg van de vertrekkende vakman-coach Nico Knol wel geven. Hadden we de 2e helft onze touringcar moeten parkeren, nee daarvoor hadden we binnen de selectie vandaag niet de speelsters aanwezig… Hadden we dan moeten schakelen naar een ander systeem, nee ook daartoe was geen enkele reden, in de rust had iedereen het gevoel waarmee we ‘s morgens onze reis naar Ijzendijke hadden ingezet… we gaan dit kunstje flikken en nemen die drie punten mee naar Sassem. Op basis van de 1e helft was er gewoon geen enkele reden om iets aan te passen… Maar tussen de rust en het laatste eindsignaal zaten twee momenten waarop Ijzendijke ons afstrafte….

De pizza en het biertje op de terugreis…. ze waren aanwezig, echter wel met een rare zure nasmaak.
Ijzendijke uit… Je speelt er altijd een wedstrijd waar je nog lang over napraat!

DTVTLVR2

Ter Leede Vrouwen 2 zet zegereeks voort

Afgelopen zaterdag 23 april nam Ter Leede Vrouwen 2 het op tegen SSS Vrouwen 2. Zes weken geleden troffen beide teams elkaar nog in Klaaswaal, waar Ter Leede SSS tegen de muur zette en geen moment met rust liet.. Een flitsende 0-7 overwinning als resultaat. Wat wisten we nog van die wedstrijd en wat kunnen we meenemen naar deze wedstrijd? Was het de 1-4-4-2 opstelling van SSS? Het gevaar van een speelster als Linda Kruithof? De lange ballen van de keepster? Allemaal gevaarlijke eigenschappen van de tegenstander om rekening mee te houden, maar zat het grootste gevaar niet bij ons zelf? WIJ…. WIJ moeten het als een team doen en ons niet laten afleiden door een tegenstander.

De zaterdag begon met het zeer droevige bericht dat clubman Jan Keuning was overleden. Een bericht dat wel even binnenkwam. Jan was altijd oprecht en gemeend geinteresseerd in het reilen en zeilen van de vrouwen van Ter Leede. Een kort praatje op weg naar het succes van een wedstrijd, een gefeliciteerd als je een wedstrijd won en een “volgende keer beter” als je met een verlies het veld af kwam. Jan was Ter Leede, een lopende encyclopedie van de club en ademde Rood-Geel. Een groot gemis en leegte, heel veel sterkte voor familie en alle vrienden om Jan heen!

We trapten de wedstrijd af op veld 1. Een fel windje zorgde voor een helftje wind in de rug of recht in je gezicht. Renate won de toss en koos windje tegen te beginnen. Het strijdplan van SSS was duidelijk, hoewel ze met auto’s naar Sassenheim waren afgereisd, hadden ze onderweg toch ergens een flinke touringcar op de kop weten te tikken en parkeerden deze bus op hun eigen helft. Ter Leede de bal, SSS afwachten en inderdaad weer spelend in die opstelling met 2 spitsen. Laat onze Iva daar nu wel raad mee weten als verdediger zijnde, inschuiven op het juiste moment en dan ook nog eens een snelle 1-0 op het bord weten te zetten met een knap geplaatste bal in de linkerhoek… En dat met windje tegen… Een heerlijke start voor onze meiden, wat als we eerlijk zijn, misschien ook wel het enige hoogtepunt van de eerste helft was. We hadden ontzettend veel de bal, maar met die bal waren we heel erg slordig. Zeker als je een 2e tegenstander hebt in de vorm van een fel windje tegen over het veld, moet het baltempo hoog liggen, aannames direct klaar om door te handelen en een simpele kaats mag niet op strot-hoogte terechtkomen. De ruimtes die er lagen in het veld werden niet optimaal benut en dan is 45 minuten best lang. We probeerden het wel en zo af en toe liep er een vlotlopende aanval tussendoor, maar te weinig om SSS echt pijn te doen.

En dat was ook wel merkbaar in de rust. We waren het met elkaar heel snel over eens… WIJ moeten naar ons zelf kijken de 1e helft, bijna niemand haalde die 7 of 8 die er de afgelopen weken wel werd gescoord. Baltempo hoger en let op de aannames. Het middenveld wisselde onderling naar een iets aanvallendere samenstelling zodat we de ruimtes tussen onze buitenspelers en de spits in beter konden vullen.

Met het windje in de rug gingen we de 2e helft gretig op zoek naar het vergroten van die 1-0 voorsprong. Aan de bal oogde het een stuk frisser en verzorgder. SSS kwam er zelden vanaf, de lange ballen van de keepster werden halverwege de helft van de tegenpartij al onderschept, dan juist het veld heel breed houden en vanuit je loopacties ruimte creeren voor elkaar. Dat Mandy een belangrijke rol speelde deze wedstrijd was wel duidelijk… tijdens de 1e helft probeerde ze al vanaf het middenveld de leiding in handen te nemen en die passes te geven. De 2e helft was ze erg duidelijk tijdens een blessurebehandeling van de tegenpartij, ze kwam een slok water halen bij de dugout en sprak daarbij de wijze woorden “we moeten heel snel die 2e goal scoren, dan is het klaar met SSS“. En dat Mandy dit dan zelf doet.. grote klasse natuurlijk. Die vrije-trap vloog heerlijk de winkelhaak in, om vervolgens enkele minuten later de trekker nogmaals over te halen met een heerlijke trap die over de keepster heen tegen het netje vloog…. Die comfortabele 3-0 voorsprong werd na een hele vlot lopende aanval met een heerlijk lobje over de keepster heen door Romy verder vergroot naar die 4-0 eindstand.

Conclusie… Na moeizame 1e helft waarin we snel op voorsprong komen, rechten we de 2e helft onze ruggen en liepen we uit naar een 4-0 overwinning. WIJ willen dolgraag iedere wedstrijd die 8 scoren, soms is een 6-je ook goed om te slagen en die drie punten te pakken! De goede reeks van de afgelopen periode hebben we een mooi vervolg gegeven, de komende weken worden spannend. Aanstaande zaterdag wacht die lange busreis naar Ijzendijke, een team dat de afgelopen 2 weken 2x de gedoodverfde kampioenskandidaat IJFC wist te verslaan en zichzelf hierdoor nu ook in de bovenste regionen van de stand heeft geworsteld. WIJ kunnen onze borst gaan nat maken.

DTVTLVR2

Ter Leede Vrouwen 2 bindt ook SC ‘t Gooi aan de zegekar

SC’ t Gooi Vrouwen 1, al een aantal seizoenen een geduchte tegenstander voor Ter Leede Vrouwen 2. De uitwedstrijd eerder dit seizoen eindigde met pijn en moeite in een 3-3 gelijkspel. En sommige speelsters herinneren zich ook die ontknoping twee seizoenen geleden nog toen wij op het hoofdveld in de eindfase van de wedstrijd de 0-1 achterstand ombogen naar een 2-1 overwinning. Een heerlijke vrije trap toen van Suzy in de winkelhaak en het beroemde op video vastgelegde vreugdesprongetje van toenmalig hoofdtrainer Hassan Azoum als toeschouwer langs de lijn… het blijven mooie momenten op het netvlies van DTVTLVR2, maar ook bij alle speelsters die er toen al bij aanwezig waren!

Vooraf waren we gewaarschuwd voor het compact op eigen helft spelende ‘t Gooi dat loert op de omschakeling naar balbezit en zich er dan graag uit wil counteren. Met een straf windje recht over het veld besloot het lot van de toss vooraf dat wij de eerste helft het windje tegen hadden.

Waar we vorige week in de warming-up Lotte de basiself net niet zagen halen, waren die rollen nu omgekeerd en werd er vanuit de warming-up besloten dat Mandy niet zou starten en Lotte haar plek op het middenveld zou overnemen. Een dappere beslissing van Mandy aan te geven dat het niet lekker aanvoelde, maar spelen met een stijve nek in het dynamische en beweeglijke in het spel dat Mandy ons als middenvelder brengt, daarbij moet je ook over je schouder kunnen kijken…

De eerste helft was een rommelige… de wind bracht een extra tegenstander met zich mee. SC ‘t Gooi speelde inderdaad zoals verwacht compact op eigen helft, wachtende op dat ene momentje om eruit te komen. Kristel en Renate namen de leiding van achteruit, waardoor wij verdedigend niet in grote problemen kwamen. De lange ballen van de Gooische keepster werden vakkundig ongedaan gemaakt. Hierbij speelden ook Iva en Malu op de backs een belangrijke rol, goed aan de binnenkant verdedigen en vooral ook het uitstekend timen van het moment instappen of achter je tegenstander blijven. Van daaruit kregen beide backs geregeld de ruimte om aanvallend lekker mee te doen en opties te bieden in onze aanvallen. Waar we moeite mee hadden waren die stuiterende ballen op het middenveld onder controle te krijgen en dan de juiste oplossing te vinden. Aanvallend hadden we meer de bal, maar tot grote kansen komen lukte na die eerste kans van Joyce, in de beginfase van de wedstrijd die de Gooische keepster katachtig redde, niet meer. Schoten van afstand misten precisie, let op je lichaam tov de bal.

Een heel vervelend moment rond de 35e minuut van de wedstrijd. Even hiervoor was Sophia al als linksback binnen de lijnen gekomen voor de uit blessure terugkerende Malu die haar eerste minuten weer mocht maken. Rond de middenlijn kreeg Montana een totaal onnodige harde duw met 2 armen in haar rug… een soort whiplash effect als gevolg en hard neerkomend op het kunstgras dat geen enkele centimeter meegeeft op zo’n moment. Direct paniek, Montana kan haar nek niet bewegen… een heel goed besluit van de fysio’s, speelsters en alle andere mensen er omheen dat zelf handelen op zo’n moment niet de juiste is en wij experts hiervoor nodig hebben. 112 bellen dus, Montana op het veld warm houden met warme jassen en dekens. De speelsters van Ter Leede en SC ‘t Gooi werden door de scheidsrechter naar binnen gedirigeerd. Even een tijdelijke onderbreking in afwachting wat komen gaat.

De ambulance-broeders hebben Montana uitstekend geholpen, onderzoek gedaan en met de nodige dosis pillen en opkikkers weer overeind gekregen waardoor het “gelukkig” op dit moment van schrijven alleen nog maar een behoorlijk stijve nek en rug oplevert… sterkte Montana! En hulde aan ieders hulp bij dit moment van schrikken!

Na 20 minuten “extra rust” werd de wedstrijd hervat en nam Romy de plek van Montana in de aanval over. De resterende 10 minuten tot de rust werden vakkundig uitgespeeld zonder iets weg te geven.

In de rust had iedereen dat gevoel, die openingstreffer hangt in de lucht! De samenwerking met de aanvallers en middenvelders in het verstoren van de opbouw werd iets aangepast om zo nog meer grip op het spel te krijgen. Let op het windje mee in de rug de 2e helft en zorg ervoor dat je als controlerende middenvelders geen bal meer over je heen ziet vliegen.

Corners…. Een hot item de afgelopen weken bij Vrouwen 2. We krijgen ze veel, maar creëren er te weinig scoringskansen uit. De nodige afspraken werden gemaakt en uiteindelijk zelfs op papier getekend! Of het hieraan lag, geen idee…. De credits aan iedereen die hier aan mee heeft gewerkt!

De twee doelpunten die wij vandaag scoorden kwamen inderdaad vanuit CORNERS! De 1-0 op het voorhoofd van Romy die de corner van Lotte op waarde schatte en de vrije ruimte in de loopactie van Eva benutte! Wat een ontlading was dat, 8 minuten onderweg en die 1-0 lag in het netje… waarom die ontlading? SC ‘t Gooi had totaal geen zin er een wedstrijd van te maken en was in de eerste minuten van de 2e helft al meerdere malen gewaarschuwd door de scheids om tempo te houden… maar ook dat het Romy is die scoort. We gunnen iedereen een goal en het maakt ons niet uit wie er scoort, maar in deze fase gunde iedereen bij Vrouwen 2 jou die goal het meeste!

Onze 2e goal was er ook eentje vanuit een corner… een korte variant tussen Steffi en Willemijn belandde op de kruin van Eva die de bevrijdende 2-0 aantekende! Onder toeziend oog van haar ouders, liet Eva zien dat die rol in de aanval bij Vrouwen 2 haar prima past!

Anouk loste de moegestreden Lotte af op het

middenveld. Wedstrijd uitspelen en geen rare verdedigende capriolen uithalen… Weer hielden we de nul, voor een team maar vooral als keepster is dat een heerlijk gevoel! Na afloop kreeg Annabel hiervoor haar welverdiende leeuwtje uit handen van Chris!

Een compliment aan iedereen! Als team gestreden, oplossingen gezocht, bijna geen kans tegen gekregen en er zelfs voor gezorgd dat zowel Mandy als Suzy op de bank een wedstrijdje rust konden pakken! Er komen nog heeeeeel veeeeeel belangrijke wedstrijden aan de komende weken! Blijf dit team met elkaar meiden en we zorgen er met elkaar voor dat iedereen direct AAN is als het eerste fluitsignaal gaat! Hulde hiervoor!

Komende zaterdag de eerste bus-uitwedstrijd voor Ter Leede Vrouwen 2. Blauw Geel ‘55 Vrouwen 1 is in Ede de tegenstander!

DTVTLVR2

Ter Leede Vrouwen 2: You only write when you’re winning….

Misschien een gedachte van de oplettende volger van de wedstrijdverslagen van Ter Leede Vrouwen 2…

We hebben gister gewonnen en daar gaan we zeker over schrijven, maar even terug in de tijd, want ons laatste wedstrijdverslag stamt inderdaad af van 5 februari. De tijd dat we weer oefenwedstrijden mochten spelen na die onderbreking van de competitie door COVID. Een goede generale was toen de titel… want de serie oefenwedstrijden was toen een hele interessante reeks.

Wat zijn dan de ontwikkelingen geweest dat er in de afgelopen weken geen wedstrijdverslagen zijn geschreven… eigenlijk een klein beetje de factor tijd gezien het mooie bericht op maandag 14 februari hier elders in het bericht. Want we hebben wel degelijk gewonnen, maar ook gelijkgespeeld en verloren. En wij schrijven graag over al onze avonturen en niet alleen op de momenten dat we 6 gooien.

Zaterdag 12 februari, de hervatting van de competitie. Op een voor ons “vreemd” veld 8 trapten we spectaculair af tegen RVVH VR2, binnen de minuut stond de 1-0 op het scorebord. Helaas scoorden wij, ondanks enkele mogelijkheden, niet meer en kregen we het deksel op onze neus door een afstandsschot die binnen viel. Een 1-1 gelijkspel, het eindsignaal van deze wedstrijd werd door DTVTLVR2 niet gehaald… het hoogzwangere thuisfront had alle hulp op dat moment nodig en maandag 14 februari werd de prachtige en gezonde zoon Siem geboren!

Zaterdag 19 februari, thuiswedstrijd tegen Sporting’70 VR1. Een rustige competitieronde qua thuiswedstrijden dus speelden we op het hoofdveld. Een doordeweekse week van afwezigheid voor DTVTLVR2, maar tot ieders verbazing stond ie daar toch opeens in de kleedkamer zo vlak voor de aftrap van de wedstrijd. Ter Leede Vrouwen 2 speelde gesteund met de wind in de rug een sterke 1e helft waarin het meer dan terecht een 2-0 overwinning nam. Na rust met de wind tegen en het net aan de verkeerde kant van de paal rollen van de bal op de 3-0, kreeg VR2 de storm tegen en moest 2 tegentreffers incasseren. Gezien het spelbeeld een terechte 2-2…. Maar wat als die 3-0 wel was binnengevallen?

Zaterdag 5 maart, een uitwedstrijd bij titelkandidaat Berkel VR1… helaas weer zonder de door COVID thuiszittende DTVTLVR2…

Een wedstrijd waar we eigenlijk niet meer over praten…. Een dikke vette 7-1 nederlaag waarin de teamgeest ontbrak zo was de conclusie in de week after…

Zaterdag 12 maart, SSS VR2…

Een week die in het teken stond van herpakken, een team vormen en elkaar boven water houden. Vooraf met je mond spreken, zeggen waar het op staat en qua afspraken terug naar de basis! En dat je dan als TEAM tijdens de wedstrijd je voeten op deze manier laat spreken en tegenstander SSS vanaf het beginsignaal opvreet en geen enkele millimeter ruimte geeft om te voetballen en daar een 0-7 overwinning op de mat legt…. Knap! Trots! En bijzonder goed voor de teamgeest!

Zaterdag 19 maart, vrij van competitieprogramma maar toch het veld op voor een heerlijke training. Accenten leggen, overeind blijven en juiste keuze maken in de chaos en vooral plezier hebben met elkaar!

Dinsdag 22 maart. Een oefenwedstrijd voor Vrouwen 2 tegen het AMVA talententeam olv Marcel Wagenhuis. AMVA biedt meiden met ambitie een platform om met elkaar te trainen, beter te worden en zichzelf in de kijker te spelen voor wellicht een hoger en uitdagender niveau als dat de meeste van deze meiden zelf acteren.

Omdat de groep van speelsters die voornamelijk bij Vrouwen 2 speelt behoorlijk fit aan het raken is, een mooi moment om vanuit 3 verschillende opstellingen en dus variaties in de samenstelling te spelen. Ter Leede Vrouwen 2 speelde wederom als een team, wisselde het baltempo goed af en liep uit naar een 7-0 overwinning. Maar met name de vele opties in het veld nu iedereen fit is, maakte het een interessant verschijnsel!

Zaterdag 26 maart. Wederom troffen we RVVH Vrouwen 2. Nu in Ridderkerk! Vanuit de thuiswedstrijd hadden we al kennis gemaakt met hun tactisch iets andere samenstelling van een opstelling en speelwijze tijdens een wedstrijd. Kunnen we met deze informatie nu beter grip krijgen op hun spel en wat kunnen wij er tegenover stellen! Waar we even hiervoor spraken over een fitte groep, hebben wij ook te maken gehad met wat kleine tegenvallers… Ayla missen we een flink aantal weken met een enkelblessure en ook Lotte haalde het beginsignaal van deze competitiewedstrijd niet. De hele warming-up fel en fanatiek meegedaan, maar uiteindelijk toch die vervelende knoop moeten doorhakken niet te spelen, Steffi had uit voorzorg de hele warming-up al meegedaan en nam met Joyce en Mandy plaats op het middenveld. Annabel vertrouwd onder de lat met voor zich de verdedigende lijn met Iva, Renate, Kristel en Suzy. Aanvallend mochten Lisa, Eva en Montana voor de impulsen gaan zorgen. De eerste helft was twijfelend. Kwamen te vaak terecht in die druk bezette ruimte op het middenveld, baltempo lag eigenlijk te laag om eronder uit te spelen en we hadden het lastig met die snelle naar binnen spelende buitenspeelsters van RVVH. Een moment waarin de rug en ruimtedekking ontbrak kon de vrijstaande RVVH speelster na 12 minuten de 1-0 op het bord zetten. Ter Leede dwong wel aan, maar de precieze ontbrak of werd door de keepster van RVVH ongedaan gemaakt. Steffi was na een half uur spelen met een geplaatst afstandsschot misschien nog wel het dichtstbij die aansluitingstreffer. Dat was ook het moment om Eva en Montana van positie te wisselen. Wat meer dreiging en kracht vanuit de zijkant, waar nu was te halen viel. En vlak voor rust was daar die aansluitingstreffer. Eva werd gelanceerd over de linkerkant, trok de bal knap voor op de inlopende Lisa die de bal geplaatst op de keeper plaatste, de loskomende bal was er eentje waar Montana als de kippen bij was en zo de 1-1 op het bord zette.

Rust, tactische aanpassingen voor de 2e helft, maar ook ingrijpen binnen de opstelling. Iva lag onder een heel groot vergrootglas bij de scheids en met al een gele kaart op zak nemen wij geen risico om met 10 te komen te staan. Daarnaast nog wat meer aandacht gegeven en afspraken maken op de aanvallende as van RVVH om daar nog meer grip op te krijgen.

Romy D kwam binnen de lijnen voor Iva en Lisa schoof terug naar de achterste lijn.

Ter Leede Vrouwen 2 kwam voortreffelijk uit de kleedkamer en binnen de minuut had Romy de 1-2 op haar voorhoofd na een prima voorzet van Eva. Helaas lag de Ridderkerkse keepster in de weg. Het signaal was afgegeven en Ter Leede Vrouwen 2 denderde door. De 1-2 van de  voet van Eva werd door het hele team gevierd! Een moment van oplettendheid, zorgde voor een enorme opluchting toen de aanvalster van RVVH de bal voor open doel naast schoof… door het oog van de naald, laten we het daar maar op houden! Een wake-up call die ervoor zorgde dat we verdedigend niets meer weggaven. Dan de 3-1 die we scoorden…. Al lange tijd was ze er dichtbij, Joyce de Reus, een stille onmisbare kracht op ons middenveld. Je mist haar pas als ze er echt niet is. Al een paar weken dichtbij die goal en vandaag was ie er eindelijk! We zochten iemand voor die beslissende voorzet en dat we die in Romy vandaag vonden, dat was wel duidelijk. Links, rechts, spits… het maakte je vandaag niets uit, het enige dat telde was plezier en een dikke vette glimlach op je gezicht. En wat ben ik trots dat wij die als team aan je hebben gegeven en jij die rol voorin zo hebt opgepakt. Dat jij die beslissende pass geeft waaruit Joyce haar zeer verdiende goal kan scoren, waardoor wij op een 1-3 voorsprong komen.. ik denk dat het gejuich van iedereen met een Rood-Geel hart op en rond het veld tot in de verte te horen was…. En maar goed dat DTVTLVR2 een zonnebril op had en daar stiekem zijn natte ogen onder kon verbergen… Voetbal is Emotie!!!

De naar Aruba vertrekkende Yara kwam binnen de lijnen voor de moegestreden Montana en Anouk loste Lisa af. Voetballend hielden we de overhand, misschien ook wel de verdienste van een verse bank met gretige speelsters.

In de drinkpauze (jaja, het was bijna 20 graden buiten) besefte iedereen dat deze 1-3 geen wedstrijd meer mocht worden. Verdedigen dichthouden en let op de aanvallende ruimte. Sophia loste Steffi af op het middenveld.

De 1-4 van Eva zorgde ervoor dat de wedstrijd wel klaar was. Een hachelijke vreemde situatie met een indirecte vrije trap in onze eigen 16 tegen werd door alle 11 binnen de lijnen staande speelsters onschadelijk gemaakt. Dat geeft de vechtlust van dit team maar eens aan!

Na afloop in de kleedkamer wensten we Yara al het geluk en plezier de komende 6 weken op Aruba waar ze stage gaat lopen en zagen we bij iedereen een dikke vette glimlach door deze teamprestatie die resulteerde in de 1-4 overwinning!

Aanstaande zaterdag komt SC ‘t Gooi op bezoek. De uitwedstrijd speelden wij 3-3….

You only write when you’re winning…. Nee zeker niet en voor degene die ons gemist hebben, sorry!

DTVTLVR2

Ter Leede Vrouwen 2: Een goede generale…

Tsja… dat is alweer even geleden. Een verslag van de reis die Ter Leede Vrouwen 2 dit seizoen aan het maken en ervaren is.
Terugkijkend in de archieven stamt ons laatste reisverslag van zaterdag 27 november 2021. Met een teamprestatie werd Hercules Vrouwen 1 aan de kant gezet en reisden we met 3 punten in de tas heel tevreden terug naar Sassenheim. Na die wedstrijd kwamen we in een tijd van overleven. Waar je als je op wereldreis gaat wel eens te maken krijgt met een financiele tegenvaller, waardoor je je plannen moet aanpassen, was onze tegenvaller (en voor velen anderen) het stilleggen van de competitie door wederom een corona-lockdown. Elkaar even niet zien, overdag (terwijl de meeste van ons werken of op school zitten) mogen trainen in 2-tallen. Een vervroegde winter-feestdagenstop, waarin we vlak voor we konden uitrusten eerst nog even een hele spectaculaire en pittige clinic voor onze kiezen kregen bij Boxing Opdam.

Begin 2022 kwamen we vroeg uit de veren, want “gelukkig” kon het trainingskamp naar de Spaanse zon wel doorgaan. En zo vertrok de vrouwenselectie op donderdag 6 januari richting Benalmadena voor een sportief trainingskamp, waarin plezier en uitdagende trainingen de boventoon vormden. Het niet doorgaan van de geplande oefenwedstrijd tegen FC Maense, werd voor de meeste meiden van Vrouwen 2 vervangen door een sportieve en uitdagende klim/afdaling naar de hoogste top in de omgeving van Benalmadena. Vrouwen 2 speelsters Renate en Sophia konden gelukkig in Spanje wel enkele speelminuten maken tijdens de oefenwedstrijd van Vrouwen 1 tegen DTS. Na de terugkomst in Nederland moest iedereen verplicht even thuisblijven en uiteindelijk konden we 2 weken geleden met bijna de gehele selectie op het veld de trainingen weer hervatten. Je maakt nog eens wat mee zo in die 2enhalve maand zonder competitievoetbal.

Daarover gesproken kwam het fijne bericht uit de KNVB dat zij dit seizoen de competitie wel willen gaan uitspelen. Het speelschema werd aangepast en zo wisten wij dat alle focus moest op zaterdag 12 februari. De hervatting van de competitie tegen RVVH Vrouwen 2. In aanloop naar de 12e februari werden er 2 oefenwedstrijden ingelast.


Zaterdag 31 januari trapten wij rond het middaguur af tegen WV-HEDW Vrouwen 1. De trotse koploper in de 2e klasse. De eerste fase van de wedstrijd namen wij het heft in handen, hadden veel balbezit, stonden ver op de helft van de tegenpartij, echter lukte ons het niet om op voorsprong te komen. Na een bal op de arm van de appelerende Iva die dacht dat de bal achter was, kwamen we door een pingel tegen op een 1-0 achterstand. Leermomentje voor iedereen… altijd doorgaan tot de scheids heeft gefloten. En bij twijfel… Hoog in de tribune met die bal als er echt geen uitweg is. We zochten de hele wedstrijd naar die gelijkmaker, maar vonden hem niet. Onze verdedigende organisatie stond overigens weer als een huis, want grote mogelijkheden hebben we bijna niet weggegeven. In de eindfase van het aanvallen, maakten we de verkeerde keuze of waren de posities nog niet goed afgestemd op elkaar. Stof tot uitwerken en zo volgden de afgelopen week een aantal trainingen die in het teken stonden van aanvallen in de eindfase en het beter leren keuzes maken.

Zaterdag 5 februari. Een interessante oefenwedstrijd tegen DSS Vrouwen 2. Waar we in september voor de beker nipt verloren van DSS Vrouwen 1 en in een oefenwedstrijd vlak voor de winterstop een combinatie van DSS Vrouwen 1 aangevuld met Vrouwen 2 speelsters in 45 minuten met 1-2 versloegen, nu dan hopelijk weer een leuke wedstrijd tegen DSS. Verrassende gezichten kwamen daar de kantine binnengelopen. Gelukkig voor ons heeft DSS de oefenwedstrijd niet afgezegd, maar alle beschikbare speelters uit hun selectie die kon en mocht spelen naar Sassem gestuurd. Dat zou een mooie krachtmeting worden voor Ter Leede Vrouwen 2. Zeker toen we een flink aantal DSS-speelsters herkenden die vorige week nog door een nipte nederlaag tegen eredivisionist feyenoord uit de beker werden geknikkerd. Dit zorgde voor nog meer motivatie in Ter Leede Vrouwen 2. Lukt het ons afspraken uit de aanvallende trainingen van afgelopen week nu in ons spel mee te nemen. De start van de wedstrijd was wervelend. Ter Leede drukte DSS achteruit en zo stond er een hele snelle 3-0 voorsprong op het scorebord. Een hoofdrol bij alle drie de doelpunten voor Lotte! 3x een assist, deze Bornse topper in de vrouwenselectie komt de laatste weken weer helemaal los! Kristel opende de score door de vallende bal met een mooie krul met haar linkervoet in de rechterkruising te laten belanden. Julie zorgde voor de andere 2 treffers. Met name het vullen van de posities voor de goal, elkaar helpen en geen toeschouwer van je eigen aanval zijn, zorgden de 1e helft voor een afwisselend en verzorgd samenspel. Wederom was de organisatie rondom het verdedigen weer goed op orde, waardoor keepster Romy maar sporadisch hoefde op te treden de 1e helft. Met een heel tevreden gevoel keken de meiden in de rust terug op de 1e helft.
Met het windje in de rug, trapten we de 2e helft af. Bij DSS kwam nog meer voetballende klasse tussen de lijnen, waardoor het voor ons moeilijker werd het spel van de 1e helft een vervolg te geven. Met name op het middenveld verloren we nu iets vaker de slag, waardoor DSS gevaarlijk kon worden. Een snelle 3-1 tot gevolg. In het vervolg van de wedstrijd kraakten we misschien een paar momenten, maar zakten we niet door het ijs! Aanvallend waren we iets minder nauwkeurig als de eerste helft en dan moeten we juist in die laatste fase het overzicht behouden. Waar de 4-1 op het bord kon komen, scoorde DSS de aansluitende 3-2. Inmiddels was keepster Annabel al binnen de lijnen gekomen voor de moegestreden Montana en was daar het laatste kwartier van de wedstrijd de rentree van de uit blessure herstelde Mandy die weer binnen de lijnen mocht stappen. In de eindfase van de wedstrijd lieten de meiden zien dat het verdedigende spelletje stand hield tegen de topklasse-spitsen van DSS. Een heerlijke opsteker als team dat we zo vlak voor de start van de competitie het team dat DSS tegenover ons opstelde, met een 3-2 winst versloegen. Aandacht blijft de komende weken uitgaan naar de onderlinge afstemming in het aanvallen. Supertrots om te zien hoe snel jullie de deze week getrainde en gemaakte afspraken meenemen in het aanvallende spel.

Aanstaande zaterdag komt RVVH Vrouwen 2 op bezoek. Zowel de oefenwedstrijd tegen WV-HEDW als die tegen DSS is daarin een hele goede generale geweest…

DTVTLVR2

Ter Leede Vrouwen 2: Wat een teamprestatie!

Zaterdag 27 november stond voor Ter Leede Vrouwen 2 de uitwedstrijd in Utrecht tegen Hercules Vrouwen 1 op het programma.
De afgelopen 3 seizoenen een angstgegner voor Ter Leede Vrouwen 2, hoe zou dat nu zijn? In de stand stonden beide teams dicht bij elkaar. In de weg omhoog zou een overwinning een hele lekkere welkomer zijn. Met een ietwat gehavende selectie vertrokken we richting Utrecht, waar het vooraf vooral de vraag was, hoe lang gaan Suzy en Kristel het houden vandaag. Omdat we een gehavende selectie kennen, was daar vandaag het basisdebuut voor de 15-jarige Amanda. Een talentvolle aanvalster spelend in de jeugd van Ter Leede.

Veel informatie vooraf over tegenstander Hercules hadden we niet, maar ga vooral vandaag uit van je eigen krachten. Speel als een team, wil de bal graag hebben, hou hem als team in bezit en ga er vanuit dat dit je laatste competitiewedstrijd voor de winterstop in, sluit de goede reeks van de afgelopen weken vandaag af een overwinning en dus drie punten in de tas mee naar Sassem.

In de openingsfase van de wedstrijd ontspon zich een leuk schouwspel om naar te kijken. Ter Leede wat meer het balbezit, Hercules dat vooral de as in onze opbouw dichthield en ons in de opbouw naar onze backs dwong om van daar uit ons onder druk te gaan zetten. Een leuke uitdaging om aan te gaan, probeer er op snelheid onderuit te voetballen. Onze youngster Amanda zorgde voor het eerste gevaar, na een goede combinatie werd zij in de diepte weggestuurd, met een mooie actie omspeelde ze haar tegenstander die niets anders kon doen dan Amanda naar het kunstgras te werken. Amanda maakte hierdoor gelijk kennis met het “grote vrouwenvoetbal”. Willemijn eiste de vrije trap op, alle camera’s op de bank werden gereed gemaakt om die bal in die winkelhaak te zien vliegen, helaas was het ijdele hoop…. de muur stond in de weg. Toch was het Ter Leede dat aanvallend het meest dreigend was. Een scrimmage voor het doel kon ter nauwernood tot corner worden gewerkt, een corner die door Iva vervolgens op een haar na werd gemist. We zaten er aanvallend lekker in, maar ook verdedigend stonden we prima. Gaven weinig kansen weg onder leiding van het hereningde centrale duo Kristel en Renate. Het storen van de opbouw op de helft van de tegenpartij, iets waar we het de laatste weken vaak over hebben gehad in aanloop naar wedstrijden. Dat het ons de 0-1 opleverde is een fantastische beloning! Kim koos het juiste moment, vrat haar tegenstander op en krulde die bal met links heerlijk binnen! BAM 0-1! Nu koppie erbij houden, want een geslepen ploeg als Hercules slaat zomaar in eens toe, wisten wij uit de afgelopen jaren. Bij vlagen combineerden wij er lustig op los, in de eindfase kwamen we soms net een teen te kort om de 2e goal voor rust op het scorebord te zetten. Maar de strijd die iedereen met elkaar leverde… Dat was de pluim die de ploeg terecht kreeg in de rust. Onder het genot van een heerlijke warme bak thee uit een gieter, warmde iedereen zich op en waren we het met elkaar eens….We zitten er heerlijk in vandaag. De lijn van de warming-up, die op het scherpst van de snede was, hebben we doorgezet in de 1e helft en met een verdiende voorsprong zitten we hier nu. Maar hou die vast de 2e helft, probeer weg te blijven uit de fysieke duels, want eigenlijk op iedere plekje op het veld zijn wij fysiek de mindere. Dus speel die bal snel van A naar B en beweeg! Blijf scherp in de eindfase van het verdedigen en doe dit met je hele hebbe en houwe. Suzy bleef moegestreden na de rust in de kleedkamer achter, Yara kwam voor haar binnen de lijnen en Willemijn schoof 2 linies naar achteren.

Het schouwspel van de 1e helft zette zich de 2e helft voort. Al drong Hercules wel iets meer aan, wij werden soms gedwongen iets meer uit de omschakeling te gaan spelen, maar deden dit erg goed. Het spelprincipe “compact spelen” voerden we gedisciplineerd uit en rondom de helft van de eigen helft zaten wij er heel fel bovenop. Het enige gevaar de 2e helft van Hercules kwam uit een corner tegen, waarbij Renate uiterst alert op de doellijn vakkundig de bal met haar hoofd wist weg te koppen. Dat diezelfde Renate een groot aandeel had bij onze 2e treffer van de middag kenmerkt haar rol als aanvoerdster, altijd gaat ze voorop in de strijd! Vanuit onze 1-2-3 afspraak bij ingooien, ook zo’n regel waar we de afgelopen weken op gehamerd hebben, was haar ingooi een directe assist op de diepgaande Ayla die beheerst de 0-2 binnentikte. Julie wisselde de jarige Eva af binnen de lijnen en ook met het inbrengen van Anouk op het middenveld kozen we voor iets meer verdedigende zekerheid. Het team werkte keihard met elkaar en voor elkaar, de 0 houden is ook wel eens een mooie verdienste voor het team. Yara zetten de 0-3 nog op het scorebord, echter was dat maar voor hele korte duur, Yara zou de bal uit de handen van de Utrechtste keepster hebben geschoten. Deze beslissing gaf het team nog meer kracht om in die laatste fase van de wedstrijd Hercules niet terug te laten komen in de wedstrijd. Een vrije-trap van Hercules werd door Annabel op de lat getikt en Montana wisselde voorin Amanada nog af. Het eindsignaal klonk, 3 punten mee naar Sassem!

Terugkijkend naar de wedstrijd, waar maakten wij nu het verschil?
Was het dat fantastische basisdebuut van Amanda, die met haar jeugdige onbevangenheid bij vlagen ongrijpbaar was voor de Utrechtse verdedigers. Of misschien toch Annabel die een hele solide wedstrijd keepte en op het moment dat ze ons moest redden, de bal knap op de lat tikte. Vergeet de rol van Anouk niet, lang moeten wachten om binnen de lijnen te komen, maar daar met veel balveroveringen belangrijk in het over de streep trekken van de overwinning. Dan Ayla, vanaf het middenveld lekker aanvallend voetballen, acties maken en lekker combineren en bovendien die belangrijke 0-2 scoren. Eva die vanuit de spits en linksbuiten ons aanvallende impulsen gaf en heel veel meters maakte in het storen van de opbouw. Welke rol speelde Iva als rechtsback? Haar tegenstander was ze ruimschoots de baas en ook het aanvallende avontuur in haar spel bracht ons tot veel variatie. Of was het toch Joyce op het middenveld, je mist haar eigenlijk pas als ze echt niet meer verder kan, ze kan zich wegcijferen voor het team, maar kiest ook het juiste moment het team bij de hand te nemen en de lijnen uit te zetten. Dan onze Speedy Gonzales Julie, die vandaag na haar hoofdblessure weer minuten mocht maken en daarin over het veld heen knalde. Was het de rol van Kim op het middenveld, haar eerste 90 minuten dit seizoen en hoe!!! Wat een energie, buffelend van 16 tot 16 en die belangrijke 0-1 binnenschieten. Misschien wel de volgende speelster uit Vrouwen 2 die haar debuut bij Vrouwen 1 zal gaan maken. Of de terugkeer binnen de lijnen van Kristel… een slepende blessure hopelijk achter je gelaten en nu op karater gelijk 90 minuten belangrijke minuten de leiding geven aan het team vanuit je centrale rol achterin. Of Montana, lang moeten wachten op je invalbeurt in een sterk spelend team en de minuten die je maakt alles geven en keihard werken. Was het de rol van Renate, afgelopen dinsdag al haar officieuze debuut gemaakt in Vrouwen 1 in een oefenwedstrijd tegen het Nederlandse Politieteam en nu heersend in en rond onze eigen 16 meter. Voorop gaan in de strijd en je teammaatjes daarin meenemen. Een aanvoerdster pur sang! Was het de rol van Suzy die de eerste helft de plek als linksback verdedigend uitstekend invulde en haar tegenstander geen centimeter ruimte gaf. We mogen de rol van Willemijn als linkeraanvaller en linkerverdediger niet onderschatten. En last but not least Yara, gestart vanaf de bank, maar de 2e helft weer lekker op dreef als rechteraanvaller.

Het was geen individu die het verschil maakte, het verschil maakten wij als TEAM!
En dat is een prestatie waar wij ontzettend trots op mogen zijn. Een lastig Hercules werd als TEAM aan de kant gezet.

DTVTLVR2

Ter Leede Vrouwen 2: leiden of lijden?

Waar wij afgelopen woensdag een afzegging van onze oefenwedstrijd en derby tegen Foreholte Vrouwen 1 kregen, was daar donderdagavond aan het begin van de training de app van Alex Scholte. “Arjan, zou jij spelen tegen Foreholte, onze oefentegenstander heeft ook afgezegd. Oefenen tegen ADO MO16?”

Tijdens een warming-up van de training altijd leuk om de meiden te kunnen mededelen dat we een oefentegenstander hebben en zaterdag toch voor een 11 tegen 11 het veld in kunnen ipv een onderlinge training. Maar ADO MO16? De meiden hadden wat twijfels, denk er lekker over na meiden tijdens de training, aan het einde van de training komen we erop terug. Als trainer had ik die knoop eigenlijk allang doorgehakt, we gaan hem spelen!

ADO MO16, spelend in de jongens hoofdklasse, allemaal talentvolle meiden die onder de bezielende leiding van Alex Scholte worden klaargestoomd voor wat er straks uiteindelijk in de eredivisie gevraagd wordt. En in zijn kielzog neemt Alex ook zijn jonge assistent-trainsters Lisa en Elisa mee, die hij de fijne kneepjes van het trainerschap kan overbrengen! Het trainersvak waarin de Ter Leede Vrouwen voor Alex een hele belangrijke rol hebben betekend. Vandaag ook een weerzien tussen vele oud-pupillen die nu in het Rood Geel van Ter Leede spelen en een verleden in het Groen-Geel van ADO kennen.

Waarom spelen we dan tegen die jonge meiden was de vraag… daar kunnen we kort over zijn. Die meiden zijn jong en onbevangen, spelen om te winnen, maar vooral ook om te ontwikkelen en zullen zaterdag als een stel jonge honden bovenop iedere bal duiken. Daarnaast is de helft van onze eigen groep nog 19 jaar of jonger, dus kom maar op. Eindelijk een keer geen tegenstander die een dubbeldekker op de 16 meter parkeert en niet komt om te voetballen, maar eindelijk weer een tegenstander die jong en onbevangen de gehele wedstrijd bovenop ons dakkie zal zitten en het ons moeilijk zal maken om aan voetbal toe te komen!

En dat was afgelopen zaterdag ook de noot die werd gekraakt tijdens de korte bespreking vooraf. Laat die bal snel van voet naar voet gaan, ben je te traag, zitten ze bovenop je dakkie. Wij moeten leiden in het veld, hou elkaar scherp en actief en voorkom dat leiden met korte ei, lijden met lange in gaat worden. Want dan doen wij iets niet goed!

Op natuurgrasveld 3 begon omstreeks 11.30 uur de wedstrijd. En zoals vooraf voorspelt, als een stel jonge honden werd iedere bal van ons direct onder druk gezet door de meiden van ADO! Aanname niet goed betekende vrijwel direct de bal kwijt! De eerste helft golfde daarom op en neer, kwamen wij halverwege de 1e helft op een 1-0 voorsprong door een mooi schot van Eva, maar was vooral duidelijk dat de ADO meiden het vooraf onder de indruk zijn, direct van zich af gooiden toen het 1e fluitsignaal klonk. Annabel moest aan onze kant een paar keer handelend optreden, een schitterende steekpass van Sophia op Joyce eindigde jammergenoeg voor ons op de paal. Maar de vraag in de rust was vooral… was het leiden of lijden.

Daarover waren de meeste meiden het eens, onze eerste helft voelde meer aan als lijden. Wij moeten sneller handelen als dat we in de competitie gewend zijn en hebben bovendien een tegenstander die ons nergens op het veld met rust laat. Aanvallend gezien beter aandacht op het drukzetten en de omschakelmomenten!

De tweede helft een heel gretig Ter Leede dat in de eerste 15 minuten van de tweede helft de wedstrijd qua stand naar zich toe trok. Suzy en Iva hadden een heel belangrijk aandeel in de 2-0 die van de voet van Yara kwam. De 3-0 was een wonderschone trap van Anouk die haar eerste goal in het rood-geel van een fraaie afstand in de bovenhoek krulde. Bij onze 4e goal kreeg Kim het op haar heupen, behield het overzicht en bediende Eva die haar 2e goal van de middag kon noteren. Maar zoals het een ploeg als ADO MO16 in opleiding betaamt, lieten zij zich niet afschrikken en afleiden door deze goals. Wij moesten scherp en alert blijven in die o zo scherpe en snelle omschakeling van ADO. Renate bleef centraal achterin heel knap overeind in haar eentje tegen 3 Haagse meiden. Toch moesten ook wij 2x vissen deze wedstrijd. Die rappe en behendige linksbuiten zocht constant haar actie en schoot de bal hoog en hard in de kruising bij de 1e paal. De 2e tegengoal is er eentje waarin het lakse en toekijken in het verdedigen in een standaard situatie keihard wordt afgestraft en de 2e Haagse treffer opleverde.

Het lijden van de eerste helft werd gelukkig in het begin van de 2e helft omgezet in leiden van de wedstrijd en elkaar erbij houden. Een hele leerzame oefenwedstrijd voor Ter Leede Vrouwen 2, een wedstrijd waarin je merkt dat je constant “aan” moet staan en waarin leeftijd slechts een nummer is. Ook superfijn en leerzaam dat ADO de laatste fase van de wedstrijd gewoon 1 op 1 ging spelen, goed om ook weer eens mee te maken!

Meiden van ADO, bedankt voor deze wedstrijd. Voor beide kanten een hele leerzame wedstrijd! Dat we elkaar dit seizoen nog eens gaan treffen, daarover zijn de lijntjes kort!

Volgende week weer aan de bak in de competitie tegen RVVH Vrouwen 2. Neem de ervaringen van deze wedstrijd mee naar volgende week!

DTVTLVR2

Ter Leede Vrouwen 2: Eindelijk die overwinningsfoto!

Wie het spel de laatste weken van Ter Leede Vrouwen 2 heeft gevolgd, begreep er soms niets van dat het team met een nederlaag en gelijk spel van het veld stapte… Een bekende voetbal-legende maakte daarover eens de bekende uitspraak “Je moet altijd zorgen dat je een doelpunt meer scoort als de tegenstander.”

En daarmee is Vrouwen 2 aan de slag gegaan. Vorige week trof het al 3x het doel in de uitwedstrijd tegen SC ‘t Gooi wat een gelijkspel opleverde. Zaterdag 6 november onder toeziend oog van vele supporters kreeg het team de mogelijkheid om nu ook op eigen grond het doel te gaan treffen. Tegenstander was Blauw Geel ‘55 Vrouwen 1 uit Ede.

Een bijzondere periode is aangebroken. De nieuwe maatregelen rondom Corona zorgden gister voor een unicum, de wedstrijdbespreking vond voor het eerst ook “online” plaats. Iedere speelster maakt hierin haar eigen keuze die we uiteraard respecteren. Aan ons de taak iedereen “aan boord” te houden. Aandacht tijdens de bespreking lag hem vooral in ons aanvallende spel en de afspraken rondom het storen van de opbouw tegenpartij. Wie doet wanneer wat en waarom.

De wedstrijd-rituelen voor de wedstrijd werden iets aangepast en sprintend betraden de Vrouwen van het 2e de kunstgrasmat van veld 2. Vanaf het beginsignaal was één ding duidelijk, de meiden waren opzoek om deze wedstrijd zelf op voorsprong te komen en het heft in eigen hand te nemen. Binnen een paar minuten ontsnapte Yara aan de aandacht van de Edese verdediging, 1 op 1 met de keepster, een keuze makend die net verkeerd uitpakte. De toon van de wedstrijd was gezet! Ter Leede fel in ieder duel en voorkomen dat de tegenstander gevaarlijk kon worden en zelf met vrijheid binnen de geschetste kaders op zoek naar aanvallen en mogelijkheden om te scoren. De verdediging olv keepster Romy en het herenigde centrale duo Renate en Suzy stond als een huis. Lisa en Iva op de backs konden zich daar heerlijk uitleven! Joyce deelde op het middenveld de lakens uit en zorgde ervoor dat Lotte en Ayla zich op hun voetballende kwaliteiten konden focussen. En voorin creativiteit en werklust bij aanvallers Yara, Eva en Willemijn.

Ter Leede bleef aandringen, de keepster kon veel aanvallen pareren, maar iets na het verstrijken van de de helft van de 1e helft uit een scherpe corner van de voet van Willemijn was het Lisa die de bevrijdende 1-0 op het scorebord kon zetten. Wat een vreugde op het veld, eindelijk komt Vrouwen 2 zelf op voorsprong, nadat een hachelijk moment iets eerder voor onze eigen goal gelukkig in de handen van Romy belandde.

Het verzet was gebroken want enige momenten later via een heerlijke aanval over meerdere schijven was het Willemijn die de 2-0 op het scorebord schoot, de samenwerking en voorbereiding tussen Lisa en Yara die hieraan vooraf ging was een uitstekende! Vlak hierna haalde Willemijn nogmaals hard uit, echter nu stond de paal in de weg.

Alsof die 2-0 voorsprong nog niet genoeg was, schatte Yara vlak voor rust het storen van de opbouw op het juist moment in… waar ze 40 minuten eerder 1 op 1 faalde, schoot ze de bal nu beheerst tegen het doelnetje! Wat een weelde… en een compliment naar alle elf binnen de lijnen. De strijd die iedereen leverde om de bal in bepaalde belangrijke fases te willen winnen was enorm.

In de rust koppies bij elkaar en plan voor de 2e helft maken. In deze “luxe” positie heeft Vrouwen 2 immers nog niet gezeten dit seizoen. Het gaf de ruimte om Joyce en Iva even de benodigde rust te geven en voor hen kwamen Lois en Anouk binnen de lijnen. Blijf scherp en alert en verslap niet, die eerste 10 minuten na rust waarin een stormram van Blauw Geel werd verwacht moeten we “overleven” door als team te blijven strijden en kijk of je zelf die 4e goal op het scorebord kan zetten.

Een verrassing toen we uit de rust het veld op kwamen…. Onze kersverse vader en assistent-trainer Jens kwam de 2e helft met ons meemaken. Kon hij de 3-0 ruststand via de app echt niet geloven en wilde hij ons controleren of we hem niet voor de gek hielden of kon hij echt een uurtje “vrijmaken” om bij ons aanwezig te zijn… Jens en Melissa, nogmaals van harte gefeliciteerd met jullie zoon Luca!

De verwachte storm uit Ede bleef uit, die 4e bevrijdende treffer viel wel! Haar eerste doelpunt in de competitie voor nieuwkomer Eva! Een scrimmage voor het doel werd door Eva op waarde geschat en de bal een tikje geven de doellijn over levert ook gewoon een goal op Eva! Die bal in de kruising gaat ook nog wel volgen…je eerste treffer staat achter je naam!

Kim en Julie kwamen binnen de lijnen voor Yara en Ayla. Ter Leede bleef veel aan de bal, maar werd wel wat slordiger. De ruimtes tussen de linies werd groter en het middenveld stond door de gretigheid soms in een ondertal. Met hard werk en sterk op de bal verdedigen door onze laatste lijn konden we voorkomen dat Blauw Geel gevaarlijk kon worden.

Montana loste voor de laatste 25 minuten Eva af in de spits en zoals een spits graag wil, ging ook Montana op zoek naar haar goal! Het uitspelen van de aanvallen werd iets slordiger, schoten van afstand misten de goal op grote afstand of de Edese keepster redde de bal stijlvol. Toch hadden we nog een toetje in petto en wat voor een…. Vlak voor het sluiten van de wedstrijd veroverde Kim aan de linkerkant op eigen helft de bal, zette daar een versnelling met bal aan het voet in en liet iedereen achter zich… in de 16 aangekomen remde ze wat van snelheid, keek naast zich wie er meegekomen was, maar niemand kon haar bijhouden. Beheerst schoof Kim de bal in de korte hoek. Een bekroning van een herstelperiode en terugknokken uit een blessure wordt hiermee definitief afgesloten Kim! Direct na de 5-0 vond de scheidsrechter het genoeg en floot af! Armen in de lucht en drie punten eindelijk in the pocket. Gestreden als team en vijf verschillende doelpuntenmakers!

Een trouwe volger en lezer van onze verslagen gaf de tip de euforie in het verslag niet te groot te maken… dit moet het begin zijn van een mooie reeks wedstrijden. Ik hoop aan dit verzoek te hebben voldaan en niet te euforisch te hebben geschreven. Laat vooral de trots op het team en de meiden uit dit verslag blijken. De glimlach bij sommige meiden was een meer dan terechte, ik hoop deze de komende weken nog veel vaker te zien!

En laten we nog één keer die bekende uitspraak de revue laten passeren en als belangrijke tip meegeven aan de meiden en staf van het 2e vrouwenteam “Je moet altijd zorgen dat je een doelpunt meer scoort als de tegenstander.” 5x scoren en zelf de nul houden voldoet prima aan deze belangrijke tip!

DTVTLVR2

 

Ter Leede Vrouwen 2: Puntje winst of 2 verloren….

Zaterdag 30 oktober reisde Ter Leede Vrouwen 2 af naar Hilversum om het op te nemen tegen de Gooische dames van SC ‘t Gooi.
Sinds de laatste competitiewedstrijd 2 weken geleden tegen CSW kent Ter Leede Vrouwen 2 de nodige personele uitdagingen. Mandy missen we tot de winterstop met een vervelende blessure aan haar knie. Kristel kampt nog steeds met naweeen van die vervelende Wilnisse elleboog, die een CSW-speelster 2 weken geleden hard op haar voorhoofd liet belandden. Afgelopen woensdag speelde Ter Leede Vrouwen 2 daarom een ingelaste oefenwedstrijd tegen zondag 1e klasser SEP om het missen van deze twee belangrijke krachten op te vangen en te kijken welke interessante mogelijkheden dit de komende tijd zou gaan opleveren. Tot overmaat van ramp bleek Iva afgelopen zaterdag kotsmisselijk in bed te liggen…. tjsa… uitdaging nog groter. 3 van je verdedigers die daar de afgelopen weken een prima indruk achterlieten ontbraken… en dat in die o zo belangrijke wedstrijd tegen SC ‘t Gooi, die net als wij nog puntloos waren gebleven in de korte periode dat de competitie nu onderweg is.

De fase direct na het eerste fluitsignaal een aftastend Ter Leede. Een hard werkend SC ‘t Gooi met een slimme behendige middenvelder en een snelle spits. Zonder grote kansen golfde de eerste 10 minuten voorbij. Een Gooische aanval onderbroken door de scheids deed de wedstrijd openbreken. Geheel volgens de nieuwe regels ontvangt het team dat de bal het laatst in bezit had de bal van de scheidsrechter als deze iedereen op de juiste afstand van de bal heeft gezet. Tijd genoeg dus om snel in je verdedigende organisatie te gaan staan zou je zeggen. De laatste linie van Ter Leede liet dat afweten, zich verrassen en hoe de bal uiteindelijk over de doellijn werd getikt door de Gooische doelpuntenmaakster… dat mag echt niet meer gebeuren! Gelukkig bleven de koppies overeind en was er een overtreding nodig om Yara af te remmen. Willemijn zag wel wat in die bal, eiste hem op en krulde de bal beheerst over de keepster heen tegen het netje aan. Een heerlijke treffer waarmee we binnen 2 minuten na de openingstreffer weer op gelijke hoogte stonden. Nu koppies erbij houden zou je zeggen. Alsof het missen van Kristel, Iva en Mandy nog niet genoeg was, moeten we na een kwartier ook Kim al wisselen. In een duel gaat haar tegenstander bovenop haar hand staan, die gelijk dik is en enorm veel pijn oplevert…. Anouk komt binnen de lijnen om de rol van Kim op het middenveld over te nemen. De wedstrijd die volgde was rommelig en gehaast. SC ‘t Gooi zat er snel en kort bovenop, juist dan is het de kunst om eronderuit te gaan voetballen en de bal nog sneller van voet naar voet te laten lopen. Bovendien zal iedere bal met de juiste snelheid op het juiste been in de juiste richting moeten worden ingespeeld zodat je direct door kan handelen. En daaraan ontbrak het de eerste helft teveel. Ondanks het rommelige spel had Ter Leede wel mogelijkheden om tot scoren te komen, de corners leverden de 1e helft het nodige gevaar op en er werd op doel geschoten. Dat je in de laatste minuut van de eerste helft nog een pingel tegen krijgt door een bal op de hand van de uitstekend spelende Lois, is uitermate vervelend en met een 2-1 achterstand gaan we de rust in.

Zoals wel vaker, weten we in de rust allemaal precies wat en waar het misgaat. Toch besluiten we het drukzetten op de tegenpartij iets anders aan te pakken in de hoop daardoor sneller de bal in bezit te hebben.

De 2e helft een heel ander Ter Leede. De warme thee was blijkbaar goed gevallen en zorgde voor een energierijk en jagend Ter Leede. Die 2-1 achterstand moet worden goedgemaakt, de drie punten zouden vandaag meegaan naar Sassenheim. Een gevaarlijke scrimmage direct na rust gaf aan dat Ter Leede maar 1 doel had, die gelijkmaker op het scorebord zetten. Na een goedlopende aanval wordt Ayla door haar tegenstander tegen de vlakte gewerkt en binnen de 16-meterlijnen levert dit dan een penalty op. De normaal zo koelbloedige Suzy eiste de bal op, maar miste de gelijkmaker op pijnlijke wijze…. Ter Leede voerde de druk nog meer op. De flanken werden goed gebruikt, voorzetten volgden, die gelijkmaker kan niet uitblijven zal je zeggen. Een uitbraak van ‘t Gooi wordt vakkundig door de sterk spelende aanvoerdster Renate teruggekopt naar keepster Annabel en dan gaat het mis. De bal wordt gelijk teruggespeeld ipv even onze rust te bewaren. Een overvloed aan aanvallers bestormen de eenzame Renate, veroveren de bal en werken hem vakkundig over de doellijn…. Cadeautje van jewelste en een 3-1 achterstand, waar we zo dichtbij die gelijkmaker waren. Met Montana ipv verdedigster Lois brengen we een extra aanvaller binnen de lijnen en met nog een half uur te spelen dan maar alles of niets gaan spelen, maar wel blijven voetballen! De druk wordt nog meer opgevoerd, SC’t Gooi kan alleen nog maar tegenhouden en proberen de vaart uit de wedstrijd te halen. De flanken, de as, overal stonden de lichtblauwe Ter Leede speelsters. Rondom de bal er minimaal eentje meer als ‘t Gooi en als we de bal verloren, dook iedereen op die bal om hem weer in bezit te krijgen. Willemijn mag na een vlotlopende combinatie haar 2e van de middag aantekenen. Met nog 15 minuten te gaan is het gelijke spel weer binnen handbereik. Sophia wisselt met de moegestreden Yara. Haar eerste balcontact leverde bijna de gelijkmaker op, uit een scherpe corner van Ayla schiet Sophia maar net aan over. Eva raakt de paal, de Gooische keepster pareert menig schot. Annabel houdt onze ploeg in leven door de 4-2 te redden en dan vlak voor het aantreden van de ruime en terechte blessuretijd is het Montana die vanuit een scrimmage voor het doel de terechte 3-3 over de lijn kan tikken. Precies daarvoor kwam de gretige Montana binnen de lijnen! In de blessuretijd blijft Ter Leede de gevaarlijkste ploeg en vanuit een hoge bal vuurt Willemijn de bal nog 1x op het doel…. zou het dan toch…. Centimeters tekort kwamen we voor die overwinning, de bal scheert over de lat. Niet veel later fluit de scheidsrechter af.

Daar sta je dan, een 3-3 gelijkspel. Het eerste punt in deze nog jonge competitie. Maar voelt dit punt nu aan als een gewonnen punt omdat we ons vanuit een 3-1 achterstand terugknokken naar een 3-3 gelijkspel of voelt dit punt als 2 verloren punten omdat je vandaag 2 doelpunten cadeau doet en je de hele wedstrijd in de achtervolging moet om op gelijke hoogte te komen.

Een heel groot compliment voor iedereen qua werklust, strijdvaardigheid en mentaliteit om als team toch een punt mee naar Sassenheim te nemen.
Maar laten we het ons de volgende wedstrijden aub niet weer zo onwijs moeilijk maken meiden!!!

Komende zaterdag komt Blauw Geel op bezoek, nieuwe ronde nieuwe kansen, komende week gaan we verder met het verbeteren van ons eigen voetballende spel tijdens de trainingen!

DTVTLVR2